Walter Valentini (1928) - Porta d'oro

Rarytasowa i cenna rzeźba Waltera Valentiniego, egzemplarz 1/7, unikatowy, 35 x 22 x 12 cm, odlew w brązie lśniącym i patynowanym z autografem artysty na fotografii

Walter Valentini (Pergola, 22 października 1928 – Mediolan, 20 maja 2022) był włoskim malarzem, rzeźbiarzem i rytownikiem, uznawanym na arenie międzynarodowej.

W pracach, w których widoczne jest wyraźne nawiązanie do architektury, pojawia się stylizowany łuk bramowy inspirowany Pałacem Duków Urbino, hołd dla renesansowej utopii „Miasta idealnego” oraz Miasta Słońca teoretyzowanego przez Tommaso Campanellę. Te dzieła charakteryzują się otwartymi geometriskami, łukami pękniętymi i niedokończonymi kręgami: to ślady architektur uporządkowanych, lecz nieukończonych, dowód na to, że „miasto doskonałe” jest aspiracją ideału, projektem urbanistycznym i filozoficznym, do którego artysta może dążyć, ale nie może go zrealizować w praktyce.

Jak wyjaśnia historyczka sztuki Elena Pontiggia: „uczuciu utopii odpowiada w równym i przeciwnym stopniu poczucie niemożliwości, granicy.”

„Jeśli koło zawsze wywoływało wyobrażenie doskonałości, łuk mógłby być rozumiany jako doskonałość w połowie. Łuki, w które tkana jest malarska sztuka Valentini, wzmacniają wrażenie niedokończenia, ponieważ często same są przerywane lub zaprzeczane. W jego pracach łuk rozpada się na fragmenty, rozciąga się w elipsy, powtarza w przestrzeni jak echo, które jednak nie pokrywa się z liniami źródłowymi. Geometria, widziana z bliska, ujawnia pęknięcia, erozje, smagłówki, herezje.”