Paolo Contin - L'ultima danza delle cicale

Paolo Contin
Ostatni taniec cykad
"Ostatni taniec, zanim lato odejdzie. Intensywne kolory, wolne znaki i nagłe sploty przywodzą na myśl lekkość i żywotność cykad, w eksplozji energii, która wydaje się chcieć zatrzymać ostatnie chwile pięknej pory roku."

Acryl na płótnie - cm 41 x 47 x 0,1
Certyfikat autentyczności z datą i autentycznym podpisem z tyłu płótna.
Obraz zostanie wysłany zwinięty w solidnej tubie kartonowej.
Nie akceptuje się wysyłek do krajów spoza Unii Europejskiej z powodu zbyt wysokich kosztów.

PAOLO CONTIN od ponad dwudziestu pięciu lat rozwija własną, osobistą i stale ewoluującą ścieżkę artystyczną. Kształcił się w designie i od 1980 roku działa w świecie mody, przekładając na malarstwo szczególną wrażliwość na kolor, formę i równowagę kompozycyjną.

Od 1999 roku wystawia swoje prace, a w 2002 roku odbywa pierwsza wystawa indywidualna w Padwie. Następuje szereg wystaw we Włoszech i za granicą, z obecnością w Kopenhadze, Monachii, Paryżu, Brukseli, Stambule, Buenos Aires i Sydney.

Artystyczna droga Paolo Contina jest również udokumentowana obecnością w Katalogu "Arte Mondadori" z odpowiednimi wycenami. Na przestrzeni lat jego prace były także publikowane w czasopiśmie Arte Mondadori oraz w licznych katalogach i tomach realizowanych z okazji wystaw indywidualnych i ważnych Targach Sztuki, z których niektóre wydane z pomocą Istituto Italiano di Cultura.

Był także jednym z założycieli stowarzyszenia "Tostart", artystycznego zrzeszenia powstałego w wyniku spotkania dziesięciu artystów z weneckiego regionu Veneto i aktywnego aż do okresu pandemii.

Artysta wszechstronny i niezależny Contin z biegiem lat zbudował rozpoznawalny język, wykraczający poza przynależność do jednej szkoły czy tendencji. Jego poszukiwania obejmują geometrię abstrakcyjną, malarstwo materialne i gestualne, przeplatając rygor z ekspresyjną swobodą. Linie, pola barwne, formy geometryczne i intensywne relacje kolorystyczne stają się elementami słownika, przez które bada równowagę, ruch i emocję.

Eksperyment rozciąga się także na rzeźbę i drewno, z pracami konstruowanymi poprzez warstwowe łączenie elementów geometrycznych, potwierdzając poszukiwanie wykraczające poza granice samego malarstwa.
Jego praca wciąż ewoluuje bez ustalonych formuł: każda praca rodzi się z chęci zachowania wolności, tożsamości i ekspresyjnej autentyczności.