serena grassetti - Silent Agony

Silent Agony

Istnieje forma bólu, która nie pozostawia widocznych śladów, a mimo to zmienia sposób, w jaki zamieszkujemy nasze ciało.

W Silent Agony dłonie wyginają się w gest napięcia, jakby coś, od środka, desperacko szukało wyjścia. Postać zdaje się być zawieszona między potrzebą uwolnienia a niemożliwością wydania z siebie tego, co czuje.

To nie tylko obraz cierpienia. To portret wewnętrznego stanu, który wielu zna: zmęczenie emocjonalne, ciężar myśli, moment, w którym powstrzymywanie tego, co się czuje, staje się niemal nie do zniesienia.

Dłonie przybierają rolę niewidzialnej twarzy. W ich skręcie objawia się to, czego słowa nie potrafią zawrzeć, przekształcając intymne uczucie w fizyczną, konkretną obecność, której nie da się zignorować.

Rzeźba zaprasza do rozpoznania tej kruchej i autentycznej części nas, którą często ukrywamy, by nadal być silnymi dla innych. Nie oferuje odpowiedzi ani nie poszukuje pocieszenia: nadaje kształt ludzkiemu doświadczeniu, które rzadko ma odwagę się pokazać.

W poszukiwaniu Sereny Grassetti materia staje się miejscem, gdzie to, co niewidoczne, nabiera ciała, a emocja przekształca się w język.

Bo czasem to, czego nie jesteśmy w stanie powiedzieć, jest właśnie tym, co najgłębiej nas reprezentuje.

Materiał: żywica i pył marmurowy

EDYCJA LIMITOWANA do 50 egzemplarzy.

* Oryginalny egzemplarz podpisany przez artystkę, wraz z certyfikatem autentyczności.

SERENA GRASSETTI — ARTYSTKA WSPÓŁCZESNA

Serena Grassetti to włoska artystka współczesna, której praca bada złożoność ludzkiego bytu, eksplorując tożsamość, pamięć, kruchość i przemianę wewnętrzną poprzez osobisty i multidyscyplinarny język artystyczny.

Córka sztuki, kształciła się w Istituto d’Arte di Macerata, z biegiem lat rozwijając głęboką znajomość materiału i jego możliwości ekspresyjnych, eksperymentując z malarstwem, rzeźbą, modelowaniem, żywicami, węglem i technikami związanymi z Natural Art. To doświadczenie stanowi fundament praktyki, w której materiał nie jest prostym nośnikiem, lecz integralną częścią znaczenia dzieła.

W centrum jej badań leży ciało rozumiane jako przestrzeń psychologiczna i symboliczna: obecność zdolna wyrazić to, czego słowa nie potrafią oddać. Poprzez niepełne figury, gesty pełne napięcia i formy wahające się między obecnością a rozpadem, Grassetti nadaje wizualną spójność najgłębszym stanom ludzkiego doświadczenia.

Jej praca wpisuje się w międzynarodowy dialog rzeźby i sztuki figuratywnej współczesnej, tematycznie powiązany z badaniami Rabaramy, Berlinde De Bruyckere i Xiang Jing, podczas gdy konfrontacja z Andy Warholem, Banksy i KAWS otwiera refleksję nad różnymi sposobami, w jakie sztuka współczesna interpretuje tożsamość i kondycję ludzką.

Z pracami prezentowanymi w kontekstach wystawienniczych w Italii i za granicą, Serena Grassetti rozwija badania ukierunkowane na pogłębienie poza powierzchowną reprezentację, by dotrzeć do bardziej intymnej i uniwersalnej wymowy. Jej poetyka opiera się na zasadzie: nadawać formę temu, czego nie widać, a co decyduje głęboko o tym, kim jesteśmy.