Lucía Laurent - XL - "El Abrazo Felino"






Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143362
Doskonała ocena na Trustpilot.
Oryginał akryl na płótnie Lucía Laurent - XL, tytuł „El Abrazo Felino”, 120 x 90 cm, podpis ręczny, pochodzenie Hiszpania, Edycja Original, po 2020.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym w dużej mierze autodidaktka, absolwentka komunikacji społecznej na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej związek z obrazem zaczął się znacznie wcześniej niż profesjonalna zajęcie się malarstwem. Fotografia stanowiła jej pierwszy kreatywny teren: poprzez nią rozwinęła szczególną wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap kluczowy dla zrozumienia znaczenia, jakie w jej obecnym malarstwie zyskują linia, sylwetka, uproszczenie form i klarowność graficzna.
Ostatecznie odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malarstwo pozwoliło jej połączyć te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny kosmos, zbudowany głównie techniką akrylu na płótnie.
Dzieła Lucía Lauren koncentrują się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z często powracającą obecnością kota jako milczącego towarzysza jej bohaterek. To sceny, które rzadko starają się opowiadać o wydarzeniach nadzwyczajnych. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyobrażonym ogrodem lub po prostu chwilą kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía eliminuje dużą część informacji drugoplanowych, aby zachować tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże plamy koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, ale nasycone wrażliwością.
W jej języku znajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z odniesieniami dekoracyjnymi zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się tu reinterpretowane z własną wrażliwością, cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Różowe, pudrowe odcienie, terakoty, ochry, musztardy i kremowe tony współistnieją z głębokimi czerniami, zielenią o odcieniu niebieskawej zielenie, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźnie graficznej siły.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej malarskim uniwersum. Nie przedstawiana jest jako postać heroiczna ani dystansowana, lecz z wyważoną, elegancką i introspektywną kobiecością. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje broda, lecz to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż zwykłe elementy dekoracyjne, działają jako symbole towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, kontury ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przemieniając kompozycję w przedstawienie uczuć.
Kwiaty i roślinność pełnią podobnie funkcję. Otaczają bohaterce, pojawiają się na jej sukniach lub włączają się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, aby budować obraz poprzez kontrast między czernią, bielą i czerwienią. Paski sukni przestają być jedynie wzorem, stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terakota sukni dialoguje z miękkimi różami, beżem i zielonką niebieską, tworząc wyrafinowany obraz, który nie pozostaje zimny. Główna bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swoim przestrzeni. Właśnie ta nieobecność dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Tak oto Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie wykreowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego wirtuozyjnego kunsztu, lecz od zdolności do uproszczenia sceny i odnalezienia jej emocji istotnej.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej obrazy mają szczególnie atrakcyjną cechę: na pierwszy rzut oka mogą być dekoracyjne, ale za tym pięknem kryje się nieustanna poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów próbuje przyciągać uwagę nadmiarem, Lucía Lauren obiera przeciwną drogę: upraszcza. I to właśnie w tej prostocie mieści się dużo osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Acrílico na płótnie profesjonalnym wysokiej jakości.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka odbywać się będzie za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem firmy Fedex do reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po zapłacie za dzieło, potrzebne są trzy dni na proces pakowania i przekazanie do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrzeć ma w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane za pomocą AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”
To dzieło w technice akrylu na płótnie jest radosnym i wyrafinowanym kompozycją figuratywną w stylu neopop i współczesnej ilustracji, charakteryzującą się odważną geometrią chromatyczną i nastrojem ciepłej zgodności. Obraz koncentruje się na kobiecie o bujnej, blond fryzurze z falującymi włosami, która trzyma swoją twarz w kontemplacyjnej pozie, obejmując kota w dwukolorowym futrze na kolanach. Ubiory postaci wyróżnia wyrazisty wzór graficzny dużych kół i elips w czerwieni i czerni na tle białym, który harmonijnie uzupełnia czerwone dyski tła i stylizowane roślinne kształty w ciemnym odcieniu. Wyraźne czarne kontury, wraz z dynamicznym kontrastem między neutralnymi tonami, ciepłym blondem i intensywnością nasyconej czerwieni, nadają dziełu żywą energię wizualną, nowoczesne wykończenie i ponadczasowy urok.
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym w dużej mierze autodidaktka, absolwentka komunikacji społecznej na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej związek z obrazem zaczął się znacznie wcześniej niż profesjonalna zajęcie się malarstwem. Fotografia stanowiła jej pierwszy kreatywny teren: poprzez nią rozwinęła szczególną wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap kluczowy dla zrozumienia znaczenia, jakie w jej obecnym malarstwie zyskują linia, sylwetka, uproszczenie form i klarowność graficzna.
Ostatecznie odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malarstwo pozwoliło jej połączyć te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny kosmos, zbudowany głównie techniką akrylu na płótnie.
Dzieła Lucía Lauren koncentrują się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z często powracającą obecnością kota jako milczącego towarzysza jej bohaterek. To sceny, które rzadko starają się opowiadać o wydarzeniach nadzwyczajnych. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyobrażonym ogrodem lub po prostu chwilą kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía eliminuje dużą część informacji drugoplanowych, aby zachować tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże plamy koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, ale nasycone wrażliwością.
W jej języku znajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z odniesieniami dekoracyjnymi zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się tu reinterpretowane z własną wrażliwością, cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Różowe, pudrowe odcienie, terakoty, ochry, musztardy i kremowe tony współistnieją z głębokimi czerniami, zielenią o odcieniu niebieskawej zielenie, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźnie graficznej siły.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej malarskim uniwersum. Nie przedstawiana jest jako postać heroiczna ani dystansowana, lecz z wyważoną, elegancką i introspektywną kobiecością. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje broda, lecz to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż zwykłe elementy dekoracyjne, działają jako symbole towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, kontury ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przemieniając kompozycję w przedstawienie uczuć.
Kwiaty i roślinność pełnią podobnie funkcję. Otaczają bohaterce, pojawiają się na jej sukniach lub włączają się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, aby budować obraz poprzez kontrast między czernią, bielą i czerwienią. Paski sukni przestają być jedynie wzorem, stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terakota sukni dialoguje z miękkimi różami, beżem i zielonką niebieską, tworząc wyrafinowany obraz, który nie pozostaje zimny. Główna bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swoim przestrzeni. Właśnie ta nieobecność dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Tak oto Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie wykreowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego wirtuozyjnego kunsztu, lecz od zdolności do uproszczenia sceny i odnalezienia jej emocji istotnej.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej obrazy mają szczególnie atrakcyjną cechę: na pierwszy rzut oka mogą być dekoracyjne, ale za tym pięknem kryje się nieustanna poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów próbuje przyciągać uwagę nadmiarem, Lucía Lauren obiera przeciwną drogę: upraszcza. I to właśnie w tej prostocie mieści się dużo osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Acrílico na płótnie profesjonalnym wysokiej jakości.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka odbywać się będzie za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem firmy Fedex do reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po zapłacie za dzieło, potrzebne są trzy dni na proces pakowania i przekazanie do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrzeć ma w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane za pomocą AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”
To dzieło w technice akrylu na płótnie jest radosnym i wyrafinowanym kompozycją figuratywną w stylu neopop i współczesnej ilustracji, charakteryzującą się odważną geometrią chromatyczną i nastrojem ciepłej zgodności. Obraz koncentruje się na kobiecie o bujnej, blond fryzurze z falującymi włosami, która trzyma swoją twarz w kontemplacyjnej pozie, obejmując kota w dwukolorowym futrze na kolanach. Ubiory postaci wyróżnia wyrazisty wzór graficzny dużych kół i elips w czerwieni i czerni na tle białym, który harmonijnie uzupełnia czerwone dyski tła i stylizowane roślinne kształty w ciemnym odcieniu. Wyraźne czarne kontury, wraz z dynamicznym kontrastem między neutralnymi tonami, ciepłym blondem i intensywnością nasyconej czerwieni, nadają dziełu żywą energię wizualną, nowoczesne wykończenie i ponadczasowy urok.
