Lucía Laurent - XL - "Noche de Magno"

Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym, w praktyce głównie samouczkę, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.

Jej relacja z obrazem zaczęła się znacznie wcześniej niż profesjonalne zajęcie się malarstwem. Fotografia stanowiła jej pierwszy teren twórczy: jej za jej pomocą rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej figury. Później przez kilka lat zbliżała się do świata tatuażu, etapie decydującym dla zrozumienia znaczenia, jakie w jej obecnym malarstwie zyskuje linia, kontur, uproszczenie form i klarowność graficzna.

W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malarstwo pozwoliło jej złączyć wcześniejsze doświadczenia i przemienić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, tworzony głównie techniką akrylu na płótnie.

Twórczość Lucía Lauren koncentruje się zwłaszcza na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza jej bohaterek. To sceny, które rzadko starają się opowiadać o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka zdaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobieta trzymająca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyimaginowany ogród czy po prostu moment kontemplacji.

Jej malarstwo opiera się na wyrazistej syntezie wizualnej. Lucía usuwa znaczną część informacji drugorzędnych, zachowując jedynie to, co uważa za istotne. Spokojne twarze, duże płaszczyzny koloru, wyraźne kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz nasycone wrażliwością.

W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, obok dekoracyjnych odniesień bliskich art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się reinterpretowane przez własną wrażliwość, cieplejszą, codzienną i kobiecą.

Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współgrają z głębokimi czerniami, zieleniami o odcieniu niebiesko-zielonym, intensywnymi czerwieniami i czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast barwny nabiera wyraźnego, graficznego natężenia.

Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej świacie malarskim. Nie przedstawiana jako bohaterka heroiczna ani odległa, lecz z wyważoną, elegancką i introspektwną kobiecością. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, lecz jest to glamour intymne i ciche.

Koty odgrywają szczególnie ciekawą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, działają jako symbole towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, w których kobieta i zwierzę się przytulają, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, co przekształca kompozycję w przedstawienie uczucia.

Kwiaty i roślinność spełniają podobne funkcje. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem do tego stopnia, że czasem zacierają granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.

W pracach, takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, by zbudować obraz kontrastem między czernią, bielą a czerwienią. Pasy na sukni przestają być jedynie nadrukiem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę w geście objęcia. Wynik przekazuje ochronę, intymność i ciszę.

W innych tworach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszek wina, artystka rozwija kompozycję bliższą designowi współczesnemu. Terakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielonkawym odcieniem, tworząc wyrafinowany obraz, który nie jest zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje we własnej przestrzeni. To właśnie ta nieobecność dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.

Lucía Lauren rozwija w ten sposób malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od okazałego technicznego virtuozizmu, lecz od zdolności do redukcji sceny aż do odnalezienia jej istotnej emocji.

Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienna piękno, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej obrazy mają szczególną atrakcyjność: mogą na pierwszy rzut oka wyglądać na dekoracyjne, ale za tą urodą kryje się nieustanna poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.

W współczesnym obrazie, gdzie wiele obrazów stara się przyciągać uwagę nadmiarem, Lucía Lauren wybrała drogę przeciwną: upraszcza. A to właśnie ta prostota stanowi dużą część charakteru jej dzieła.

Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką akryl na wysokiej jakości płótnie.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka realizowana będzie za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) na Hiszpanię i Europę, a za pośrednictwem Fedex na resztę świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowań, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałym tubusie.
Po zapłacie za dzieło, wymagane są trzy dni na proces pakowania i dostarczenie do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze do odbiorcy w ciągu dziesięciu dni, zależnie od kraju docelowego.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby zweryfikować rzeczywisty stan dzieła.”



To dzieło w acrylicu na płótnie to uderzająca kompozycja figuratywna w stylu fashion art i współczesnej ilustracji, wyróżniająca się glamour, dramatyczną siłą i estetycznym wyrafinowaniem. Obraz ukazuje kobietę o eleganckiej postawie i nieskazitelnej sylwetce, odzianą w olśniewającą suknię wieczorową składającą się z warstw czerwonych falban i organicznego wzoru w odcieniach czerni, karminu i ochry. Linię kobiety wyróżnia ekspresyjna, stylizowana twarz, ciemne włosy i imponujące złote kolczyki, otoczone po bokach przez dwie duże kwiaty o kości słoniowej płatkach i misternych liniach. Tło kontrastowe, łączące teksturowane odcienie złocistej ochry z gęstą czernią o dużej głębi, podnosi objętość stroju, osiągając chromatyczną równowagę między ciepłem złota, dynamiką czerwieni a powściągliwością tła.