Gianfranco Zenerato - PSYCHEDELIC MOUSE

IDEALNE DO INWESTYCJI
Ponad 180 kolekcjonerów kupiło dzieła Gianfranco Zenerato na Catawiki.

DODAJ DO SWOJEJ KOLEKCJI TO WYJĄTKOWE MALOWIDŁO!!!

OKAZJA DLA KOLEKCJONERÓW I INWESTORÓW SZTUKI

Wśród współczesnych artystów najbardziej cenionych i najszybciej rozwijających się na Catawiki Gianfranco Zenerato już zyskał zaufanie ponad 180 międzynarodowych kolekcjonerów.

DODAJ DO SWOJEJ KOLEKCJI WYDARZENIE WYŁĄCZNIE I WYBITNĄ PRACĘ, KTÓRA PODNOSI PRESTIŻ TWOJEGO DZIEDZICTWA ARTYSTYCZNEGO!

- 228 dzieł sprzedanych
- 100% pozytywnych opinii
- 91 certyfikowanych recenzji

✓ Profesjonalne i bezpieczne opakowanie
✓ Wysyłka kurierem z możliwością śledzenia paczki

www.zenerato.com

"PSYCHEDELIC MOUSE" to manifest wizualny naszego czasu.
Dzieło, które wykracza poza prostą reprezentację, stając się refleksją nad stosunkiem człowieka z technologią, prawdą a wirtualnością. Jego siła tkwi w równowadze między abstrakcją a evokacją, w gestach malarskich, które czynią mysz komputerową – symbol ery cyfrowej – ikoną współczesności.
Kupując je, nabywasz fragment tej rozmowy, pracę, która nie przestaje zadawać pytań i fascynować.

Certyfikat Archiwizacji Międzynarodowej - Certyfikat autentyczności - Akta zawierające zawodową ścieżkę artysty
CZĘŚĆ JEDYNA WYKONANA RĘCZNIE - wymiary całkowite wraz z ramą 59x49,5x3,5 cm - akryl i piasek kwarcowy na panelu - 2023
Gotowe do zawieszenia - Wspaniała ramka barokowa z drewna wysokiej jakości, wykonana ręcznie

DLACZEGO KOLEKCJONOWAĆ DZIĘŁO GIANFRANCO ZENERATO

✓ Ponad 35 lat kariery zawodowej
Działający od 1990 roku Gianfranco Zenerato rozwinął w czasie swój osobisty, rozpoznawalny język artystyczny, ceniony przez kolekcjonerów i krytyków sztuki.

✓ Ponad 600 wystaw i wydarzeń artystycznych
Stała obecność na scenie artystycznej krajowej i międzynarodowej, budowana przez dekady działalności wystawienniczej.

✓ Ponad 500 nagród i wyróżnień
Ścieżka artystyczna nagrodzona przez instytucje, krytyków i organizacje kulturalne, które doceniły jej wartość.

✓ Dzieła w kolekcjach prywatnych i publicznych
Jego malowidła należą do kolekcji w Italii, Europie, Ameryce i Azji, potwierdzając międzynarodowe zainteresowanie jego pracą.

✓ Ceniony przez krytyków specjalistów
Jego twórczość była analizowana i prezentowana przez uznanych krytyków i historyków sztuki, w tym Paulo Levi, Giammarco Puntelli, Sandro Serradifalco, Giorgio Grasso i wielu innych ekspertów w branży.

✓ Unikalny i natychmiast rozpoznawalny styl
Dzieła Zenerato łączą tradycję figuratywną, symbolizm i współczesność. Każde malowidło opowiada historię i zachęca obserwatora do osobistej, ciągle nowej interpretacji.

✓ Wysoka techniczna jakość prac
Wielka dbałość o detale, równowagę kompozycyjną i intensywna kolorystyka czynią każdą pracę silnie oddziałującą wizualnie i kolekcjonersko.

✓ Nie tylko dekoracja
Każde dzieło rodzi się z procesu badawczego rozwijanego przez ponad trzy dekady działalności zawodowej i stanowi syntezę artystycznej wizji autora.

Okazja dla kolekcjonera

Zgnięcie pracy Gianfranco Zenerato oznacza posiadanie oryginalnego dzieła stworzonego przez artystę o długoletniej, udokumentowanej karierze, setkach nagród i ugruntowanej obecności w kolekcjach międzynarodowych.

Dzieło zaprojektowane nie tylko z myślą o dzisiejszym podziwianiu, ale o utrzymaniu wartości artystycznej, kulturowej i kolekcjonerskiej w czasie.

WAŻNA NOTATKA DLA OFERENTÓW POZA UNią EUROPEJSKĄ
Wysyłki do państw spoza UE są możliwe, ale z powodu skomplikowanych procedur biurokratycznych (zezwolenia ministerialne, formalności celne itp.) wiążą się z dodatkowymi kosztami, już uwzględnionymi w kosztach wysyłki podanych w ogłoszeniu.
Z tych samych powodów terminy dostawy mogą być dłuższe niż zwykle.
Dziękujemy za zrozumienie.

.GIANFRANCO ZENERATO (Artysta Zawodowy - Włochy)

Działający od 1990 roku, podjął artystyczną ścieżkę, która doprowadziła go do udziału w ponad 600 wydarzeniach artystycznych, otrzymując krajowe i międzynarodowe wyróżnienia za jakość swoich dzieł. Z ponad 500 nagrodami na koncie, jego twórczość wzbogaca znaczące kolekcje publiczne i prywatne w Italii, Europie, Ameryce i Azji. Prezentował wystawy obok mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò i inni...

Aktualnie współpracuje z znanym krytykiem sztuki, Prof. Giammarco Puntelli.

KILKA OPINII WYBITNYCH Z BRANŻY:

Gianfranco Zenerato należy do nurtu artystów z lat siedemdziesiątych, surowych posłańców wobec społeczności zachodniej. Podczas gdy milanowy Antonio Recalcati i rzymski Franco Mulas wyrażali społeczne złoszczenie, Zenerato niesie przejmujące ostrzeżenie, gdzie klęska człowieka może być także progiem do laickiego odkupienia. To wizja pełna znaczeń symbolicznych, malarz szkoły nowoczesnej, który z talentem łączy poszukiwanie z eksperymentem. (Paolo Levi)

Dostrzega się w tej obrazie emblematu zaproszenie do medytacji nad pięknem martwej natury, kwiatu i młodej kobiety. Klasyczność tych statycznych obrazów przerywa nastrój zawieszony świata współczesnego, który odciąga nas od snu. (Paolo Levi)

W tej niepokojącej, a jednocześnie wyraźnej wizualnej wiadomości, dialog między esencją koloru a harmonią form ukazuje napięcie ekspresyjne i mistrzostwo doświadczonego artysty. Interesująca i nowa mieszanka kwiatów, owoców i współczesnych obiektów technologicznych. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato tworzy narracje znaków, które odsłaniają, krok po kroku, nieskończone możliwości płonącego imaginarnego świata, zorganizowanego według sekwencji uporządkowanych myśli. Jego fantazyjne konstrukcje mogłyby mylić krytyków w definiowaniu go jako surrealisty. To nieprawda, gdyż nie proponuje on nierealnego, lecz realny świat, który znają nasi odbiorcy, z celem komunikacyjnym i wysoce symbolicznym. (Sandro Serradifalco)

To malowidło Gianfranco Zenerato jest technicznie dobrze ułożone, drobiazgowo i bogato zmyślone, i proponuje rzeczywistość stworzoną przez umysł wizjonera. Jego prace mają silny komponent scenografii, a czytelnicy tych przekazów muszą samodzielnie odkryć, jaki sens nadał im autor. On bawi się symbolami i aluzjami i potrafi zamieszać interpretacyjne koordynaty historii owijającej w fikcję. (S. Russo)

Z Gianfranco Zenerato mamy doskonały pomysł, przekształcony z ogromną umiejętnością w obraz oczekiwania, gdzie nowoczesność spotyka się z czasem, który już nie istnieje, by ponownie spotkać nasze uczucia... (Giammarco Puntelli)

Autor opiera się na nałożeniu i przecięciu gatunków, na poszukiwaniu sugestywnym i metaforycznym, wyraźnym w motywach i kolorach. Z błyskawiczną intuicją łączy przeszłość (martwą naturę), teraźniejszość (postać kobieca) i przyszłość (symbolizm, zapisana kryptograhia...), tak że dzieło staje się artystycznym, a także literackim i metanarracyjnym paradygmatem. Wymaga od malarza odnalezienia nowego uniwersalnego świata wizualnego, zbadania granic tradycyjnej ikonografii, by udowodnić, że malarstwo dziś — wśród takiego hałasu — wciąż jest oryginalną dyscypliną. Kreatywność artysty ponownie potwierdza — dzięki jaskrawym chromiom — że podejście związane z tym gatunkiem wciąż ma prawo obywatelstwa w malarstwie XXI wieku.

Malarstwo Gianfranco Zenerato prowadzi nas do widzenia rzeczywistości na trzech poziomach. To podróż w czasie, którą podejmujemy z artystą; poprzez różne eksperymenty doprowadził do umieszczenia swojej wizji w świecie teraźniejszym, który „patrzy” w przeszłość jako świat ideał, ale już utracony, i w przyszłość pełną sztucznych i sztucznych zanieczyszczeń.
To przestroga i ostrzeżenie płynące z elementów na płótnie otaczających jego ogląd całości. „Bateria”, obecna jako stały element, mówi „uwaga”; czas zaraz upłynie, a silne przywoływanie elementów natury na pierwszym planie, zanieczyszczonych przedmiotami świata technologicznego (mysz, CD, budzik) podkreśla, jak ważne jest nie zerwanie więzi z przeszłością, ze światem, w którym natura była dominująca.
Element żeński, osadzony w temporarnym planie teraźniejszości, reprezentuje archetyp matki-Ziemi, umieszczony gdzieś pomiędzy przeszłością a przyszłością.
Gianfranco, jak Odyseusz, podróżuje w tej wymiarowej czasowości, poszukując sił, które nas wspierają i kształtują, wpływają na naszą los, lub rządzą nami. Popychany ku przyszłości człowiek-artysta stawia czoła podróży z determinacją, lecz dostrzega własną kruchość wobec złożoności świata, który stworzył, świata technologicznego, który wymyka mu się spod kontroli; czuje wówczas potrzebę powrotu do miejsca, z którego wyruszył. W ten sposób powraca cykliczność — podróż to wieczny powrót do życia i śmierci. Musimy wrócić do punktu wyjścia, by odnaleźć siebie, a postać żeńska staje się symbolem tej, która pozwala nam na odrodzenie.
Słowa „wyruszanie” i „poród” zawierają oba pojęcie separacji i oderwania, a w każdej podróży Gianfranco Zenerato pojawia się ten czasowy, okrężny echa; wychodzimy i wracamy. Kiedy patrzymy w przyszłość, jedyną możliwością jest spojrzenie w przeszłość, by nie stracić naszych korzeni, by nie zostać odhumanizowanym przez świat technologiczny i posttechnologiczny.
Każda podróż umieszcza na równi racjonalność i emocje, budzi wątpliwości i lęki, czasy codzienne się zniekształcają i zyskują różne znaczenia.
W kierunku przyszłości staje się wyzwaniem, widzianym w oczach kobiety, ale także niebezpieczeństwem, bo to prawie utrata tożsamości. Rozpoczynając podróż, trzeba zmierzyć się z separacją od „stego ja”, z nawyków, ról i przekonań. Wyruszyć to wolność, nawet jeśli jest ograniczona, bo wchodzimy w nieznane; potrafi jednak uporządkować przeszłość. Perspektywa w ruchu staje się odśrodkowa i średniowektorowa; przepływ ekspansji to kierunek, w którym idziemy, podczas gdy centrum skurczu to kierunek, z którego pochodzimy. W dziełach Zenerato odczuwamy to pochodzenie z jednego miejsca i kierunek w stronę innego. W centrum figura kobieca jako punkt odniesienia: to świadomość artysty, serce wędrowania, z jej rytmami, hałasem, czasem, trudnościami, odkryciami i emocjami.
Horyzont czasowy przyszłości, który reprezentuje przybycie, w niektórych pracach jest odhumanizowany, a postać żeńska prawie rozkłada się, ponieważ sam artysta nie odnajduje się w tym położeniu: to jakby utrata tożsamości była żałosnym poddaniem utracie więzi z przeszłością, a także elementy martwych natur stają się w niektórych przypadkach niemal nieobecne, przysłonięte przez elementy technologiczne.
Wtedy staje się kluczowe chronić się przed przyszłością, która nadchodzi niebezpiecznie i prawie niekontrolowanie, i uciekać do czegoś znanego i starego, gdzie nawet „iluzje są realne”.
Z Gianfranco Zenerato mamy naprawdę możliwość podróży przez sny, znaki i symbole, gdzie każdy z nas zobaczy siebie odbitego w lustrze. Wyruszenie z nim oznacza czasowe zaciemnienie tych luster w oczekiwaniu na odkrycie innego obrazu samego siebie. Może znajdziemy naszą esencję, zdamy sobie sprawę z relatywności własnych i cudzych wartości i punktów widzenia. Możemy się zagubić, a potem odnaleźć, dostrzegając wspólne cechy natury, losu i tożsamości. (Gaetana Foletto)

Artysta, zaczynając od klasycznego pasażu przeszłości, z językiem pre-astrakcji figuratywnej, na tle wewnętrznego kosmosu historyzującego rozciąga ruchomy kursor świadomości rozwoju, aż do skrajnych momentów obecnych, podporządkowuje swoją wyrafinowaną technikę energii snu, znaku, symbolu, a przede wszystkim kolorowi, bogatemu w czystość i toniczność dźwięku, by oddziaływać także na obecny, technologiczny świat. Jego nowoczesność jest prawdziwie psychologiczna i ekspresyjna, odzwierciedlająca ładunek ekspresyjny zmiennych postmodernistycznych z końca XX wieku w stronę nadniskowego dialogu... z nawarstwieniami karawaggistycznymi ... i nowoczesną psychologią wywodzącą się z późnego renesansu (Rembrandt...). Zenerato ma szerokie możliwości twórcze, które poetycko łączy, zmontowując, brzmiąc strunę poezji duszy na osiach historii sztuki w uniwersalnych wartościach, i w skaning na kursorze jego nieskończonej wyobraźni, poprzez hiperrealizm jego wizjonarnego snu, otwarte okno dodane do rozumu; dialogując z obecnym.

Bardzo ciekawa jego poszukiwania: figuracja osiąga efekt scenograficzny w przestrzeni, w której tli się symbolicze częstotliwość, przy czym przekazywana jest kolejno przez sen, mit lub codzienną rzeczywistość, wszystko harmonizowane przez wspaniałą grę kolorów.

ARTYSTA RIGORU I NOWOCZESNOŚCI
Pod redakcją Francesco Cairone

Najbardziej oryginalni autorzy nie są tymi, którzy promują to, co nowe, lecz tymi, którzy prezentują to, co mają do powiedzenia w sposób tak, że wydaje się, iż nigdy wcześniej nie było powiedziane.
(Goethe)

Należy rozpocząć od wyrazistej sentencji Goethego, by opowiadać o bogatej i innowacyjnej malarskiej sztuce artysty Gianfranco Zenerato. Dlaczego? Bo ta prosta fraza składa się na prawdę — w malarstwie wszystko już zostało powiedziane, a artysta, który pragnie wyrazić swoją indywidualność bez ulegania wpływom nurtów i mistrzów przeszłości, stoi przed ogromnymi przeszkodami, bo jak mawiał także Giorgio Morandi, „Na świecie nie ma nic nowego lub jest go bardzo mało”; aby być oryginalnym, trzeba malować z uwzględnieniem zmian społecznych, technologicznych i naukowych.

Mówi się, że sztuka należy do wszystkich, ale nie dla wszystkich; każdy ma prawo wzruszyć się przed dziełem mistrzostwa, ale malować i tworzyć to dar, który Bóg podarował tylko wybranym, którzy potrafią dostrzec to, czego inni często nie dostrzegają, i przekształcić emocje wywołane drobnymi rzeczami, gestem, czułością, spojrzeniem w barwy, które różnicują szarość otaczającego świata.
Wśród tych szczęśliwców z pewnością trzeba wymienić Mistrza Zenerato, utalentowanego artystę, który czyni z drobiazgowości, rygoru i fantazji styl malarski, który, choć kojarzy się z mistrzami przeszłości, pokazuje, że artysta czerpie z ich lekcji i potrafi ukraść Wielkim nieprawdopodobną technikę, prezentuje unikalność i widoczną indywidualność, która przejawia się w każdej pojedynczej kreacji, czyniąc go rzadkim wyjątkiem na krajowej scenie artystycznej.
Gdyby kwiaty i owoce ułożone na wysokich marmurowych ścianach, zniszczonych przez lata i często splamionych miłosnymi rysunkami dwóch młodych kochanków, spleść z przedmiotami nowoczesnego dnia, takimi jak cd-rom, mysz, szpatułka, stają się pierścieniem łączącym przeszłość, teraźniejszość i przyszłość; pejzaż otaczający, zwykle widziany przy zmierzchu, gdy zielony promień wita słońce i powita księżyc, wyraźniej ukazuje to, co Zenerato odrzuca na marmurowych tablicach na pierwszym planie, gdzie kolor staje się coraz żywszy, przechodząc od czerwieni, żółci, zieleni i wszystkich ciepłych tonów tęczy.
A tęczowy humor zdaje się przewyższać karierę tego młodego i obiecującego artysty, prozatotorza sztuki, tworzącego styl najpierw poetycki, a potem malarsko, dzięki któremu potrafi oddać to, co czuje, filtrując brzydoty i negatywy, które nasz świat niesie ze sobą.

Pisali o nim lub oceniali jego prace:

Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino etc.

Ha współpracował z następującymi galeriami:

Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler