Lucía Laurent - XL - "Compañía Nocturna"

Lucía Lauren (LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym, w zasadzie samouką, ukończyła studia z zakresu Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie w Hawanie.

Jej relacja z obrazem zaczęła się znacznie wcześniej niż profesjonalnie zajęła się malarstwem. Fotografia stała się jej pierwszym terytorium twórczym: poprzez nią rozwinęła wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia, jakie w jej obecnym malarstwie zyskuje linia, sylwetka, uproszczenie form i jasność graficzna.

W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć dotychczasowe doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany przede wszystkim techniką akrylu na płótnie.

Dzieło Lucii Lauren oscyluje przede wszystkim wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza ich bohaterek. To sceny, które rzadko starają się opowiadać o nadzwyczajnych wydarzeniach. Przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą swojego kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyobrażoną łączką lub po prostu chwilą kontemplacji.

Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, zachowując jedynie to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże pola koloru, wyraźne kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, a jednocześnie nacechowane wrażliwością.

W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z odniesieniami dekoracyjnymi zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się przetworzone przez własną wrażliwość, cieplejszą, codzienną i kobiecą.

Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czerniami, zieleniami o odcieniu niebieskiego, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i prawie domowa; w innych kontrast barwny nabiera wyraźnej, graficznej intensywności.

Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej malarskim wszechświecie. Nie przedstawia się jako postać heroiczna ani dystansowana, lecz z ucieleśnioną kobiecością, spokojną, elegancką i introspektywną. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i zdyscyplinowanych gestach. Istnieje tu glamour, lecz jest to glamour intymne i ciche.

Kotów odgrywają tu szczególnie ciekawą rolę. Bardziej niż proste elementy dekoracyjne, pełnią funkcję symboli towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie się zlewają, przekształcając kompozycję w przedstawienie uczuć.

Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem, czasem zacierając granicę między postacią a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.

W pracach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie redukuje paletę, budując obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Pasy na sukni przestają być jedynie wzorem, stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i milczenie.

W innych dziełach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terrakota sukni współgra z delikatnymi różami, beżem i zielenią o odcieniu niebieskawym, tworząc obraz wyrafinowany, który nie wydaje się chłodny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta nieobecność dramaturgii stanowi znaczną część uroku dzieła.

Tak więc Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie prostolinijne, lecz starannie konstruowane. Jej język nie opiera się na ostentacyjnym technicznym wirtuozyjnym kunszcie, lecz na zdolności redukcji sceny do odnalezienia jej istotnej emocji.

Jej wszechświat jest żeński, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo ma szczególnie atrakcyjną cechę: na pierwszy rzut oka może być dekoracyjne, ale za tą pięknem kryje się stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.

W dzisiejszym, współczesnym krajobrazie, w którym wiele obrazów przyciąga uwagę nadmiarem, Lucía Lauren idzie drogą przeciwną: upraszcza. A to właśnie w tej prostocie kryje się znacząca część osobowości jej twórczości.

Obrazy sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką akryl na wysokiej jakości płótnie.
Wymiary 90 x 120 cm.
Oryginalna edycja.
Wysyłka zostanie zrealizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz za pośrednictwem firmy Fedex na resztę świata.
Obraz zostanie zwinięty i zabezpieczony kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową oraz umieszczony w wytrzymałym tubusie.
Po zapłacie za dzieło potrzebne będą trzy dni na proces pakowania i dostarczenie do firmy wysyłkowej.
Dzieło dotrze do odbiorcy w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
"Ta partia zawiera wizualizacje wygenerowane przez AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła."



To dzieło sztuki, stworzone w technice acrylic on canvas, prezentuje stylizowaną kompozycję figuracyjną z silnym wpływem Art Déco i grafizmu nowoczesnego. Przedmiot przedstawia kobietę o spokojnym i kontemplacyjnym wyrazie twarzy, siedzącą na czerwonej, żywej sofie. Ubrana w żółtą tunikę z zawiłym abstrakcyjnym wzorem w kolorze białym, podczas gdy czarny kot o przenikliwych oczach odpoczywa na jej kolanach. Kobieta, nosząca złote pierścionki, podtrzymuje swoją twarz lewą dłonią w pozie introspekcyjnej. Tło w kolorze ciemnego błękitu i czarnego listowia prezentuje okrągłe formy w kolorze koralowym oraz duży złoty dysk sugerujący pełnię księżyca, tworząc senny i wyrafinowany klimat. Paleta barw jest odważna i nasycona, z mistrzowskim użyciem kontrastów, natomiast technika wykorzystuje ostre czarne kontury do definiowania kształtów, nadając dziełu graficzną jakość i materialną fakturę charakterystyczną dla akrylu. Na pierwszym planie stoi okrągły stół z kieliszkiem czerwonego wina, dopełniający scenę i nadający całości spokojną elegancję oraz tajemnicę.