Lucía Laurent - XL - "Sofisticación Monocromática"

Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym, w głównej mierze samouka, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie Hawanie.

Jej relacja z obrazem zaczęła się jeszcze zanim zaczęła profesjonalnie zajmować się malarstwem. Fotografia była jej pierwszym „terytorium” twórczym: dzięki niej rozwijała wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i reprezentację ludzkiej sylwetki. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap determinujący dla zrozumienia, jak istotne stają się w jej współczesnej malarskości linia, kontur, uproszczenie form i przejrzystość graficzna.

W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej zjednoczyć wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, tworzony głównie techniką akrylu na płótnie.

Twórczość Lucii Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z obecnością kota jako cichego towarzysza jej bohaterek. To sceny rzadko dążące do opowiadania o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą podtrzymującą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyobrażoną gajami lub po prostu momentem kontemplacji.

Jej malarstwo wyróżnia się wyraźnym, syntetycznym językiem wizualnym. Lucía redukuje wiele informacji pobocznych, aby pozostawić tylko to, co uważa za istotne. Spokojne twarze, duże plamy koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, ale nasycone wrażliwością.

W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naif, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżającymi się do stylu art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się w reinterpretacji z własną wrażliwością — cieplejszą, codzienną i kobiecą.

Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest wykorzystanie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardowe odcienie i kremowe tony współistnieją z głębokimi czarnymi, zieleniami o odcieniu niebieskozielonym, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi białymi. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast barwny zyskuje zdecydowanie graficzną intensywność.

Kobieta zajmuje centrum prawie całego jej malarskiego uniwersum. Nie przedstawia się jako bohaterka ani distant, lecz jako osoba o spokojnej, eleganckiej i introspektywnej kobiecości. To postacie o łagodnych spojrzeniach, powolnych pozach i stonowanych gestach. Istnieje glamour, ale to glamour intymne i ciche.

Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, są symbolem towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w przedstawienie uczucia.

Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem, czasem zacierając granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt kończą tworzyć jedną wrażliwość.

W dziełach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle Lucía radykalnie ogranicza paletę, budując obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paseczki sukienki przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.

W innych pracach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą projektowaniu współczesnemu. Terakota sukni współgra z miękkimi różami, beżem i zielenią morską, tworząc obraz wyrafinowany, lecz nie chłodny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.

W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnej technicznej brawury, lecz od zdolności do zredukowania sceny do znalezienia jej emocjonalnego sedna.

Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako azyl. Jej obrazy mają szczególną cechę: mogą wyglądać na dekoracyjne na pierwszy rzut oka, ale za tą urodą kryje się nieustanna potrzeba harmonii, wrażliwości i spokoju.

W dobie współczesności, gdzie wiele obrazów stara się przyciągnąć uwagę nadmiarem, Lucía Lauren wybrała drogę przeciwną: upraszcza. I właśnie w tej prostocie kryje się duża część charakteru jej twórczości.

ObraŁ artystki Lucía Laurent wykonana techniką akrylu na wysokiej jakości płótnie.
Wymiary 90 x 120 cm malowidła.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka realizowana będzie za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, oraz za pośrednictwem FedEx do reszty świata.
Dzieło zostanie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po opłaceniu dzieła wymagane są trzy dni na proces pakowania i dostawy do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze do odbiorcy w terminie dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ten lot zawiera wizualizacje tworzone przy użyciu SI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”



To dzieło w technice akrylu na płótnie prezentuje figuratywną kompozycję o wyraźnym stylu fashion art i echa ilustracji edytorialnej haute couture, skoncentrowaną na smukłej sylwetce kobiety leżącej z profilu obok czarnego kota. Zwraca uwagę silny kontrast monochromatyczny szerokiego kapelusza z szerokim rondem i płynnego stroju, oba dominated przez geometryczne wzory w czerni i bieli w nowoczesnym stylu. Spokojne oblicze, zdefiniowane czystymi liniami, ciemne usta i upięte włosy o ciepłej tonacji, kontrastują z bezpośrednim i ekspresyjnym spojrzeniem kota leżącego na kolanach. Tło, wykonane pociągnięciami pędzla w pionowych odcieniach niebieskiego cyjan, bieli i odcieni szarości, dodaje dynamizmu i głębi wizualnej, osiągając wyważenie między dynamicznością graficzną a spokojną elegancją portretu.