Anton Kaestner - #490 - S - " Slow ".

#490 - S - "Slow".

Jednorazowe dzieło, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z paryskiego atelier.

Aksja w sprayu na 3 mm szklanej płycie.
To nie jest wydruk. To oryginalne dzieło namalowane w kilku warstwach farby i/lub sprayu, którego błyszczący, „glossy” efekt, przypominający aplikację żywicy, jest unikalny.

Wymiary: 12,6" x 9,1" x 0,12" / 32 x 23 x 0,3 cm bez ramy.
To dzieło jest dostarczane bez ramy.
Ramka wysokiej jakości niemieckiej marki Nielsen z aluminium, referencja 34 (12,3 cm x 1,38 cm x 0,6 cm) zalecana i dostępna podczas wysyłki za dodatkowe 70€.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor mieszkający w Paryżu. Jego prace prezentowane są na całym kontynencie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Następna wystawa indywidualna – Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i kulturowego bogactwa mojej ojczyzny. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, którego wpływ zasiał ziarno tego, czym ostatecznie było moje życiowe pasje.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi farbami akrylowymi w notesach A4, a następnie A3. Najpierw przyciągnęła mnie malarstwo niefiguracyjne i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z biegiem czasu, chociaż uważam się za ateistę, rozwinąłem także zamiłowanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moimi poszukiwaniami ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego bycia artystą nie była od razu oczywista.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabrała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgję, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły moje spojrzenie, umożliwiając zetknięcie się z różnorodnymi wpływami kulturowymi. Gdziekolwiek byłem, zanurzałem się w lokalnych scenach artystycznych i angażowałem się w kreatywną energię każdego miejsca.
Pomimo skupienia na karierze biznesowej sztuka była zawsze częścią mnie, cicho tliła się pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą tajemniczej medytacji dla mnie — sposobem ucieczki od świata i skupienia na moim wnętrzu.
Zawsze odczuwałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować moją kreatywność, eksplorować nowe techniki i doświadczać prawdziwych przeżyć. Dzięki mojej sztuce zawsze marzyłem, by ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, okazję zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie oddałem się sztuce. Pod koniec 2023 roku otworzyłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zyskały uznanie, znajdując domy w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

KURRY artystyczne

Moja pierwsza wystawa indywidualna, „Échos”, zorganizowana w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała charakterystyczne podejście do sztuki, odbiegające od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na tylnej stronie z recyklingowanego ekstrudowanego plexiglassu, lekkiej, gładkiej, błyszczącej i czasem kruchej powierzchni.
Proces ten uniemożliwia mi obserwowanie pracy w trakcie jej powstawania. Nie mam wizualnego feedbacku ani kontroli podczas procesu — coś, co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — cokolwiek idzie — aby wywołać efekt końcowy, warstwy i lustra, które tworzę, i pozostawić miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie ostatecznie wystawione. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia/ujęcia w fotografii, jest zarówno wyzwaniem, jak i uwolnieniem. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i przejrzystości, a jednocześnie nadają każdemu dziełu „ascetyczną” cechę: jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „nieuchronne potrzeby”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w milczeniu i świetle.
Celowo utrzymuję moje podejście proste. Ani „emocja”, ani „teoretyczna koncepcja”, lecz doświadczenie bycia. Ani „szybkie konsumpcje”, ani „intelektualizacja / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widocznych i niewidocznych opowieści — moja sztuka to dążenie do „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak powiedziałby francuski mistrz SF Alain Damasio.
Chociaż moja praca czasem może przywodzić na myśl przejrzystość i jasność witraży, pozostaje prawie całkowicie abstrakcyjna. Co więcej, plexiglass nadaje obrazowi migoczącą skórkę, pod którą można dostrzec własną sylwetkę, różną w zależności od nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, także brakujących części, wymaga tylko empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „z dawnej perspektywy” dla całego obrazu zachęci widzów do własnych, introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostać pokorny wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym pytaniu i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, które zmuszają mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego poszukiwania tego, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienne rzemiosło, eksploracja, sposób na pobudzanie wartościowych rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka pomnaża pasję do widzenia.”

Anton Kaestner