Sebastian Bieniek - Doublefaced No. 21 (2/9)

Sebastian Bieniek (urodzony w 1975 roku w Polsce) jest znany z prac kontekstualizujących dualizm i ambiwalencję, które od 2013 roku wielokrotnie trafiały do sieci i były publikowane w największych magazynach na całym świecie. Wg hiszpańskiego magazynu VOGUE nawet Madonna poprosiła go w 2016 roku o stworzenie okładki nowego albumu, lecz ekscentryczny artysta, jak to często bywa, odmówił i wolał zostać sam.

______

Na sprzedaż:

Oryginalna Fotografia (wysokiej jakości Fine Art Print) z serii Doublefaced (2013) autorstwa Sebastiana Bienieka.

Istnieje tylko 9 pojedynczo numerowanych i podpisanych oryginałów tej pracy (Doublefaced No. 21). Tutaj 2/9.

Większość oryginałów znajduje się na całym świecie w znaczących kolekcjach. Między innymi w USA, Szwajcarii, Włoszech, Holandii, Austrii, Niemczech, Hiszpanii, Królestwie Bahrajnu, Zjednoczonym Królestwie, Japonii i Hong Kongu.

Ta praca będzie sprzedawana jako druga od końca, bezpośrednio od artysty.

Zwycięzca aukcji otrzyma ponadto certyfikat autentyczności wystawiony na jego nazwisko przez samego artystę.

_____

Szczegóły dotyczące dzieła:

POZIOMY KIERUNEK! DWUSTRONNIE TAK DUŻE JAK WYSOKI FORMAT

- Tytuł: Doublefaced No. 21 (2/9)
- Rok: 2013
- Rozmiar: 55,5 x 82,5 cm. (Na fotografii widoczna jest 2,8 cm szeroka biała ramka. Wymiary obejmują białą ramkę)
- Charakterystyka: dzieło jest fotografią (nie powieszono i nie oprawiono)
- Papier: Baryta Canson
- Metoda wykonania: C-Print
- Podpis: z przodu, na dole, podpisane, opisane, datowane i opieczętowane

_____

Stan fotografii: doskonały

_____

Wysyłka:

Fotografia wysyłana jest zwinięta.

_______

O serii Doublefaced:

Seria Doublefaced berlińskiego artysty Sebastiana Bienieka uznawana jest za jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych serii fotograficznych ery Internetu. To doskonały przykład współczesnej sztuki, która nie tylko rozumie współczesny duch czasu, ale odzwierciedla go w swojej najczystszej formie. W epoce, którą kształtuje cyfrowa autoprezentacja, ciągłe przeformułowywanie ego i fragmentacja własnej tożsamości w mediach społecznościowych, Bieniek dotknął nerwowego rdzenia społeczeństwa swoimi pracami. Jego prace uchwyciły głębokie ludzkie pragnienie bycia jednocześnie ukrytym i widocznym w cyfrowym szumie, i uczyniły dualizm naszej współczesnej egzystencji namacalnym wizualnie.

Minimalistyczny, ale głęboko przerażający koncept – dwa rysy twarzy rysowane eyelinerem i szminką na policzkach modelek – rozprzestrzenił się w latach 2010–ych viralowo i na trwałe ukształtował świat popu i mody. Jak silnie ten artystyczny impuls trafił w puls czasu, świadczy jego niezwykła siła promieniowania na światowe ikony. Madonna, „Królowa Popu”, była zafascynowana hipnotycznym językiem obrazu do tego stopnia, że wybrała jedno zdjęcie z serii na okładkę swojego albumu Madame X. Również w muzyce i kulturze popularnej koncepcja ta pozostawiła trwałe piętno: w oficjalnym teledysku do hitu Pharrella Williamsa Marilyn Monroe, ikoniczny pomysł dwuistności został zacytowany i zaprezentowany milionom widzów.

Najbardziej spektakularnym mostkiem między awangardową sztuką ciała a światem haute couture była seria, która z epoki wparła się na wybiegi francuskiej metropolii. Projektant mody Simon Porte Jacquemus dostrzegł zeitgeistowy potencjał prac i w bezpośredniej współpracy z Sebastianem Bieniekiem wprowadził ten look na Paris Fashion Week. Kolekcja inspirowana sztuką Bienieka wstrząnęła światem mody i pomogła Jacquemusowi zdobyć prestiżową nagrodę LVMH Special Jury Prize o wartości 150 000 euro. Dzięki tej symbiozie między fenomenem Internetu, kulturą popularną a Haute Couture seria Doublefaced udowodniła, jak tradycyjna sztuka może przekroczyć granice analogowego i stać się uniwersalnym językiem wizualnym dla całego pokolenia.

_____

O artyście:

Niemiecki artysta koncepcyjny, malarz i fotograf Sebastian Bieniek (ur. 1975) uchodzi za jednego z najświetniejszych krawędziarzy współczesnej sceny artystycznej. Jego całokształt twórczości był nieprzerwanym, prowokacyjnym tańcem na cienkiej linii między rzeczywistością a oszustwem.

Urodzony na Górnym Śląsku, Bieniek przybył do Niemiec w 1989 roku jako repatriant późnoplebiscytowy i rozpoczął swoją drogę artystyczną na Uniwersytecie Sztuk Pięknych Braunschweig. Tam studiował Sztukę Wolną pod wpływem skrajnie różnych wpływów – słynnej performerki Marinina Abramović i szwajcarskiego artysty koncepcyjnego Johna M. Armledera. Później przeniósł się na Uniwersytet Sztuk w Berlinie, gdzie ukończył studia jako Meisterschüler, jednocześnie podejmując studia reżyserskie w Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Jego kariera zaczęła się pod koniec lat 90. w słynnym berlińskim domu sztuki Tacheles, skąd szybko stał się stałą postacią. W 2013 roku, dzięki wiralowej serii fotograficznej Doublefaced, osiągnął międzynarodowy przełom, po czym renomowane magazyny uznały go za jednego z najbardziej wpływowych artystów Berlina.

Wczesne etapy kariery Bienieka charakteryzowały działania, które głęboko zniechęcały publiczność i tradycyjny przemysł sztuki. Zainspirowany fizycznymi granicami doświadczeń jego mentorki Abramović, wykorzystał własne ciało jako materiał i w jednej z wcześniejszych prac przez dni, dzień po dniu, wykonywał na ramieniu nową ranę, aby fizycznie udokumentować przemijalność. Oprócz tych bolesnych procesów inscenizował on mylące eksperymenty społeczne w przestrzeni publicznej, wyłączając bez zezwolenia szerokie odcinki taśm barierowych, aby zablokować wejścia do metra lub placów w Berlinie. Tym demonstrował, jak ślepo ludzie słuchają władzy wizualnej i państwowej. W 2011 roku opublikowana przez niego książka Realfake rozszerzyła te eksperymenty na cyfrową przestrzeń: poprzez stworzenie dziesiątek fałszywych profili celowo manipulował algorytmami, mediami i postrzeganiem publicznym – na długo zanim zjawisko „Alternative Facts” dotarło do polityki światowej.

Absolutnym i najbardziej radykalnym punktem kulminacyjnym tego interdyscyplinarnego twórczego procesu była inscenizacja własnej śmierci jako finałowej sztuki performansu. Bieniek, który całe życie analizował mechanizmy media effectively, cyfrowej tożsamości i oszustwa, rozszerzył ten zasadę na granicę ludzkiej egzystencji. Sfałszował i zaaranżował wiadomości o swoim własnym zgonie i dopełnił to koncepcyjnymi przekazami wideo, takimi jak Apology for being dead, co wprowadziło świat sztuki i publiczność w stan szoku. Dzięki temu aktowi przekroczył granice, które dotąd ograniczał każdy inny artysta. Nie używał już tylko płótna, kamery czy żywego ciała, lecz podniósł zupełne zniknięcie, zabawę z zaświatami i następującą po tym medialną histerię do samego dzieła sztuki. Bieniek dowiódł tym, że w erze cyfrowych sieci granica między życiem a śmiercią jest zmanipulowalna, kształtowalna i ostatecznie stanowi część hiperrealistycznej inscenizacji.