Loren Artemis (XX-XXI) - Il custode dell’orizzonte





€ 42 | ||
|---|---|---|
€ 39 | ||
€ 37 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143634
Doskonała ocena na Trustpilot.
Olej na płótnie autorstwa Loren Artemis (XX-XXI), tytuł Il custode dell’orizzonte, 50 × 35 cm, Włochy, podpis ręczny, oryginalna edycja z lat 2020+, styl Nowoczesny; czarny kot siedzi na kamiennej krawędzi i patrzy na morze, podczas gdy żaglówka przepływa po wodzie.
Opis od sprzedawcy
Artysta: Loren Artemis
Technika: Olej na płótnie
Wymiary: 50x35 cm
Tytuł: Strażnik horyzontu
Czarny kot, siedzący na krawędzi kamiennej nad morzem, obserwuje żaglówkę płynącą po wodzie. Jego ciemny kształt, zebrany i nieruchomy, zajmuje pierwszoplanowe miejsce po prawej i wprowadza do widoku cichą obecność. Wyciągnięty ogon i zarys uszu definiują kilkoma elementami czujną pozę, skierowaną ku ogromowi horyzontu.
Morze dominuje nad kompozycją, układając się w sekwencję głębokich błękitów i turkusu, przetykaną jasnymi pociągnięciami pędzla, które sugerują refleksy i drobne ruchy tafli. Żagle koloru kości słoniowej wyłaniają się na tle błękitu, podczas gdy pod jednostką podąża za nią jasna smugą światła, jej powolny przebieg. Niebo, łagodne i lekko zamglone, powiększa poczucie otwartości.
Kolumna boczna i kamienie z pęknięciami tworzą próg między przestrzenią bliską a daleką. Kontrast między solidnością brzegu a ruchliwością wody nadaje dziełu charakter kontemplacyjny: scena, w której prosty akt patrzenia staje się oczekiwaniem, ciszą i wyobraźnią.
Artysta: Loren Artemis
Technika: Olej na płótnie
Wymiary: 50x35 cm
Tytuł: Strażnik horyzontu
Czarny kot, siedzący na krawędzi kamiennej nad morzem, obserwuje żaglówkę płynącą po wodzie. Jego ciemny kształt, zebrany i nieruchomy, zajmuje pierwszoplanowe miejsce po prawej i wprowadza do widoku cichą obecność. Wyciągnięty ogon i zarys uszu definiują kilkoma elementami czujną pozę, skierowaną ku ogromowi horyzontu.
Morze dominuje nad kompozycją, układając się w sekwencję głębokich błękitów i turkusu, przetykaną jasnymi pociągnięciami pędzla, które sugerują refleksy i drobne ruchy tafli. Żagle koloru kości słoniowej wyłaniają się na tle błękitu, podczas gdy pod jednostką podąża za nią jasna smugą światła, jej powolny przebieg. Niebo, łagodne i lekko zamglone, powiększa poczucie otwartości.
Kolumna boczna i kamienie z pęknięciami tworzą próg między przestrzenią bliską a daleką. Kontrast między solidnością brzegu a ruchliwością wody nadaje dziełu charakter kontemplacyjny: scena, w której prosty akt patrzenia staje się oczekiwaniem, ciszą i wyobraźnią.

