Anton Kaestner - #470 - S - " Glassalen ".

#470 - S - " Glassalen ".

Unikatowe dzieło, oryginalne dzieło Anton Kaestner, prosto z paryskiego warsztatu.

Akryl w sprayu na 3 mm szklanej płycie (UV resistant).
Ten obraz nie jest wydrukiem. Jest to oryginalne dzieło malowane wieloma warstwami farby i / lub spreju, których błyszczące wykończenie – "glossy", zbliżone do aplikacji żywicy – jest unikalne.

Wymiary: 12,6" x 10" x 0,12" / 32 x 25,5 x 0,3 cm bez ramy.
Obraz dostarczany bez ramy.
Ramka wysokiej jakości niemieckiej marki Nielsen, aluminiowa, referencja 34 (0,23" x 1,38" / 0,6 x 3,5 cm) zalecana i dostępna przy wysyłce za dodatkowe 70€.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace są eksponowane na całym kontynencie — w Europie, Szwajcarii i Dubaju. Więcej informacji i wybór prac na www.antonkaestner.com.

Następna wystawa indywidualna – Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i kulturowego bogactwa mojego kraju. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, wywarł na mnie wpływ, który zasiał ziarno pasji, która miała stać się moją życiową fascynacją.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4, a potem A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem także upodobanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moimi poszukiwaniami ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych prawd natury i życia.
Jednak droga do naprawdę zostania artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabierała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzały moje spojrzenie, umożliwiając kontakt z szeroką gamą wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalnych scenach artystycznych i angażowałem się w kreatywną energię każdego miejsca.
Mimo nacisku na karierę biznesową, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho tlejąca pod powierzchnią. Prawie 30 lat malowanie stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem oderwania się od świata i skupienia na swoim wewnętrznym ja.
Zawsze odczuwałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać prawdziwe doświadczenia. Dzięki mojej sztuce zawsze miałem nadzieję ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie oddałem się mojej sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Artystyczne CV

Moja pierwsza wystawa solowa, "Échos", która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, zaprezentowała charakterystyczne podejście do sztuki, inne niż tradycyjne techniki malarskie: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego, ekstruadowanego pleksiglasu — lekkiej, gładkiej, błyszczącej i czasem kruchiej powierzchni.
Ten proces uniemożliwia mi zobaczenie pracy w trakcie jej powstawania. Nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli podczas procesu — co traktuję jako zaletę. Pozwalam na „randomowe eksperymenty” — wszystko, co pozwala na przełamanie rozumu — prowadzić do efektu, warstw i lustrzanych efektów, które tworzę, pozostawiając miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło ostatecznie zostanie eksponowane. To podejście, które kojarzy się z procesem objawienia / utrwalenia w fotografii, stanowi wyzwanie i uwalnia. Wartości kompozycji wzbogacają się o warstwy i przezroczystość, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „nieredukowalne konieczności”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Utrzymuję moje podejście celowo proste. Nie chodzi o „emocje” ani „teoretyczną koncepcję”, lecz o doświadczenie bycia. Nie o „szybką konsumpcję” ani o „intelektualizację / intelektualne posiadanie”, lecz o poszerzanie świadomości i badanie rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści. Moja sztuka to dążenie do „życia w samym sercu życia”, jak to ująłby francuski mistrz SF Alain Damasio – „le vif”.
Chociaż prace czasem mogą przywoływać transparentność i jasność witrażu, pozostają praktycznie całkowicie abstrakcyjne. Plexiglas nadaje malarstwu błyszczącą skórkę, pod którą można dostrzec własny zarys, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, a także brakujące części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „oddaleniem dla całości” zachęci widzów do własnych, introspektywnych wędrówek.
Nie twierdzę, że mam odpowiedzi na wszystko i chcę pozostawać skromny wobec tego, co da się osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym procesie zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, które zmuszają mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego odkrywania, co mogę osiągnąć. Malowanie to dla mnie codzienne rękodzieło, poszukiwanie, sposób na wzbudzanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: "Codzienna praktyka potęguje pasję do widzenia."

Anton Kaestner