Port Ellen 1979 32 years old 11th Release - b. 2011 - 70cl






Kolekcjoner od 1997 roku z szeroką wiedzą o whisky, spirytusach i piwie.
€ 1.400 | ||
|---|---|---|
€ 700 | ||
€ 1 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145662
Doskonała ocena na Trustpilot.
Port Ellen 11th Release to 32-letnia whisky single malt z Islay, destylowana w 1979 roku i zabutelkowana w 2011 roku z mocą 53,9% w butelce o pojemności 70 cl z oryginalnym opakowaniem.
Opis od sprzedawcy
Butelka pochodzi ze Szwajcarii.
Wysyłka może być realizowana z Francji tylko po zakończeniu aukcji, na życzenie. Jeśli prosisz o tę usługę, proszę napisz do mnie natychmiast po płatności. Uwaga: wysyłka z Francji zajmie do 10 dni od daty płatności.
Zostanie wysłana bezpiecznie zapakowana w parafinę.
Notatki degustacyjne Whiskyfun:
Kolor: złoty. Nos: cóż, nie chcę samemu sobie wylać pochwał, ale myślę, że to było dobre pomysły, żeby mieć to „dziecko” po młodzieńcu, bo to jest tak inne, a zarazem tak bliskie. Mam na myśli, że tło jest mniej więcej takie samo mimo różnych roczników, ale to jest o wiele bardziej dopracowane, okrągłe i złożone. Zaczyna się od dużej ilości świeżych orzechów włoskich, migdałów, jabłek i masła, a także od otaczającego dymu papierosowego, i rozwija się w świeży atrament i farbę, kuchenkę węglową (tak, babcina), skorupiaki, olej napędowy i polerowanie skóry. Zawartość torfu zaczyna ustępować, co już działo się przy dziesiątym wydaniu, ale myślę, że przyniosło to większą złożoność całej kompozycji.
Z wodą: czysta sól morska i woda morskа, co było nieco zaskakujące. Jesteśmy teraz tak blisko Księżyca (Import), że jakby woda zabrała 15 lat. Śmieszne i błyskotliwe. Może trochę bardziej dymne, w rzeczywistości. Usta (z neat): yahh! Szczerze mówiąc, to wciąż bestia na podniebieniu, a torf jest znacznie żywszy niż w nosie. Świetnie ostre, bardzo popiółkowe, wędzone makreli (tak, wiem) i cytrynowe, z w tle wspaniałe nuty marcepanu, oliwy z oliwek, sosu sosnowego i szpachli. Co uderza, to sposób, w jaki staje się bardziej cytrynowy po tym, nie tylko na lemonce, ale także na mandarynkach, a nawet kumkwatach i bergamotkach. Z wodą: jak palenie najlepszych wczesnych Cohibas. Dość popiołowe – i jest wiele innych smaków. Finish: długi, z fantastycznym słodko-kwaśnym i popiołkowym profilem, który, znów, zwykle należy raczej do świata wina moim zdaniem. Świetny, słony posmaku z migdałowym akcentem, dość gładki. Komentarze: fantastyczny i patrz, nie robimy połówek, więc utrzymujemy ten sam wynik co w zeszłym roku, chociaż myślę, że faktycznie moglibyśmy być nieco niżej. Taki mały… (zeszłoroczny był może mikro-kroczek bardziej złożony.) Podobała mi się również nuta owocowości, która zaczyna się wycierać – czy zastępuje torf? SGP:467 - 95 punktów. (i teraz, do czystych spekulantów, którzy naprawdę nie dbają o whisky: proszę spierdalać! ;-))
Butelka pochodzi ze Szwajcarii.
Wysyłka może być realizowana z Francji tylko po zakończeniu aukcji, na życzenie. Jeśli prosisz o tę usługę, proszę napisz do mnie natychmiast po płatności. Uwaga: wysyłka z Francji zajmie do 10 dni od daty płatności.
Zostanie wysłana bezpiecznie zapakowana w parafinę.
Notatki degustacyjne Whiskyfun:
Kolor: złoty. Nos: cóż, nie chcę samemu sobie wylać pochwał, ale myślę, że to było dobre pomysły, żeby mieć to „dziecko” po młodzieńcu, bo to jest tak inne, a zarazem tak bliskie. Mam na myśli, że tło jest mniej więcej takie samo mimo różnych roczników, ale to jest o wiele bardziej dopracowane, okrągłe i złożone. Zaczyna się od dużej ilości świeżych orzechów włoskich, migdałów, jabłek i masła, a także od otaczającego dymu papierosowego, i rozwija się w świeży atrament i farbę, kuchenkę węglową (tak, babcina), skorupiaki, olej napędowy i polerowanie skóry. Zawartość torfu zaczyna ustępować, co już działo się przy dziesiątym wydaniu, ale myślę, że przyniosło to większą złożoność całej kompozycji.
Z wodą: czysta sól morska i woda morskа, co było nieco zaskakujące. Jesteśmy teraz tak blisko Księżyca (Import), że jakby woda zabrała 15 lat. Śmieszne i błyskotliwe. Może trochę bardziej dymne, w rzeczywistości. Usta (z neat): yahh! Szczerze mówiąc, to wciąż bestia na podniebieniu, a torf jest znacznie żywszy niż w nosie. Świetnie ostre, bardzo popiółkowe, wędzone makreli (tak, wiem) i cytrynowe, z w tle wspaniałe nuty marcepanu, oliwy z oliwek, sosu sosnowego i szpachli. Co uderza, to sposób, w jaki staje się bardziej cytrynowy po tym, nie tylko na lemonce, ale także na mandarynkach, a nawet kumkwatach i bergamotkach. Z wodą: jak palenie najlepszych wczesnych Cohibas. Dość popiołowe – i jest wiele innych smaków. Finish: długi, z fantastycznym słodko-kwaśnym i popiołkowym profilem, który, znów, zwykle należy raczej do świata wina moim zdaniem. Świetny, słony posmaku z migdałowym akcentem, dość gładki. Komentarze: fantastyczny i patrz, nie robimy połówek, więc utrzymujemy ten sam wynik co w zeszłym roku, chociaż myślę, że faktycznie moglibyśmy być nieco niżej. Taki mały… (zeszłoroczny był może mikro-kroczek bardziej złożony.) Podobała mi się również nuta owocowości, która zaczyna się wycierać – czy zastępuje torf? SGP:467 - 95 punktów. (i teraz, do czystych spekulantów, którzy naprawdę nie dbają o whisky: proszę spierdalać! ;-))
