Lucía Laurent - XL - "Rosas de Terracota"






Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143313
Doskonała ocena na Trustpilot.
Wydanie oryginalne, malarstwo akrylowe na płótnie Lucía Laurent - XL, „Rosas de Terracota”, 120 x 90 cm, ręcznie podpisane, wyprodukowane w Hiszpanii po 2020.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym, w głównej mierze samouczką, absolwentką Komunikacji Społecznej na Univ. de La Habana.
Jej kontakt z wizerunkiem zaczął się znacznie wcześniej niż zawodowo zajęła się malarstwem. Fotografia stanowiła jej pierwsze terytorium twórcze: to poprzez nią rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej postaci. Następnie przez wiele lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia roli, jaką w jej obecnym malarstwie odgrywają linia, sylwetka, upraszczanie form i klarowność graficzna.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie za pomocą acrylic na płótnie.
Dzieło Lucii Lauren koncentruje się przede wszystkim wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza swoich bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobieta trzymająca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyimaginowany ogród lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, aby zachować tylko to, co uważa za istotne. Spokojne twarze, duże obszary koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku znajdują się echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odwołaniami do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się w reinterpretacji z własną wrażliwością — cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, odcienie gorącego żółtego i kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi, niebieskozielonymi zieleniami, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi białymi. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast koloru nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce niemal w całym jej pictorialnym wszechświecie. Nie jest przedstawiana jako postać heroiczna czy dystansowana, lecz z kobiecą, spokojną, elegancką i introspektywną kobiecością. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i stonowanych gestach. Istnieje glamour, lecz jest to glamour intymny i cichy.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, są symbolem towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, w których kobieta i zwierzę się przytulają, krzywizny ciała ludzkiego i kształty kota niemal się łączą, przekształcając kompozycję w reprezentację afektu.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem, czasem zacierając granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
W pracach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie redukuje paletę, tworząc obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paski sukienki przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście przytulenia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych pracach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą projektowaniu współczesnemu. Terakotowy odcień sukni dialoguje z miękkimi różami, beżem i zielono-niebieskim, tworząc obraz wyrafinowany, ale nie zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Tak Lucía Lauren rozwija malarstwo, które z pozoru wydaje się proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego wirtuozyjnego kunsztu, lecz od zdolności do redukcji sceny aż do odnalezienia istotnej emocji.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malowidła posiadają szczególną atrakcyjność: na pierwszy rzut oka mogą wyglądać na dekoracyjne, ale za tą pięknem kryje się stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów stara się przyciągnąć uwagę poprzez przesadę, Lucía Lauren idzie przeciw temu kierunkowi: upraszcza. I właśnie w tej prostocie mieści się znacząca część osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Acrylic na wysokiej jakości płótnie.
Wymiary 90 x 120 cm.
Oryginalna edycja.
Wysyłka realizowana będzie przez firmę United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz przez firmę FedEx do reszty świata.
Obraz będzie zapakowany na rolce i zabezpieczony kilkoma warstwami opakowania, taśmą bąbelkową oraz umieszczony w wytrzymałym tubusie.
Po opłaceniu dzieła wymagają trzy dni na proces pakowania i dostawę do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze do odbiorcy po upływie dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane za pomocą AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić stan rzeczywisty dzieła.”
Ta praca w technice acrylic na płótnie to wyrafinowana kompozycja figuratywna o neomodernistycznej estetyce, która bada harmonię między ludzkim spokojem a elegancją zwierząt. Obraz jest zdominowany przez kobietę o spokojnym i refleksyjnym wyrazie, trzymającą w swoim kolanie czarnego kota o przenikliwych żółtych oczach. Ubrana w szeroką tunikę w kolorze kobaltu i musztardy z organicznym wzorem pociągnięć pędzla, dopełnioną błękitnymi kwiatami w jej upiętych włosach i złotymi kolczykami z niebieskimi brzegami, które framingują jej jasne cerą. Tło, dominujące w ciepłym terakotowym odcieniu z dynamicznymi pociągnięciami pędzla sugerującymi ruch, integruje stylizowane kwiaty w delikatnym kości kremowej żółci, które dodają fakturę i równowagę chromatyczną. Siła czarnych konturów wraz z kontrastem między ciepłem tła a chłodem ubioru nadają płótnu silną obecność graficzną, dekoracyjną elegancję i pociągającą atmosferę tajemniczej współistnienia.
Lucía Lauren (LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym, w głównej mierze samouczką, absolwentką Komunikacji Społecznej na Univ. de La Habana.
Jej kontakt z wizerunkiem zaczął się znacznie wcześniej niż zawodowo zajęła się malarstwem. Fotografia stanowiła jej pierwsze terytorium twórcze: to poprzez nią rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej postaci. Następnie przez wiele lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia roli, jaką w jej obecnym malarstwie odgrywają linia, sylwetka, upraszczanie form i klarowność graficzna.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie za pomocą acrylic na płótnie.
Dzieło Lucii Lauren koncentruje się przede wszystkim wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza swoich bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobieta trzymająca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyimaginowany ogród lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, aby zachować tylko to, co uważa za istotne. Spokojne twarze, duże obszary koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku znajdują się echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odwołaniami do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się w reinterpretacji z własną wrażliwością — cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, odcienie gorącego żółtego i kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi, niebieskozielonymi zieleniami, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi białymi. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast koloru nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce niemal w całym jej pictorialnym wszechświecie. Nie jest przedstawiana jako postać heroiczna czy dystansowana, lecz z kobiecą, spokojną, elegancką i introspektywną kobiecością. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i stonowanych gestach. Istnieje glamour, lecz jest to glamour intymny i cichy.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, są symbolem towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, w których kobieta i zwierzę się przytulają, krzywizny ciała ludzkiego i kształty kota niemal się łączą, przekształcając kompozycję w reprezentację afektu.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem, czasem zacierając granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
W pracach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie redukuje paletę, tworząc obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paski sukienki przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście przytulenia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych pracach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą projektowaniu współczesnemu. Terakotowy odcień sukni dialoguje z miękkimi różami, beżem i zielono-niebieskim, tworząc obraz wyrafinowany, ale nie zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Tak Lucía Lauren rozwija malarstwo, które z pozoru wydaje się proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego wirtuozyjnego kunsztu, lecz od zdolności do redukcji sceny aż do odnalezienia istotnej emocji.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malowidła posiadają szczególną atrakcyjność: na pierwszy rzut oka mogą wyglądać na dekoracyjne, ale za tą pięknem kryje się stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów stara się przyciągnąć uwagę poprzez przesadę, Lucía Lauren idzie przeciw temu kierunkowi: upraszcza. I właśnie w tej prostocie mieści się znacząca część osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Acrylic na wysokiej jakości płótnie.
Wymiary 90 x 120 cm.
Oryginalna edycja.
Wysyłka realizowana będzie przez firmę United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz przez firmę FedEx do reszty świata.
Obraz będzie zapakowany na rolce i zabezpieczony kilkoma warstwami opakowania, taśmą bąbelkową oraz umieszczony w wytrzymałym tubusie.
Po opłaceniu dzieła wymagają trzy dni na proces pakowania i dostawę do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze do odbiorcy po upływie dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane za pomocą AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić stan rzeczywisty dzieła.”
Ta praca w technice acrylic na płótnie to wyrafinowana kompozycja figuratywna o neomodernistycznej estetyce, która bada harmonię między ludzkim spokojem a elegancją zwierząt. Obraz jest zdominowany przez kobietę o spokojnym i refleksyjnym wyrazie, trzymającą w swoim kolanie czarnego kota o przenikliwych żółtych oczach. Ubrana w szeroką tunikę w kolorze kobaltu i musztardy z organicznym wzorem pociągnięć pędzla, dopełnioną błękitnymi kwiatami w jej upiętych włosach i złotymi kolczykami z niebieskimi brzegami, które framingują jej jasne cerą. Tło, dominujące w ciepłym terakotowym odcieniu z dynamicznymi pociągnięciami pędzla sugerującymi ruch, integruje stylizowane kwiaty w delikatnym kości kremowej żółci, które dodają fakturę i równowagę chromatyczną. Siła czarnych konturów wraz z kontrastem między ciepłem tła a chłodem ubioru nadają płótnu silną obecność graficzną, dekoracyjną elegancję i pociągającą atmosferę tajemniczej współistnienia.
