Walter Valentini (1928) - Cosmo

Bellissima e materica acquaforte con retouche foglia oro tutta lastra di Walter Valentini tiratura bassissima: Tiratura 30 + XV su carta a mano Colombe - Moulin de Larroque

Walter Valentini (Pergola, 22 ottobre 1928 – Milano, 20 maggio 2022) był włoskim malarzem, rzeźbiarzem i acqualfortystą? incisantorem? (ustal słowo: intaglio) uznawanym na arenie międzynarodowej w dziedzinie grafiki i rycin.

Był mistrzem technik takich jak akwaforta, akwatinta, punktatura (sucho?), litografia wielokolorowa, kalkografia. Artysta o międzynarodowej renomie, wystawy indywidualne od 1973 roku do dziś: we Włoszech, od Messyny, Mediolanu, Rzymu, Neapolu, Bari, Bolonii, Triestu, Bolzano, Padwy, Mantui, Cagliari, itp.; za granicą od Krakowa, Sztokholmu, Hamburga, Nowego Jorku, Luksemburga, Aspen (USA), Paryża, Antwerpii, Kolonii, Monte Carlo, Stambułu, Ankary, Strassburga, Waszyngtonu, Chicago, Bostonu, Vancouveru, Seulu, Lublany, Lizbony, Pragi, Innsbrucka, Hollola (Finlandia), Buenos Aires, Bukaresztu, Madrytu, Kopenhagi, San Francisco, Tokio, Sakaide (Japonia), Fredrikstad (Norwegia), Dusseldorfu, Zurychu, Oakland (USA), Barcelony, Bazylei, Gandy (Belgia), Zurychu, Soestu (Holandia), a Moskwa, itp.

Liczba nagród i udziałów: 1. Biennale Współczesnej Ryciny Włoskiej w Wenecji w 1955 r.; Międzynarodowe Biennale w Ibizie i Listowel; Międzynarodowe Biennale w Krakowie w 1984 r.; Międzynarodowe Biennale w Lublanie w 1984 i 1989 r.; „XLVII” Biennale w Wenecji; Quadriennale w Rzymie w 1999 r.

Stworzył na zlecenie bezpośrednie, wielkie instalacje w Mediolanie, Bolonii, Reggio Emilia, Chiaravalle (Ancona), Pesaro, Siegburg (Niemcy), Connecticut i Aspen (USA).

Był częścią grupy, która w 2001 r. zaprojektowała kościół Ca' Staccolo w Urbino.

Universum Valentini to poetyckie, rytmiczne, muzyczne doświadczenie, symbolizm geometryczny i sugestywny, prowadzący ku syntetycznej, niemal metafizycznej i surrealistycznej formie, relacja między znakiem, konstrukcją a materią wizualną, skłaniająca się ku nowemu konstruktywizmowi nasyconemu sugestiami, aż po stany ducha. Od lat siedemdziesiątych pogłębiał związek między malarstwem a rysunkiem, wraz z pogłębioną determinacją przestrzeni z wartościami czasowymi, czasem i przestrzenią, interpretowaną i na nowo wyobrażaną z mistrzostwem poprzez linie, zarysowania, spękane ściany, architekturę i magię geometrii, poetyckiej.