Tijs Dragtsma (1992) - A Ring Scratched Into Green

Na pierwszy rzut oka mogłaby to być sowa, lub oko patrzące wstecz. Zbliż się, a wzór ukazuje się jako coś mniejszego i znajomego, przekrój jednego kiwi, jego pierścień nasion zamieniony w koronę punktów, jego blada miąższ w polu promieniującego światła. A Ring Scratched Into Green zabiera cichą interiorowe wnętrze owocu i pozwala mu stać się całym kosmosem.

Green nosi to dzieło. To kolor samej miąższu owocu, kolor rzeczy wciąż rosnących, i tutaj staje się kolorem samego szkła. Obraz nie jest nałożony na ten zielony; pochodzi z niego, więc owoce i materiał, który je trzyma, mówią tym samym językiem, zanim powstanie choćby jeden znak.

Nic tutaj nie jest malowane, drukowane ani dodawane. Zarys owocu i pierścień nasion kształtują się przez kontrolowane zadrapania w kolorowym lustrzanym szkle, grube linie trzymające kształt, pole drobnych znaków łapiące światło tylko z tej strony, na której światło naturalnie pada. Reszta owocu pozostaje ciemna, pozostawiona szklanemu, więc obraz buduje się równie z tego, co jest ukryte, co z tego, co rysowane.

Obraz zawsze tu jest. Nie potrzebuje bezpośredniego światła, by istnieć, i nigdy nie znika, gdy przechodzisz obok niego. Co się zmienia dzięki światłu, to głębia: przy silnym świetle zadrapania błyszczą bardziej, a kontrast między promieniującymi nasionami a czarnym rdzeniem pogłębia się, podczas gdy w łagodniejszym świetle ten sam pierścień cicho wtapia się w powierzchnię. Światło nie tworzy obrazu. Ostreje go.

Ponieważ powierzchnia to lustro szkła, to samo pomieszczenie idzie z nim. Stań przed pracą, a twoje własne odbicie osadza się w ciemnych przestrzeniach między nasionami, więc pierścień nigdy nie jest tylko owocem i szkłem, to owoc, szkło i ten, kto stoi przed nim. Z drugiego końca pokoju dzieło czyta się jak jeden czysty, świecący krąg. Z bliska ten krąg rozpływa się w pole poszczególnych znaków, każdy będący częścią całości, która łączy się dopiero z odległości.

A Ring Scratched Into Green kontynuuje serię Art on Mirror, w której wycieknięte obrazy są osadzone w barwionym lustrzanym szkle, a widz staje się częścią dzieła. Język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest zniszczeniem, lecz strukturą, a gdzie lustro zamienia patrzenie w udział.

„Nasiono w pierścień przekształcony w światło, trzymany w zielonym szkle, które pamięta, skąd przyszło”.

O Art on Mirror – Green

Art on Mirror to zbiór prac, w których obraz jest zarysowywany w kolorowym lustrzanym szkle, a świat przed dziełem staje się jego częścią. Każda linia jest wycięta w głęboko zieloną, lustrzaną powierzchnię z acrylowej szkła. Zadrapania zawsze tam są, jasne wobec koloru, podczas gdy otaczająca je powierzchnia nadal odbija pokój, światło dzienne i osobę patrzącą.

Z dystansu obraz czyta się jasno i kompletnie, bladą postać trzymaną w polu zieleni. Zbliż się i praca otwiera się w delikatną sieć poszczególnych znaków, drobnych i celowych, każdy niezbędny dla całości. Za ich i pomiędzy nimi lustro robi to, co lustro robi. Daje pomieszczeniu i widzowi możliwość wejścia w kompozycję, więc otoczenie w dziele zmienia się wraz z miejscem, w którym wisi, podczas gdy sam obraz pozostaje mocno w miejscu.

Światło nie tworzy obrazu. Ostreuje go. Zielony grunt pochłania i odbija, zadrapane linie łapią i utrzymują, a pod skupionym reflektorem kontrast pogłębia się, aż postać zyskuje rzeźbiarski, niemal luminescencyjny charakter. W jaśniejszym świetle kolor wysuwa się do przodu, a praca przyjmuje spokojniejszy rejestr, bez utraty swego tematu.

Zieleń to kolor wzrostu, lasów i rzeczy, które ciągle powracają. To emocjonalny grunt, na którym opiera się każda praca z tej serii, a tematy zostały dobrane tak, by do niego należeć.

Art on Mirror kontynuuje wywołane przeobrażenie obrazów z Art with Scratch Tijs Dragtsma na nowym gruncie. Gdy czarne prace czerpią siłę z braku, te czerpią z odbicia. Widz nie patrzy już tylko na dzieło. Widz jest w nim.

O artyście

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruję się nieustanną chęcią poszukiwania nowych języków wizualnych. Nie uznaję sztuki za stały styl, lecz za ewoluujące pole odkryć, gdzie materiał, struktura, światło i emocja łączą się.

Moje prace często zaczynają się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może tworzyć emocję. To poszukiwanie leży w sercu wszystkiego, co tworzę.

W TD Fine Art Studio każda seria prac traktowana jest jak odrębny świat, o własnej logice, atmosferze i wizualnej tożsamości. Niektóre prace budowane są rytmem, powtarzalnością i strukturą. Inne wyłaniają się poprzez absencję, cień, odbicie czy napięcie. To, co łączy je, to wspólna zaangażowanie w oryginalność, jasność i emocjonalną obecność.

Interesuje mnie kontrast. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a odczuciem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostawione otwarte do interpretacji. Moją celem nie jest tylko stworzenie obrazu, ale stworzenie dzieła, które przyciąga uwagę, zaprasza do refleksji i będzie się dalej wyjawiało z upływem czasu.

TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te poszukiwania łączą się. To nie tylko studio, lecz rozwijający się uniwersum artystyczny, kształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które brzmią charakterystycznie, celowo i żyjące.