Yves Laloy (1920-1999) - Sans Titre

Yves Laloy; Z La Lune en Rodage III

Medium: Druk sitodrukowy
Material: Papier
Dimensions
19.5 x 28.5 cm w ramie o wymiarach 36 x 36 x 4 cm

Editor: Wydawca Edition Panderma, Basel
Year: opublikowano 1977
Edition: To jest egzemplarz nieoznaczony spośród 230 wydań (65 hors commerce było nieoznakowanych)
Signature: Podpisano

Provenance:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Prywatna kolekcja, Basel

Condition / Restauration:
dobry stan

Comes with passepartout and frame

Further Information:

Rzadkie, ograniczone wydanie przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. To jest egzemplarz nieoznakowany spośród 230 wydań (65 hors commerce było nieoznakowanych) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage została opublikowana w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, zawierających około 180 dzieł sztuki, które stanowią zapis sceny awangardowej artystycznej między latami pięćdziesiątymi a siedemdziesiątymi. Dzieła sztuki zostały zebrane przez Carla Laszlo i obejmowały największych artystów ówczesnych, którzy przyczynili się ważnymi pracami, często wyznaczającymi punkt zwrotny w ich twórczości i karierze: dzieło Enrico Castellaniego to na przykład jego pierwsza udokumentowana grafika, a multiplikacja Achrome Piera Manzoniego jest jedynym nią wykonaną przez artystę.

Biografia:

Obrazy Yvesa Laloya trudno dopasować do jednej kategorii. André Breton był pierwszym, który określił jego twórczość jako surrealistyczną, co Laloy uznawał za zbyt ograniczające. Laloy znalazł jednak inne powiązanie, które także sugerował Breton: analogiczny związek estetyczny między jego obrazami a libi Navajo, efemerycznymi obrazami tworzonymi przez duchowych liderów Navajo wyłącznie w ramach ceremonii Nightway. Breton przekonywał, że „podczas gdy kompozycja Kandinsky’ego odpowiada ambicjom symfonicznym, malowidło [zrobione] z piasku Navajo koncentruje się przede wszystkim na kosmogonicznych obawach i skłania wszechświat ku łaskawej wpływowi.” Dla Bretona, obrazy Laloya umożliwiały „widzenie” poza widocznym. Obrazy jak Montez (Uma), prezentowany tutaj, są przykładami zainteresowania artysty sztuką i praktykami duchowymi rdzennych mieszkańców obu Ameryk. Są one także świadectwem czasu, gdy wielu artystów i pisarzy w Zachodniej Europie aktywnie adaptowało estetykę obiektów z Ameryk i Afryki — często bez zrozumienia tych dzieł poza ich walorami wizualnymi, jako sposób na zapełnienie odczuwanego deficytu w ich własnych społeczeństwach — postrzeganej utraty magii, rytuału i sacrum. Podobnie jak tkaniny Marilou Schultz, wzory w tych obrazach nawiązują również do estetyki wczesnej technologii cyfrowej. (z: http://www.documenta14.de/en/artists/21977/yves-laloy)