Tijs Dragtsma (1992) - Poseidon in the Blue

Poseidon w błękicie przywraca boga morskiego z mitu do przestrzeni, która jest także lustrem. Jego głowa unosi się samotnie na tle głębokiego niebieskiego podłoża, zwieńczona muszlami i ujęta przez brodę poruszającą się jak prąd, całkowicie zbudowana z pola drobnych rys, wyciętych w kolorowe lustro.

Obraz istnieje dzięki temu, co zostało zabrane. Każde włosy, każda fałda brody, każda płaszczyzna pogiętej twarzy boga tworzą się tam, gdzie powierzchnia została otwarta i pozostawiona do chwytania światła, podczas gdy nienaruszone szkło wokół niej utrzymuje ciemne, niezakłócone błękity otwartych wód.

Niebieski tutaj nie jest dekoracją. To kolor samego elementu Posejdona, morza, które dało mu moc i temperament, i niesie ten ciężar przez całe dzieło, otaczając boga tak, jak woda otacza wszystko, czym rządzi.

Ponieważ obraz leży na powierzchni lustra, sala, w której stoisz, staje się jego częścią. Ściany, źródła światła i twoje własne odbicie wślizgują się w niebieskość wokół twarzy Posejdona, więc dzieło nieco inaczej się dopełnia w każdym miejscu, w którym je zawiesisz.

Rysy są obecne, niezależnie od tego, czy sala jest jasna, czy przytłumiona; nie muszą być „ włączone”, by istnieć. Światło nie tworzy tego obrazu. Wyostrza go, pogłębia kontrast i nadaje wyrazowi boga większy ciężar, gdy światło w pomieszczeniu się przemieszcza, podczas gdy samo zdjęcie nigdy się nie zmienia.

Z oddali sali twarz Posejdona odczytuje się jako jedno monumentalne istnienie. Z bliska ta sama twarz otwiera się w pole pojedynczych znaków, precyzyjnych cech powierzchownych uszkodzeń, które dopiero po oddaleniu i pozwoleniu oku na pracę zyskują status króla morza.

Posejdon w błękicie kontynuuje serię Art on Mirror autorstwa Tijsa Dragtsmy, w której rysowana imagery jest umieszczana w kolorowym szkle lustra, a widz staje się częścią dzieła. Język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest zniszczeniem, lecz strukturą, a lustro zamienia patrzenie w branie udziału.

„Morze nie prosi o to, by było widziane. Prosi o wejście.”

O Art on Mirror – Blue

Art on Mirror to zbiór prac, w których obraz jest rysowany w kolorowe lustro, a świat przed pracą staje się jego częścią. Każda linia jest wycięta w głęboko niebieskie lustro z tworzywa akrylowego. Rysy są zawsze obecne, jaskrawe na tle koloru, podczas gdy otaczająca je powierzchnia wciąż odbija pomieszczenie, światło dzienne i osobę patrzącą.

Z daleka obraz czytelny i kompletny, blady postać utrzymana w polu niebieskości. Zbliż się — a praca otwiera się w delikatną sieć pojedynczych znaków, drobnych i celowych, z których każdy jest istotny dla całości. Za nimi i między nimi lustro robi to, co lustro robi. Przenosi pomieszczenie i widza do kompozycji, więc otoczenie w dziele zmienia się z miejscem, w którym wisi, podczas gdy sam obraz pozostaje nieruchomy.

Światło nie tworzy obrazu. Wyostrza go. Niebieski grunt pochłania i odbija, rysy chwytają i trzymają, a pod skupionym reflektorowym światłem kontrast pogłębia się, aż postać przybiera rzeźbiarski, niemal luminescencyjny charakter. W łagodniejszym świetle kolor wysuwa się do przodu, a praca przyjmuje spokojniejsze brzmienie, nie tracąc jednak swojego motywu.

Niebieski to kolor nocy, głębokiej wody i ciszy odległości. To emocjonalne tło, na którym każda praca z tej serii się opiera, a tematy zostały wybrane, by do niego należeć.

Art on Mirror kontynuuje rysowaną imagery z Art with Scratch autorstwa Tijsa Dragtsmy na nowej płaszczyźnie. Gdzie czarne prace czerpią moc z nieobecności, te czerpią ją z odbicia. Widz nie patrzy już tylko na dzieło. Widz jest w nim.

O artyście

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta jestem pod wpływem stałej chęci poszukiwania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materiał, struktura, światło i emocja spotykają się.

Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może tworzyć emocję. To poszukiwanie leży u serca wszystkiego, co tworzę.

W ramach TD Fine Art Studio każda seria prac jest traktowana jako własny świat, z własną logiką, atmosferą i identyfikacją wizualną. Niektóre prace budowane są poprzez rytm, powtarzanie i strukturę. Inne wyłaniają się dzięki braku, cieniu, refleksji czy napięciu. To, co je łączy, to wspólne zaangażowanie w oryginalność, jasność i obecność emocjonalną.

Zafascynowany jestem kontrastem. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a uczuciem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostawione otwarte na interpretację. Moim celem nie jest jedynie tworzenie obrazu, lecz stworzenie dzieła, które przyciąga uwagę, zaprasza do refleksji i nadal się samouczy w czasie.

TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te poszukiwania łączą się ze sobą. To nie tylko studio, lecz rozwijający się sztuczny wszechświat kształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które czują się wyjątkowe, celowe i żywe.