Diego Randazzo - Le loup
05
dni
11
godziny
28
minuty
21
sekundy
Cena wywoławcza
€ 1
Cena minimalna nie została osiągnięta
Ekspert
Wyselekcjonowany przez Anthony Chrisp
Ponad 10 lat doświadczenia w handlu sztuką; założył własną galerię.
Wycena galerii € 650 - € 800
Nie zalicytowano
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143727
Doskonała ocena na Trustpilot.
Le loup, rzeźba z kamionki pokryta szkliwem, ręcznie podpisana przez Diego Randazzo, 2025, Włochy, wymiary 16 cm szerokości, 3 cm wysokości, 9 cm głębokości, w doskonałym stanie.
Podsumowanie wspomagane sztuczną inteligencją
Opis od sprzedawcy
Gres szkliwiony
szerokość: 35 cm
wysokość: 17 cm
głębokość: 10 cm
2025
Rzeźba z gresu szkliwionego, ukształtowana ręcznie, przedstawiająca wilka (lub owczarka niemieckiego) w dynamicznej pozycji i z lekkim skrętem. Rzeźba pusta w środku i, w konsekwencji, o relatywnie niskiej masie.
Należy zauważyć lekkie zarysowanie powierzchni po prawej stronie szyi (zob. zdjęcie) powstałe w wyniku wypieku w piecu.
Dzieło wykonane przez Diego Randazzo i podpisane ręcznie na odwrocie
www.diegorandazzo.com
https://www.instagram.com/diego__randazzo/
https://www.instagram.com/silveryhound/
bio:
Diego Randazzo (Mediolanum 1984) mieszka między Mediolanem a Belluno. Uzyskał świadectwo maturalne w Liceum Artystycznym Brera i uzyskał tytuł licencjata z Nauk o Dobrach Kulturowych z pracą magisterską z zakresu „Instytucje dyrekcji” na Uniwersytecie degli Studi di Milano. Jego praca, osadzona w różnych mediach, koncentruje się na kilku głównych tematach kultury wizualnej: doświadczeniu obrazu, ze wszystkimi jego komponentami emocjonalnymi, evocative, antropologicznymi i społecznymi; urządzeniach patrzenia, które często same stają się przedmiotem/podmiotem dzieła; archeologii mediów, rozumianej jako badanie technicznych początków współczesnego i nowoczesnego spojrzenia, spojrzenia maszyny, aktualizowanego o najnowsze innowacje (od algorytmu po obrazy operacyjne); wymiarze opowieści; immersji lub – w przeciwnym razie – stregania wywołanego relacją z medium. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych i prywatnych. Finalista w wielu nagrodach sztuki współczesnej (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup) w 2023 r. zdobył pierwszą nagrodę Yicca art prize i otrzymał Wyróżnienie Sędzi na Talent Prize Insideart Magazine. W 2024 r. jego instalacja #KIDS, hołd dla tragedii Małych Męczenników Gorli (Gorla) i stała praca Domu Pamięci Milanu, weszła w projekt mapowania Sztuki Publicznej prowadzonego przez Mudec w Mediolanie. Rozpoczął pracę nad problemami algorytmów już w 2020 r. z projektem „Podobne Obrazy” – w Galleria ADD-art, pod kuratelą Bianki Trevisan – aż do dziś, poprzez badanie AI jako narzędzia badania wizualnego i analizy społecznej.
Jest autorem i prowadzącym rubryki podcastowej pod tytułem Una cura per l’arte, emitowanej na Ansa.it, która ma na celu przedstawienie przeglądu kuratorstwa i krytyki sztuki we Włoszech, wypełnienie luki informacyjnej na temat sztuki współczesnej i pogłębienie kluczowych pojęć języków sztuki poprzez głosy kuratorek, kuratorów i krytyków.
Historie sprzedawców
Zawsze byłem zaintrygowany i pasjonowałem się obrazami i obrazami w ruchu, a moje podejście z biegiem lat dopracowało się w wizję, której nie da się etykietować, bo to właśnie sytuowanie się na granicach kategorii (dyscyplin/języków) stanowi cechę wyróżniającą. Ale w świecie składającym się z nomenklatur, klasyfikacji i gatunków mogę próbować zdefiniować moje zainteresowania w następujących wątkach:
– Języki (kino, malarstwo, fotografia) i ich subwersja, często narażająca na potwierdzenie ich nieuchwytności, korumpowalności, transwersalności. Zawsze stawiam się w ramach refleksji teoretycznej i technicznej nad ich statusem.
– Fikcja, fałsz, zagadka, subliminalność i to, co niewypowiedziane, w wyrafinowanych poszukiwaniach nielinearnej opowieści, składającej się z detali i synekdochy.
– Porównanie i afinities między Obrazami o różnych naturach (kinematograficznej, malarskiej i fotograficznej), często zestawianymi, by tworzyć grupy i multitude.
– Wydobywanie pamięci, rozumianej zarówno jako pamięć zbiorowa (opowiedziana poprzez świadectwa, jak w dziele #KIDS w Casa della Memoria w Mediolanie), jak i jako archiwum pamięci intymnych i osobistych.
– Zabawa: rozumiana jako gra między językami, między obrazem a słowem (użycie zdań i cytatów stworzonych z AI) i między zestawionymi obrazami, które sugerują ironiczny i zabawny splot.
– Technologia i cały aparat technologiczny, zawsze związany z rozwojem i koncepcją analogną.
– Czas: który urzeczywistnia się poprzez głęboką refleksję nad obrazem w ruchu, w idei sekwencji i łączeń zdarzeń i różnych podmiotów.
Diego Randazzo
Przetłumaczone przez Tłumacz GoogleGres szkliwiony
szerokość: 35 cm
wysokość: 17 cm
głębokość: 10 cm
2025
Rzeźba z gresu szkliwionego, ukształtowana ręcznie, przedstawiająca wilka (lub owczarka niemieckiego) w dynamicznej pozycji i z lekkim skrętem. Rzeźba pusta w środku i, w konsekwencji, o relatywnie niskiej masie.
Należy zauważyć lekkie zarysowanie powierzchni po prawej stronie szyi (zob. zdjęcie) powstałe w wyniku wypieku w piecu.
Dzieło wykonane przez Diego Randazzo i podpisane ręcznie na odwrocie
www.diegorandazzo.com
https://www.instagram.com/diego__randazzo/
https://www.instagram.com/silveryhound/
bio:
Diego Randazzo (Mediolanum 1984) mieszka między Mediolanem a Belluno. Uzyskał świadectwo maturalne w Liceum Artystycznym Brera i uzyskał tytuł licencjata z Nauk o Dobrach Kulturowych z pracą magisterską z zakresu „Instytucje dyrekcji” na Uniwersytecie degli Studi di Milano. Jego praca, osadzona w różnych mediach, koncentruje się na kilku głównych tematach kultury wizualnej: doświadczeniu obrazu, ze wszystkimi jego komponentami emocjonalnymi, evocative, antropologicznymi i społecznymi; urządzeniach patrzenia, które często same stają się przedmiotem/podmiotem dzieła; archeologii mediów, rozumianej jako badanie technicznych początków współczesnego i nowoczesnego spojrzenia, spojrzenia maszyny, aktualizowanego o najnowsze innowacje (od algorytmu po obrazy operacyjne); wymiarze opowieści; immersji lub – w przeciwnym razie – stregania wywołanego relacją z medium. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych i prywatnych. Finalista w wielu nagrodach sztuki współczesnej (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup) w 2023 r. zdobył pierwszą nagrodę Yicca art prize i otrzymał Wyróżnienie Sędzi na Talent Prize Insideart Magazine. W 2024 r. jego instalacja #KIDS, hołd dla tragedii Małych Męczenników Gorli (Gorla) i stała praca Domu Pamięci Milanu, weszła w projekt mapowania Sztuki Publicznej prowadzonego przez Mudec w Mediolanie. Rozpoczął pracę nad problemami algorytmów już w 2020 r. z projektem „Podobne Obrazy” – w Galleria ADD-art, pod kuratelą Bianki Trevisan – aż do dziś, poprzez badanie AI jako narzędzia badania wizualnego i analizy społecznej.
Jest autorem i prowadzącym rubryki podcastowej pod tytułem Una cura per l’arte, emitowanej na Ansa.it, która ma na celu przedstawienie przeglądu kuratorstwa i krytyki sztuki we Włoszech, wypełnienie luki informacyjnej na temat sztuki współczesnej i pogłębienie kluczowych pojęć języków sztuki poprzez głosy kuratorek, kuratorów i krytyków.
Historie sprzedawców
Zawsze byłem zaintrygowany i pasjonowałem się obrazami i obrazami w ruchu, a moje podejście z biegiem lat dopracowało się w wizję, której nie da się etykietować, bo to właśnie sytuowanie się na granicach kategorii (dyscyplin/języków) stanowi cechę wyróżniającą. Ale w świecie składającym się z nomenklatur, klasyfikacji i gatunków mogę próbować zdefiniować moje zainteresowania w następujących wątkach:
– Języki (kino, malarstwo, fotografia) i ich subwersja, często narażająca na potwierdzenie ich nieuchwytności, korumpowalności, transwersalności. Zawsze stawiam się w ramach refleksji teoretycznej i technicznej nad ich statusem.
– Fikcja, fałsz, zagadka, subliminalność i to, co niewypowiedziane, w wyrafinowanych poszukiwaniach nielinearnej opowieści, składającej się z detali i synekdochy.
– Porównanie i afinities między Obrazami o różnych naturach (kinematograficznej, malarskiej i fotograficznej), często zestawianymi, by tworzyć grupy i multitude.
– Wydobywanie pamięci, rozumianej zarówno jako pamięć zbiorowa (opowiedziana poprzez świadectwa, jak w dziele #KIDS w Casa della Memoria w Mediolanie), jak i jako archiwum pamięci intymnych i osobistych.
– Zabawa: rozumiana jako gra między językami, między obrazem a słowem (użycie zdań i cytatów stworzonych z AI) i między zestawionymi obrazami, które sugerują ironiczny i zabawny splot.
– Technologia i cały aparat technologiczny, zawsze związany z rozwojem i koncepcją analogną.
– Czas: który urzeczywistnia się poprzez głęboką refleksję nad obrazem w ruchu, w idei sekwencji i łączeń zdarzeń i różnych podmiotów.
Diego Randazzo
Przetłumaczone przez Tłumacz GoogleSzczegóły
Sprzedawane przez
Bezpośrednio od artysty
Rodzaj szkliwa
Emalia
Rodzaj ceramiki
Kamionka
Podtyp stylu
Minimalistyczny
Producent/ marka
Diego Randazzo
Era
Po 2000 r.
Kraj pochodzenia
Włochy
Styl
Współczesny
Materiał
Ceramika, Emalia, Glazura, Kamionka
Artysta
Diego Randazzo
Tytuł dzieła
Le loup
Podpis
z odręcznym podpisem
Rok
2025
Kolor
Szary, beżowy
Stan
w idealnym stanie
Wysokość
3 cm
Szerokość
16 cm
Głębokość
9 cm
Sprzedawane przez
