Ana del Castillo - Ama Dablam Himalaya 2

Ama Dablam to góra położona w wschodniej części nepalskiego Himalajów. Główny szczyt wznosi się na 6812 m, podczas gdy zachodni wierzchołek osiąga 5563 m. To imponująca i piękna góra, którą wielu odwiedzających okolicę uważa za najlepszą w regionie. Kompozycja koncentruje się na szczycie głównym, whose stoki pokryte są białym śniegiem i niebieskimi cieniami w różnych zakresach, z czernią i szarością, tworząc wrażenie głębi i objętości. Technika artystki wykorzystuje energiczne pociągnięcia pędzla do przedstawienia tekstur skalnych i błysku lodowej śniegu, podczas gdy ziemiste odcienie u podstawy góry zakotwiczają scenę realizmem. Dzieło przywołuje imponujące piękno krajobrazów wysokogórskich. Zastosowano pigmenty z akrylami na płótnie. Obraz nie wymaga ramy, bokami pomalowany. Artystka dołącza certyfikat autentyczności, wysyła dzieło ubezpieczone, z numerem śledzenia i z maksymalną szybkością. Ana del Castillo jest fotografką i artystką, laureatką licznych nagród, pracuje dla różnych agencji na całym świecie, prezentowała swoje prace w Londynie, we Włoszech i w Hiszpanii.

Ekonomistka i artystka multidyscyplinarna (Godella, Walencja. 1963). Jako zawodowiec jest ekonomistką, od lat zajmuje się handlem online, działalność tę odsunęła na bok, aby poświęcić się niemal wyłącznie podróżom, eksperymentom jako malarka i pracy dla różnych międzynarodowych agencji jako fotografka. Jej początki w fotografii sięgają dzieciństwa; jej prace były publikowane w dzienniku ABC, w publikacjach Ministerstwa Kultury, w różnych książkach, katalogach, lub na reklamach autobusów w Castellón, a także licznych nagród i wystaw w Londynie czy Madrycie. Wykształcenie akademickie obejmuje kilka lat pod kierunkiem fotografki Tere Arcos.
Znajduje w Europie, chociaż globalizacja postępuje w zawrotnym tempie, w każdym kraju i mieście ma unikalne cechy, które stara się utrwalić na swoich zdjęciach, zarówno ludzi spotykanych na ulicy, jak i budynków wszelkich epok, czy chwil w każdym miejscu. Jej wyprawy na Islandię, do Szwajcarii, Ameryki Południowej, Afryki i Norwegii wywarły na nią wpływ swoimi górami, architekturą i morzami, stanowiąc kolejne z jej głównych tematów zarówno na płótnie, jak i w fotografii. Poświęcenie malarstwu przyszło później. Rozpoczęła zajęcia artystyczne z artystą Álvaro Romero w latach dziewięćdziesiątych, kontynuowała z malarzem Germá Llorís z Godelli, potem z malarzem Fernando Jiménez i Lucía Peiró i Lloret, uznanej artystki plastycznej. „Na początku nowego wieku współzałożyła grupę artystów o mieszanej charakterystyce, zwaną Equipo-Argo, która obecnie składa się z trzynastu kobiet, działających w hali przemysłowej w pobliżu Walencji; grupa utrzymuje stały kontakt między sobą a z awangardowymi tendencjami artystycznymi w różnych środowiskach. Jeden z celów grupy to argumentacja i realizacja jednego lub dwóch rocznych wystaw. Ta grupa ma na swoim koncie już wiele wystaw w naszej geografii.
Technicznie do tworzenia swoich obrazów używa pigmentów w proszku; „jej szeroki zakres tonów jest idealny dla moich obrazów, co zamienia pracownię w pewnego rodzaju laboratorium talerzy i proszków, w których spoiwa, żywice itp. tworzą chaotyczny wszechświat, w którym czuję się absolutnie spokojna i twórcza”. W ostatnich latach jej twórczość artystyczna została zauważona na wystawach, w wyróżnieniach i nagrodach. Wyróżnienia w 2016 roku: zbiorowa wystawa Equipo-Argo w Centre d´Art Taller d´Ivars w Benissa (Alicante), wystawa zbiorowa w maju w espai.inf, przestrzeni wystawowej na Uniwersytecie Techniczno-Walencja, wystawa zbiorowa Sala Virgen de la Fuente (Teruel); zbiorowa w Casa Cultura Rocafort „La Superficie del Círculo”; w 2017 roku, z tym samym zbiorem, Mirada de Dona w sali wystaw La Marina El Puig de Santa María (Valencia), Sala Exposiciones Antiguo Ayuntamiento Bétera (Valencia), Sala Exposiciones Museros (Valencia), Mirada de Dona w Sala Exposiciones La Eliana (Valencia), Paisatje Urbá w Sala Exposiciones Náquera (Valencia); oraz w 2018 roku także z Equipo-Argo w Sala Exposiciones Villa Eugenia de Godella (Valencia) z „Abstractus”, zbiorowa w Sala Exposiciones Municipal de Mislata (Valencia) i Sala Exposiciones Biblioteka Dénia (Alicante) z „Abstractus” oraz zbiorowa w Sala Exposiciones Massamagrell (Valencia) z „Black and White”.
Została wyselekcjonowana w XXXIV Certamen Pintura „Salvador Soria” Vila de Benissa (Alicante), na wystawie Festival D´Arts Quart de Poblet (Valencia), w XIII Premio de pintura Desideri Llombarte w Peñarroya de Tastavins (Teruel) w 2016. Następnego roku została wybrana przez Fundación Legado Andalusí, obejmując całą kraj swoją pracą; została finalistką w Premi de Pintura Ciutat de Manises (Valencia), wybrana w Valencia Ciutat Oberta Bienal de las Artes de Valencia. Na 2018 jej praca została wybrana do serii Dances de Alcalá w nagrodzie fotografii Stowarzyszenia Turística Gúdar-Javalambre (Teruel), zdobywa kolejne edycje i została wybrana w Międzynarodowym Konkursie Sztuki „José Camarón” w Segorbe.
W nagrodach w 2014 roku zdobywa nagrodę Camarón w konkursie Arte Segorbe (Castellón), samodzielnie prezentuje serię Europa w Instantes w Fundacji Bancaja Segorbe, w 2016 zdobywa Maraton fotograficzny Las Provincias w Dénia (Alicante), wygrywa nagrodę Balearia oraz wyróżnienie w I Premio Eurostars Hotel Real de Fotografía. Została wybrana i prezentuje prace w sali Entidad Cultural Valenciana El Piló w 2016 i 2023, a wraz z Equipo-Argo zrealizowała wspólną wystawę w prestiżowej galerii Godelli Villa Eugenia w 2018, a wystawa ta później przeniesiona została do sali wystaw municipalnej w Mislacie.
Ponownie została wybrana z pracą wystawioną w Konkursie Międzynarodowym Sztuki José Camarón w Segorbe w latach 2020, 2023 i 2024.
Pod koniec 2024 roku zorganizowała wystawę zbiorową w Galerii Ronda w Walencji, a jest reprezentowana przez Galerię del Sol zlokalizowaną również w Walencji.
Przyznano jej nagrodę fotografii Dziedzictwa Narodowego od rąk Infantu w Madrycie w grudniu 2024 roku. Wciąż otrzymuje liczne nagrody za jej fotografie i obrazy, a w najbliższych miesiącach ma wiele wystaw w całej Hiszpanii.
Według renomowanego krytyka LFMM „jej prace architektoniczne przekraczają płaszczyznę fotograficzną, zyskując surrealistyczny charakter, co nadaje im niezaprzeczalną wartość”.

Patxi Guerrero Carot (Profesor Uniwersytetu Jaime I) publikowany w różnych mediach.