Alexander Rosemeier (1888-1992) - Ophaalbrug bij Noorden

Alexander Coenraad (Alex) Rosemeier (Soerakarta, 18 lipca 1888 – Leiden, 15 sierpnia 1992) był holenderskim malarzem.

Piękna, jasna twórczość Rosemeiera; wyraźnie dał się tutaj zainspirować J H Weissenbruch.

Biografia
Rosemeier przeprowadził się z ojcem w 1900 roku z Holendersko-Indii do Apeldoornu w Holandii. Jego matka zmarła osiem lat wcześniej. Po śmierci ojca (około 1908) Rosemeier został zawodowym żołnierzem. Był stacjonowany w Morschpoortkazerne w Leiden. W 1914 ożenił się z Grietje Mast (1893–1969). W 1923 roku wygasła jego umowa z wojskiem i stał się samodzielnym artystą. Jego pierwsza wystawa odbyła się w szpitalu w Woerden. Utrzymywał siebie i rodzinę, pracując równocześnie jako malarz i wykonując różne prace. Od lat trzydziestych jego prace przynosiły wystarczające dochody, by mógł żyć wyłącznie ze sztuki.

Rosemeier jest zaliczany do Leidz Skoła razem z malarzami takimi jak Arend Jan van Driesten, Johannes Cornelis Roelandse i Chris van der Windt; jest to nurt związany z Haagse School. Najbardziej malował krajobrazy holenderskie, a na wpływy przejawiało silny wpływ impresjonizmu. Poza krajobrazami zajmował się także widokami miast, martwymi naturami i portretami. Przebywał m.in. na wyspie De Kaag. Rosemeier był szczególnie zafascynowany światłem uderzającym w przedmioty.

Z okazji swoich 85. urodzin w 1973 roku zorganizowano w Lejdzie dużą wystawę przeglądową w Museum De Lakenhal. W wieku 103 lat otworzył swoją ostatnią wystawę, która miała miejsce w ratuszu w Wassenaar. Jego ostatnim uczniem był Leo van den Ende, malarz z Panorama Van den Ende (252 m2), który ten panorama malował w Panorama TulipLand w Voorhout w latach 1997–2008.

Obraz jest starannie i fachowo opakowany.