Lucía Laurent - XL - "Lirios de Marfil"






Ponad 10 lat doświadczenia w handlu sztuką; założył własną galerię.
€ 120 | ||
|---|---|---|
€ 20 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143397
Doskonała ocena na Trustpilot.
Lucía Laurent - XL, 'Lirios de Marfil', malarstwo akrylowe na płótnie, edycja oryginalna, powstałe po 2020 roku, 120 x 90 cm, ręcznie podpisane, pochodzenie Hiszpania, sprzedawane bezpośrednio od artysty, w doskonałym stanie.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym praktycznie autodidaktycznym, absolwentka Wydziału Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie Havanckim.
Jej związek z obrazem rozpoczął się znacznie wcześniej niż podjęcie profesjonalnej działalności malarskiej. Fotografia stała się jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej rozwinęła wyczucie kompozycji, równowagi wizualnej, gestu i przedstawienia ludzkiej figury. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia linii, konturu, uproszczenia kształtów i jasności graficznej w jej obecnym malarstwie.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i charakterystyczny wszechświat, tworzony głównie przy użyciu akrylu na płótnie.
Twórczość Lucii Lauren obraca się przede wszystkim wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z powtarzającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza bohaterek. To sceny rzadko służące opowiadaniu o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyimaginowanym ogrodem lub po prostu chwilą kontemplacji.
Jej malarstwo opiera się na wyrazistej syntezie wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, pozostawiając jedynie to, co uznaje za istotne. Spokojne rysy twarzy, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy łatwe do odczytania, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku odnajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się reinterpretowane z własną wrażliwością — cieplejszą, większą codziennością i kobiecością.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest zastosowanie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głęboką czernią, niebiesko-zielonymi zieleniami, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i wręcz domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźnie graficznej siły.
Kobieta zajmuje centrum prawie całego jej malarskiego wszechświata. Nie występuje jako heroiczna ani odległa postać, lecz z przedstawioną kobiecością spokojną, elegancką i introspektywną. To figury o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale jest to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Bardziej niż zwykłe ozdobne elementy, stają się symbolami towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację uczuć.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterski, pojawiają się na ich ubraniach lub integrują w tła, czasem zacierając granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
W dziełach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, aby zbudować obraz poprzez kontrast między czernią, bielą i czerwienią. Paski sukni przestają być jedynie wzorem, stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych pracach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą współczesnemu projektowi. Terrakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią niebieskostworą, tworząc obraz wyrafinowany, który nie jest zimny. Bohaterka nie podejmuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Tak Lucía Lauren tworzy malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnej technicznej wirtuozerii, lecz od zdolności do ograniczenia sceny, aż do znalezienia jej istotnego wyrazu emocjonalnego.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo posiada szczególną cechę atrakcyjności: na pierwszy rzut oka może być dekoracyjne, ale za tą urodą kryje się stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, w którym wiele obrazów stara się zwrócić uwagę nieskończonością, Lucía Lauren wybiera drogę przeciwstawną: upraszcza. I to właśnie w tej prostocie mieści się znaczna część osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką akrylu na wysokiej jakości płótnie profesjonalnym.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka realizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem FedEx do reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone wieloma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po opłaceniu dzieła, do procesu pakowania i przekazania firmie wysyłkowej potrzebne są trzy dni.
Przesyłka dotrze w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
«Ten part zawiera wizualizacje wykonane za pomocą AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.»
Ta praca w akrylu na płótnie stanowi wyraźną kompozycję figuratywną o silnym stylu fashion art i wpływach matissowskich, charakteryzującą się syntezą płynnych linii i odważną paletą barw. Obraz przedstawia kobietę o spokojnym i wyrafinowanym wyglądzie, siedzącą na fotelu w intensywnie czerwonym, karminowym odcieniu, ubrana w tunikę w odcieniu oliwkowym z botanicznymi wzorami w białym stylizowanym. Postać ludzka prezentuje wyraźny dekolt, czarne proste włosy i efektowne złote kolczyki, które dodają charakteru i ciepła jej wyrazistej twarzy. W tle ciemnoniebieskiego zgaszonego odcienia pojawiają się dwa stylizowane wazoniki z dużymi kwiatami w kości słoniowej, o liniowych pociągnięciach, tworząc dynamiczny kontrast planów i kolorów, który podkreśla ponadczasową elegancję i dekoracyjną siłę całości.
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym praktycznie autodidaktycznym, absolwentka Wydziału Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie Havanckim.
Jej związek z obrazem rozpoczął się znacznie wcześniej niż podjęcie profesjonalnej działalności malarskiej. Fotografia stała się jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej rozwinęła wyczucie kompozycji, równowagi wizualnej, gestu i przedstawienia ludzkiej figury. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia linii, konturu, uproszczenia kształtów i jasności graficznej w jej obecnym malarstwie.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i charakterystyczny wszechświat, tworzony głównie przy użyciu akrylu na płótnie.
Twórczość Lucii Lauren obraca się przede wszystkim wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z powtarzającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza bohaterek. To sceny rzadko służące opowiadaniu o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyimaginowanym ogrodem lub po prostu chwilą kontemplacji.
Jej malarstwo opiera się na wyrazistej syntezie wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, pozostawiając jedynie to, co uznaje za istotne. Spokojne rysy twarzy, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy łatwe do odczytania, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku odnajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się reinterpretowane z własną wrażliwością — cieplejszą, większą codziennością i kobiecością.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest zastosowanie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głęboką czernią, niebiesko-zielonymi zieleniami, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i wręcz domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźnie graficznej siły.
Kobieta zajmuje centrum prawie całego jej malarskiego wszechświata. Nie występuje jako heroiczna ani odległa postać, lecz z przedstawioną kobiecością spokojną, elegancką i introspektywną. To figury o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale jest to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Bardziej niż zwykłe ozdobne elementy, stają się symbolami towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację uczuć.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterski, pojawiają się na ich ubraniach lub integrują w tła, czasem zacierając granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
W dziełach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, aby zbudować obraz poprzez kontrast między czernią, bielą i czerwienią. Paski sukni przestają być jedynie wzorem, stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych pracach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą współczesnemu projektowi. Terrakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią niebieskostworą, tworząc obraz wyrafinowany, który nie jest zimny. Bohaterka nie podejmuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Tak Lucía Lauren tworzy malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnej technicznej wirtuozerii, lecz od zdolności do ograniczenia sceny, aż do znalezienia jej istotnego wyrazu emocjonalnego.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo posiada szczególną cechę atrakcyjności: na pierwszy rzut oka może być dekoracyjne, ale za tą urodą kryje się stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, w którym wiele obrazów stara się zwrócić uwagę nieskończonością, Lucía Lauren wybiera drogę przeciwstawną: upraszcza. I to właśnie w tej prostocie mieści się znaczna część osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką akrylu na wysokiej jakości płótnie profesjonalnym.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka realizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem FedEx do reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone wieloma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po opłaceniu dzieła, do procesu pakowania i przekazania firmie wysyłkowej potrzebne są trzy dni.
Przesyłka dotrze w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
«Ten part zawiera wizualizacje wykonane za pomocą AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.»
Ta praca w akrylu na płótnie stanowi wyraźną kompozycję figuratywną o silnym stylu fashion art i wpływach matissowskich, charakteryzującą się syntezą płynnych linii i odważną paletą barw. Obraz przedstawia kobietę o spokojnym i wyrafinowanym wyglądzie, siedzącą na fotelu w intensywnie czerwonym, karminowym odcieniu, ubrana w tunikę w odcieniu oliwkowym z botanicznymi wzorami w białym stylizowanym. Postać ludzka prezentuje wyraźny dekolt, czarne proste włosy i efektowne złote kolczyki, które dodają charakteru i ciepła jej wyrazistej twarzy. W tle ciemnoniebieskiego zgaszonego odcienia pojawiają się dwa stylizowane wazoniki z dużymi kwiatami w kości słoniowej, o liniowych pociągnięciach, tworząc dynamiczny kontrast planów i kolorów, który podkreśla ponadczasową elegancję i dekoracyjną siłę całości.
