Lucía Laurent - XL - "Elegancia en Rayas"






Ponad 10 lat doświadczenia w handlu sztuką; założył własną galerię.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143362
Doskonała ocena na Trustpilot.
Lucía Laurent - XL, tytuł „Elegancia en Rayas”, acryl na płótnie w wersji oryginalnej, 120 x 90 cm, wielokolorowa, pochodząca z Hiszpanii, powstała po 2020 roku, ręcznie podpisana, w doskonałym stanie, sprzedawana bezpośrednio przez artystkę.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym w dużej mierze samouk, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej stosunek do obrazu zaczął się na długo zanim zaczęła profesjonalnie zajmować się malarstwem. Fotografia była jej pierwszym terytorium twórczym: poprzez nią rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia linii, sylwetki, upraszczania form i klarowności graficznej w jej współczesnym malarstwie.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malarstwo pozwoliło jej połączyć te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie za pomocą akrylu na płótnie.
Twórczość Lucíi Lauren krąży w szczególności wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z ciągłą obecnością kota jako milczącego towarzysza jej bohaterek. Są to sceny, które rzadko dążą do opowiadania niezwykłych wydarzeń. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą swojego kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyimaginowanym ogrodem czy po prostu momentem kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji drugorzędnych, pozostawiając jedynie to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże obszary koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy natychmiastowo czytelne, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku znajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się reinterpretowane przez własną wrażliwość, cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe różowe, terakoty, ochry, musztardowe i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi tonami, zieleniami o odcieniu niebieskim, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystą bielą. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej uniwersum malarskim. Nie przedstawia się jako bohaterka czy postać daleka, lecz z perspektywy spokojnej, eleganckiej i introspektywnej kobiecości. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągniętych gestach. Istnieje glamour, lecz jest to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż zwykłe elementy dekoracyjne, pełnią funkcję symboli towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W utworach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację uczucia.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem, aż czasem zacierać granicę między postacią a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt kończą tworzyć jedną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, tworząc obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paski na sukni przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą projektowaniu współczesnemu. Terrakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią o odcieniu niebieskawym, tworząc obraz wyrafinowany, ale nie zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swoim świecie. To właśnie brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku pracy.
Tak Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego technicznego wirtuozyzmu, lecz od zdolności redukcji sceny do odkrycia jej istotnej emocji.
Jej wszechświat jest żeński, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja oraz natura jako schronienie. Jej malarstwo ma wyjątkową cechę: mogą wyglądać na dekoracyjne na pierwszy rzut oka, lecz za tą urodą kryje się ciągłe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, w którym wiele obrazów przyciąga uwagę nadmiarem, Lucía Lauren wybrała przeciwną drogę: upraszcza. A właśnie w tej prostocie kryje się znaczna część osobowości jej twórczości.
Dzieło artystki Lucía Laurent wykonane techniką Akrylu na wysokiej jakości płótnie profesionalnym.
Wymiary 90 x 120 cm.
Wydanie oryginalne.
Wysyłka odbywać się będzie za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem firmy FedEx na resztę świata.
Dzieło zostanie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po opłaceniu dzieła wymagana jest trzydniowa procedura pakowania i dostarczenia do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ten lot zawiera wizualizacje wykonane za pomocą AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby zweryfikować realny stan dzieła.”
To dzieło z akrylu na płótnie jest stylizowaną kompozycją figuratywną o wyraźnym charakterze edytorskim i awangardowym, łączącą ilustrację mody z abstrakcyjnym sztuką konstruktywistyczną. Obraz koncentruje się na żeńskiej sylwetce o eleganckim póśćie, ubranej w komplet i dopasowaną torbę w pionowe czarne i białe paski, uzupełnione o szeroki kapelusz, który podkreśla profil twarzy. Tło składa się z misterniej zaaranżowanej geometrii architektonicznej, podzielonej na prostokątne bloki i abstrakcyjne łuki, łączące odcienie złociste z widoczną fakturą, głęboką czerni, bieli oraz odcieni terakoty. Precyzja pionowych linii w ubraniu tworzy wrażenie smukłości i optycznej dynamiki, podczas gdy równowaga między neutralnością bieli i czerni a ciepłem złocistego ochry nadaje płótu ponadczasowy, miejski i bardzo wyrafinowany charakter.
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym w dużej mierze samouk, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej stosunek do obrazu zaczął się na długo zanim zaczęła profesjonalnie zajmować się malarstwem. Fotografia była jej pierwszym terytorium twórczym: poprzez nią rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia linii, sylwetki, upraszczania form i klarowności graficznej w jej współczesnym malarstwie.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malarstwo pozwoliło jej połączyć te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie za pomocą akrylu na płótnie.
Twórczość Lucíi Lauren krąży w szczególności wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z ciągłą obecnością kota jako milczącego towarzysza jej bohaterek. Są to sceny, które rzadko dążą do opowiadania niezwykłych wydarzeń. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą swojego kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyimaginowanym ogrodem czy po prostu momentem kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji drugorzędnych, pozostawiając jedynie to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże obszary koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy natychmiastowo czytelne, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku znajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się reinterpretowane przez własną wrażliwość, cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe różowe, terakoty, ochry, musztardowe i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi tonami, zieleniami o odcieniu niebieskim, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystą bielą. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej uniwersum malarskim. Nie przedstawia się jako bohaterka czy postać daleka, lecz z perspektywy spokojnej, eleganckiej i introspektywnej kobiecości. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągniętych gestach. Istnieje glamour, lecz jest to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż zwykłe elementy dekoracyjne, pełnią funkcję symboli towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W utworach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację uczucia.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem, aż czasem zacierać granicę między postacią a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt kończą tworzyć jedną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, tworząc obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paski na sukni przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą projektowaniu współczesnemu. Terrakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią o odcieniu niebieskawym, tworząc obraz wyrafinowany, ale nie zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swoim świecie. To właśnie brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku pracy.
Tak Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego technicznego wirtuozyzmu, lecz od zdolności redukcji sceny do odkrycia jej istotnej emocji.
Jej wszechświat jest żeński, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja oraz natura jako schronienie. Jej malarstwo ma wyjątkową cechę: mogą wyglądać na dekoracyjne na pierwszy rzut oka, lecz za tą urodą kryje się ciągłe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, w którym wiele obrazów przyciąga uwagę nadmiarem, Lucía Lauren wybrała przeciwną drogę: upraszcza. A właśnie w tej prostocie kryje się znaczna część osobowości jej twórczości.
Dzieło artystki Lucía Laurent wykonane techniką Akrylu na wysokiej jakości płótnie profesionalnym.
Wymiary 90 x 120 cm.
Wydanie oryginalne.
Wysyłka odbywać się będzie za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem firmy FedEx na resztę świata.
Dzieło zostanie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po opłaceniu dzieła wymagana jest trzydniowa procedura pakowania i dostarczenia do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ten lot zawiera wizualizacje wykonane za pomocą AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby zweryfikować realny stan dzieła.”
To dzieło z akrylu na płótnie jest stylizowaną kompozycją figuratywną o wyraźnym charakterze edytorskim i awangardowym, łączącą ilustrację mody z abstrakcyjnym sztuką konstruktywistyczną. Obraz koncentruje się na żeńskiej sylwetce o eleganckim póśćie, ubranej w komplet i dopasowaną torbę w pionowe czarne i białe paski, uzupełnione o szeroki kapelusz, który podkreśla profil twarzy. Tło składa się z misterniej zaaranżowanej geometrii architektonicznej, podzielonej na prostokątne bloki i abstrakcyjne łuki, łączące odcienie złociste z widoczną fakturą, głęboką czerni, bieli oraz odcieni terakoty. Precyzja pionowych linii w ubraniu tworzy wrażenie smukłości i optycznej dynamiki, podczas gdy równowaga między neutralnością bieli i czerni a ciepłem złocistego ochry nadaje płótu ponadczasowy, miejski i bardzo wyrafinowany charakter.
