Erich Buchholz (1891-1972) - Composition





Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143139
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Erich Buchholz: Kompozycja — z portfolio La Lune en Rodage III
Oryginalna linoryt na papierze vergé, podpisany i opatrzony datą. Kompozycja uporządkowuje kwadratowe pole dzięki ścisłej, konstruktywistycznej oszczędności: stopniowana, pikselopodobna czarna forma wznosi się diagonale na białym tle, na co odpowiada opadająca sekwencja cienkich pionowych słupków, całość otoczona pojedynczą prostą ramką. Stała masa i linearna przerwa są utrzymane w precyzyjnej równowadze — redukcyjny, architektoniczny słownik, który sięga do pionierskiej, nieobiektywnej pracy Buchholza z wczesnych lat dwudziestych. Podstawowa kompozycja wywodzi się z Composizione Buchholza z 1920 roku, dzieła znajdującego się w kolekcji Museum of Modern Art w Nowym Jorku (The Riklis Collection of McCrory Corporation).
Erich Buchholz (Bromberg 1891 – Berlin 1972) był niemieckim malarzem i grafikiem, kluczową postacią w rozwoju nieobiektywnej i konkretnej sztuki w Berlinie w latach 1918–1924. Jego pierwsza wystawa indywidualna miała miejsce w 1921 roku w Galerii Der Sturm Herta Waldena w Berlinie i obejmowała serię szesnastu drzeworytów. Na przełomowej wystawie Constructivism and Suprematism, zorganizowanej w 1922 roku w Galerii Van Diemen w Berlinie, spotkał László Moholy-Nagy, László Péri, Ernő Kállai i El Lissitzky’ego, z którymi pozostawał w bliskim kontakcie w kolejnych latach. Zakazany był pod rządami narodowosocjalistycznymi, wznowił swoją działalność artystyczną dopiero po 1945 roku.
La Lune en Rodage to trzyczęściowe, zbiorowe portfolio zebrane przez Basel–szwajcarskiego wydawcę, psychoanalityka i kolekcjonera Carla Laszlo (Pécs 1923 – Basel 2013), wydane przez Edition Panderma, Basel, w latach 1960, 1965 i 1977. Trzy tomy łączą około 180 oryginalnych prac i stanowią gęstą panoramę europejskiej awangardy między latami pięćdziesiątymi a siedemdziesiątymi. Kilka z prezentowanych prac wyznacza punkty zwrotne w karierze autorów: karton Enrico Castellaniego jest uznawany za jego pierwsze udokumentowane dzieło graficzne, a Achrome Piera Manzoniego za jedyne, które artysta zrealizował w formie multiplikatu.
Stan: mint archival condition.
Pochodzenie: Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel — Galerie von Bartha, Basel.
Historie sprzedawców
Erich Buchholz: Kompozycja — z portfolio La Lune en Rodage III
Oryginalna linoryt na papierze vergé, podpisany i opatrzony datą. Kompozycja uporządkowuje kwadratowe pole dzięki ścisłej, konstruktywistycznej oszczędności: stopniowana, pikselopodobna czarna forma wznosi się diagonale na białym tle, na co odpowiada opadająca sekwencja cienkich pionowych słupków, całość otoczona pojedynczą prostą ramką. Stała masa i linearna przerwa są utrzymane w precyzyjnej równowadze — redukcyjny, architektoniczny słownik, który sięga do pionierskiej, nieobiektywnej pracy Buchholza z wczesnych lat dwudziestych. Podstawowa kompozycja wywodzi się z Composizione Buchholza z 1920 roku, dzieła znajdującego się w kolekcji Museum of Modern Art w Nowym Jorku (The Riklis Collection of McCrory Corporation).
Erich Buchholz (Bromberg 1891 – Berlin 1972) był niemieckim malarzem i grafikiem, kluczową postacią w rozwoju nieobiektywnej i konkretnej sztuki w Berlinie w latach 1918–1924. Jego pierwsza wystawa indywidualna miała miejsce w 1921 roku w Galerii Der Sturm Herta Waldena w Berlinie i obejmowała serię szesnastu drzeworytów. Na przełomowej wystawie Constructivism and Suprematism, zorganizowanej w 1922 roku w Galerii Van Diemen w Berlinie, spotkał László Moholy-Nagy, László Péri, Ernő Kállai i El Lissitzky’ego, z którymi pozostawał w bliskim kontakcie w kolejnych latach. Zakazany był pod rządami narodowosocjalistycznymi, wznowił swoją działalność artystyczną dopiero po 1945 roku.
La Lune en Rodage to trzyczęściowe, zbiorowe portfolio zebrane przez Basel–szwajcarskiego wydawcę, psychoanalityka i kolekcjonera Carla Laszlo (Pécs 1923 – Basel 2013), wydane przez Edition Panderma, Basel, w latach 1960, 1965 i 1977. Trzy tomy łączą około 180 oryginalnych prac i stanowią gęstą panoramę europejskiej awangardy między latami pięćdziesiątymi a siedemdziesiątymi. Kilka z prezentowanych prac wyznacza punkty zwrotne w karierze autorów: karton Enrico Castellaniego jest uznawany za jego pierwsze udokumentowane dzieło graficzne, a Achrome Piera Manzoniego za jedyne, które artysta zrealizował w formie multiplikatu.
Stan: mint archival condition.
Pochodzenie: Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel — Galerie von Bartha, Basel.

