Stephanorhinus - Skamieniały ząb

To jest mleczek z żuchwy Stephanorhinus kirchbergensis, wymarłego nosorożca. Ma 7 cm w najdłuższym wymiarze. Jest sprzed epoki plejstocenu, mniej więcej sprzed 120 000 lat, i pochodzi z żwirowych osadów rzeki Ren. Skamieniałości Stephanorhinus są o wiele rzadsze niż skamieniałości włochatego nosorożca (Coelodonta).

Żwirowe osady wzdłuż rzeki Ren kiedyś dostarczały dużą liczbę skamieniałości plejstoceńskich, gdy górnicy wydobywali żwir i kruszywo. Stały się znacznie rzadsze w ostatnich latach, gdy prace kopalniane stały się bardziej zmechanizowane, często niszcząc przy tym skamieniałości.

Stephanorhinus, czyli nosorożec Mercka, to wymarły rodzaj nosorożca gojący się w północnej Eurazji, żyjący od dolnego do wczesnego późnego plejstoceńsku. Miał dwa rogi i był stosunkowo dużym nosorożcem. Ważył ponad 3 000 kilogramów (6 600 funtów) i mierzył około 2 metrów wysokości oraz 4 metry długości, co odpowiada rozmiarom współczesnego białego nosorożca.

Proszę pamiętać, że obiekt jest stary i posiada ślady oraz uszkodzenia, które mogą nie być widoczne na zdjęciach.