Marcelle Cahn (1895-1981) - Constructivistic Composition

Marcelle Cahn: Kompozycja konstruktywistyczna

Medium: serigrafia
Materiał: papier
Wymiary: 30 x 30

Redaktor: Edition Panderma, Basel
Rok: lata 1930-te / wydano w 1966
Wydanie: To nieoznaczona kopia spośród 230 wydań
(65 hors commerce było nieoznaczonych)
Podpis: Podpisano

Proveniencja:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Kolekcja prywatna, Basel

Stan / Restauracja:
stan: dobry, z wyjątkiem lekko widocznego zagięcia w centralnej prawej części i minimalnych oznak starzenia papieru

Dalsze informacje:

Rzadkie, limitowane wydanie przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. Jest to kopia nieoznaczona spośród 230 wydań (65 hors commerce było nieoznaczonych) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage ukazała się w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, zawierających około 180 dzieł sztuki, które stanowią relację sceny awangardy artystycznej między latami 50. a 70. XX wieku. Dzieła zostały zebrane przez Carla Laszlo i obejmują największych artystów tamtego czasu, którzy wniesli istotne prace, często wyznaczające punkt zwrotny w ich twórczości i karierze: prace Enrico Castellaniego, będące jego pierwszym udokumentowanym dziełem graficznym, oraz wiele z serii Achrome Piero Manzoniego, będące jedynym tego artysty wykonanym pracą.

Biografia:

Marcelle Cahn była francuską awangardą (1895-1981). Cahn studiowała literaturę i filozofię na Uniwersytecie w Strasburgu. W wieku 19 lat, w 1914 roku, Marcelle spotkała Simona Lévy’ego, młodego malarza alsaskiego, który zapoznał ją z Vincentem van Goghiem i Paulem Cézanne’em. Okres 1914–1918 charakteryzuje pobyt w Berlinie, gdzie jej brat Roger odbywa służbę wojskową. Marcelle skorzystała z okazji, aby uczęszczać do Lewin-Funke-Kunstschule w Charlottenburgu, gdzie wówczas nauczali Eugene Spiro (portrety) i Lovis Corinth (akt). W tym mieście Marcelle z zainteresowaniem odkrywała wyrazistych ekspresjonistów z ruchu Sturm. W 1920 roku przebywała w Paryżu i skorzystała z okazji, by obejrzeć prace Cézanne’a, które dla niej stanowiły szczyt malarstwa nowoczesnego. Uczęszczała również do pracowni Arraujo, gdzie rysowała, malowała i eksperymentowała z formami geometrycznymi. W końcu spędziła dwa miesiące w Académie Ranson, a następnie wróciła do Strassburga, by kontynuować samodzielnie swoje badania. W 1923 roku pojechała do Zurychu, aby studiować filozofię; w szczególności prace Hansa Lippsa, specjalisty od Kanta. Edvard Munch, który mieszkał w tym samym hotelu co Marcelle, nigdy nie dowiedział się, że jest malarką. W 1925 roku, wracając do Paryża, Marcelle uczęszczała do Académie de la Grande Chaumière i ćwiczyła akty, martwe natury, rysunki kubistyczne i malarstwo. Gallerist Léonce Rosenberg był zainteresowany jej twórczością i łączył ją z Fernandem Légerem i Amédée Ozenfantem. Nawiązała kontakt z Willim Baumeisterem, Léopoldem Survage’em, Tutundjianem, Ossipem Zadkine’em, Suzanne Valadon, Louise Hervieu, Michäelem Larionovem, Natalią Goncharovą. W 1926 Marcelle brała udział w wystawie Société Anonyme w Brooklyn Museum w Nowym Jorku oraz w Salon des Artistes Indépendants. W 1929 Michel Seuphor zaprosił Marcelle Cahn do grup Circle and Square, gdzie spotkała Hansa Arpa, Sophie Taeuber-Arp, Pieta Mondriana, Wassilyego Kandinsky’ego, Georges’a Vantongerloo, Jeana Gorina, Joaquína Torresa Garcíę i innych. Pokazywała się na Salon des Artistes Indépendants i już w 1948 r. na Salon des réalités nouvelles. Brała także udział w licznych wystawach zbiorowych w Niemczech, Belgii, Stanach Zjednoczonych, Włoszech i Szwajcarii. Była również przedmiotem podróżującej wystawy w latach 1972–1974 zorganizowanej przez Narodowe Centrum Sztuki Współczesnej. We Francji następują muzea, które często prezentują jej prace: Muzeum w Cambrai, Muzeum Sztuki i Historii w Cholet, Muzeum Unterlinden w Colmar, Muzeum Sztuk Pięknych w Dijon, Muzeum w Grenoble, Palais des Beaux-Arts, Muzeum Ursulinek w Mâcon, Przestrzeń Sztuki Konkretywnej w Mouans-Sartoux."