Lucía Laurent - XL - "Flores de Otoño"






Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143397
Doskonała ocena na Trustpilot.
Oryginalne malarstwo acrylic Lucía Laurent - XL, podpisane ręcznie, tytuł „Flores de Otoño”, wymiary 120 x 90 cm, wielobarwne, wyprodukowane w Hiszpanii po 2020 roku.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym w zasadzie samouką, z dyplomem z Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej stosunek do obrazu rozpoczął się na długo przed tym, jak poświęciła się zawodowemu malarstwu. Fotografia stała się jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej wykształciła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wzrokową, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia, jakie w jej współczesnym malarstwie zyskuje linia, sylwetka, upraszczanie form i klarowność graficzna.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, tworzony głównie farbą akrylową na płótnie.
Twórczość Lucía Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza bohaterek. Są to sceny, które rzadko starają się opowiadać o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka zdaje się interesować drobnymi momentami spokoju: kobieta trzymająca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyimaginowany ogród lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo opiera się na wyraźnej syntezie wizualnej. Lucía eliminuje dużą część informacji pobocznych, pozostawiając tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne rysy twarzy, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, a jednocześnie pełne wrażliwości.
W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, obok dekoracyjnych odniesień zbliżonych do art déco i art nouveau. Jednak te elementy są reinterpretowane z własną wrażliwością – cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Zmieszają się tu pastelowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe z głębokimi czarnymi, zieleniami z odcieniami niebiesko-zielonymi, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i prawie domowa; w innych kontrast barwny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centrum prawie całego jej malarskiego uniwersum. Nie przedstawia się jako postać heroiczna ani dystansowana, lecz jako kobiecość spokojna, elegancka i wnikliwie introspektywna. To postaci o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje blask, ale to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, są symbolami towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, gdzie kobieta i zwierzę się wtulają, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie się zlewają, przemieniając kompozycję w representation miłości.
Kwiaty i roślinność spełniają podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierzęcy ostatecznie tworzą jedną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie redukuje paletę, budując obraz poprzez kontrast czerni, bieli i czerwieni. Pasy na sukni przestają być jedynie wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Rezultat przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terakota z sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią z odcieniem niebieskiego, tworząc wyrafinowaną, ale nie chłodną kompozycję. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swoim miejscu. To właśnie ta nieobecność dramatyzmu stanowi istotną część uroku dzieła.
Tak Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie skonstruowane. Jej język nie opiera się na wirtuozyjnej technice ekstrawaganckiej, lecz na zdolności do zredukowania sceny, aż odnajdzie jej istotną emocję.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo posiada wyjątkową cechę: może wyglądać na dekoracyjne na pierwszy rzut oka, ale za tą urodą kryje się stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, w którym wiele obrazów stara się przyciągać uwagę poprzez nadmiar, Lucía Lauren wybiera odwrotną drogę: upraszcza. I właśnie w tej prostocie tkwi duża część osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką akrylu na płótnie wysokiej jakości.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalna edycja.
Wysyłka realizowana będzie za pośrednictwem UPS na Hiszpanię i Europę, a za pośrednictwem Fedex na resztę świata.
Obraz będzie zapakowany na rolkę i zabezpieczony kilkoma warstwami opakowań, folią bąbelkową i umieszczony w wytrzymałym tubie.
Po opłaceniu obra wymaga trzech dni na proces pakowania i przekazania firmie wysyłkowej.
Dzieło dotrze po upływie dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ten partia zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”
To dzieło w akrylu na płótnie to urzekająca kompozycja figuratywna w stylu neomoderne o głębokich wpływach sztuki orientalnej i ilustracji współczesnej, charakteryzowana lirystyczną i intymną atmosferą. Obraz przedstawia kobietę o spokojnej piękności, która delikatnie opiera twarz na dłoni w pozie kontemplacyjnej, nosząc bujną fryzurę ozdobioną złotymi kwiatami. Na jej ramieniu opiera się dostojny biały kot z pomarańczowymi plamami i wyprostowanym, złotym ogonem, którego bystre niebieskie oczy odzwierciedlają spojrzenie towarzyszki. Strój postaci tworzy bogaty kontrast faktur, łącząc tunikę o głębokim odcieniu niebieskiego z drobnymi motywami kwiatowymi w odcieniach ochry i niebieskim oraz czerwonego nakrycia z wyraźnymi motywami liści w zieleni. Dynamiczne tło w odcieniach niebieskich i błękitu, wraz z precyzyjnym zdefiniowaniem konturów i ciepłem złotych detali, nadaje temu dziełu poetycki urok, ponadczasową elegancję i silną obecność estetyczną.
Lucía Lauren (LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym w zasadzie samouką, z dyplomem z Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej stosunek do obrazu rozpoczął się na długo przed tym, jak poświęciła się zawodowemu malarstwu. Fotografia stała się jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej wykształciła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wzrokową, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia, jakie w jej współczesnym malarstwie zyskuje linia, sylwetka, upraszczanie form i klarowność graficzna.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, tworzony głównie farbą akrylową na płótnie.
Twórczość Lucía Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza bohaterek. Są to sceny, które rzadko starają się opowiadać o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka zdaje się interesować drobnymi momentami spokoju: kobieta trzymająca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyimaginowany ogród lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo opiera się na wyraźnej syntezie wizualnej. Lucía eliminuje dużą część informacji pobocznych, pozostawiając tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne rysy twarzy, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, a jednocześnie pełne wrażliwości.
W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, obok dekoracyjnych odniesień zbliżonych do art déco i art nouveau. Jednak te elementy są reinterpretowane z własną wrażliwością – cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Zmieszają się tu pastelowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe z głębokimi czarnymi, zieleniami z odcieniami niebiesko-zielonymi, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i prawie domowa; w innych kontrast barwny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centrum prawie całego jej malarskiego uniwersum. Nie przedstawia się jako postać heroiczna ani dystansowana, lecz jako kobiecość spokojna, elegancka i wnikliwie introspektywna. To postaci o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje blask, ale to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, są symbolami towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, gdzie kobieta i zwierzę się wtulają, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie się zlewają, przemieniając kompozycję w representation miłości.
Kwiaty i roślinność spełniają podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierzęcy ostatecznie tworzą jedną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie redukuje paletę, budując obraz poprzez kontrast czerni, bieli i czerwieni. Pasy na sukni przestają być jedynie wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Rezultat przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terakota z sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią z odcieniem niebieskiego, tworząc wyrafinowaną, ale nie chłodną kompozycję. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swoim miejscu. To właśnie ta nieobecność dramatyzmu stanowi istotną część uroku dzieła.
Tak Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie skonstruowane. Jej język nie opiera się na wirtuozyjnej technice ekstrawaganckiej, lecz na zdolności do zredukowania sceny, aż odnajdzie jej istotną emocję.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo posiada wyjątkową cechę: może wyglądać na dekoracyjne na pierwszy rzut oka, ale za tą urodą kryje się stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, w którym wiele obrazów stara się przyciągać uwagę poprzez nadmiar, Lucía Lauren wybiera odwrotną drogę: upraszcza. I właśnie w tej prostocie tkwi duża część osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką akrylu na płótnie wysokiej jakości.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalna edycja.
Wysyłka realizowana będzie za pośrednictwem UPS na Hiszpanię i Europę, a za pośrednictwem Fedex na resztę świata.
Obraz będzie zapakowany na rolkę i zabezpieczony kilkoma warstwami opakowań, folią bąbelkową i umieszczony w wytrzymałym tubie.
Po opłaceniu obra wymaga trzech dni na proces pakowania i przekazania firmie wysyłkowej.
Dzieło dotrze po upływie dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ten partia zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”
To dzieło w akrylu na płótnie to urzekająca kompozycja figuratywna w stylu neomoderne o głębokich wpływach sztuki orientalnej i ilustracji współczesnej, charakteryzowana lirystyczną i intymną atmosferą. Obraz przedstawia kobietę o spokojnej piękności, która delikatnie opiera twarz na dłoni w pozie kontemplacyjnej, nosząc bujną fryzurę ozdobioną złotymi kwiatami. Na jej ramieniu opiera się dostojny biały kot z pomarańczowymi plamami i wyprostowanym, złotym ogonem, którego bystre niebieskie oczy odzwierciedlają spojrzenie towarzyszki. Strój postaci tworzy bogaty kontrast faktur, łącząc tunikę o głębokim odcieniu niebieskiego z drobnymi motywami kwiatowymi w odcieniach ochry i niebieskim oraz czerwonego nakrycia z wyraźnymi motywami liści w zieleni. Dynamiczne tło w odcieniach niebieskich i błękitu, wraz z precyzyjnym zdefiniowaniem konturów i ciepłem złotych detali, nadaje temu dziełu poetycki urok, ponadczasową elegancję i silną obecność estetyczną.
