Luis Fernández López (1900-1973) - Le chat

LUIS FERNÁNDEZ LÓPEZ

Oviedo, 1900 – Paryż, 1973

Le Chat

Olejnа na płótnie
46 × 33 cm
Podpisano w prawym dolnym narożniku.

Dzieło o dużej sile ekspresyjnej Luis’a Fernández Lópeza, jednej z najbardziej charakterystycznych osobowości hiszpańskiego avant-garde XX wieku i tak zwanej Szkoły Paryża. Zamieszkały w Paryżu od 1924 roku, Fernández nawiązał kontakt z głównymi prądami nowoczesności europejskiej, ewoluując od puryzmu i geometrycznej abstrakcji ku surrealizmowi, a następnie ku malarstwu figuratywnemu, głęboko osobistemu, oszczędnemu i o niezwykłej intensywności psychicznej. Muzeum Sztuk Pięknych w Bilbao szeroko gromadzi i dokumentuje jego twórczość oraz potwierdza istnienie katalogu opracowanego dzieł malarskich, rysunków, grafik i rzeźb 1900–1973, opublikowanego w 2010 roku przez Fundación Azcona i Muzeum Sztuk Pięknych Asturii.

Dzieło o istotnej dokumentacji i pochodzeniu

Obraz znajduje się w towarzystwie certyfikatu z Paryża z dnia 8 czerwca 1999 roku, podpisanego przez Cyrille’a Cohena, Commissaire-Priseur, domu Calmels–Chambre–Cohen, 12 rue Rossini, Paryż. W tym dokumencie wyraźnie identyfikowana jest praca jako:

Luis Fernández, Le Chat, olej na płótnie, podpisany w dolnej prawej części, 46 × 33 cm.

Certyfikat ponadto potwierdza, że obraz był prezentowany jako sztuka nr 47 w licytacji Art Moderne et Contemporain, która odbyła się w Drouot-Richelieu, Paryż, 12 kwietnia 1999 roku.

Podczas owej sprzedaży dzieło rozpoczynało od szacunku 60.000–80.000 franków francuskich, a cena wywoławcza wyniosła 100.000 FRF, odpowiadające 15.245 €, co znacznie przekroczyło górną granicę szacunku. Pochodzenie z paryskiej licytacji stanowi wyjątkowo interesujący element w historii tej sztuki.

Pochodzenie:
Calmels–Chambre–Cohen, Hôtel Drouot-Richelieu, Paryż.
Art Moderne et Contemporain, 12 kwietnia 1999, sztuka nr 47.
Wylicytowane: 100.000 FRF / 15.245 €.
Kolekcja prywatna od 1999 roku.

Dokumentacja: certyfikat Cyrille’a Cohena, Commissaire-Priseur, Paryż, datowany 8 czerwca 1999; dokumentacja i zdjęcie licytacji z 1999 roku; bibliografia dotycząca katalogu razonado Luis Fernández.

Aby stwierdzić w katalogu aukcyjnym, że ten konkretny egzemplarz „figuruje w katalogu razonado”, dodałbym numer katalogowy i dokładną stronę, jeśli je masz. Zdjęcie, które mi wysłałeś, potwierdza istnienie katalogu razonado, ale nie ukazuje jeszcze strony, na której pojawia się Le Chat. Dzięki tej stronie możemy przemienić to w niezaprzeczalne źródło bibliograficzne.

Luis Fernández a Picasso

Znaczenie Fernándeza w europejskim malarstwie swojej generacji jest również związane z jego bliską współpracą artystyczną z Pablo Piccaso, którego poznał w Paryżu w 1934 roku. Nie była to po prostu relacja przypadkowa: Fernández pokazywał Picasso swoje prace, aby poznać jego opinię, a dokumentacja przechowywana przez Muzeum Sztuk Pięknych w Bilbao odnotowuje niezwykłe wrażenie, jakie wywierały na niego jego obrazy. Padła kiedyś uwaga Picasso na temat jego obrazów: fascynowały go i oglądał je bezustannie, właśnie z powodu trudności w zrozumieniu, jak są wykonane.

Ta relacja umieszcza Fernándeza w rdzeniu intelektualnym paryskiej awangardy. Jego praca jednak zawsze miała niezależną osobowość: powolny, rygorystyczny styl malarstwa, bardzo przemykającego i oddalonego od masowej produkcji komercyjnej.

Le Chat

W Le Chat artysta przekształca pozornie domowy motyw w obraz niepokojący i monumentalny. Kot zajmuje niemal całą powierzchnię płótna, tworzony szerokimi pociągnięciami pędzla, nachodzącymi na siebie warstwami materii i silnymi kontrastami zieleni, ochry, czerni, bieli i barw ziemi. Wielkie żółte oczy i celowe zniekształcenie twarzy wywołują mieszankę fascynacji i dziwności, charakterystyczną dla fazy figuratywnej Fernándeza.

Kompozycja ukazuje jego zdolność do transformowania rzeczywistości, nie rezygnując z niej, co właśnie zwróciło uwagę Picassa. Postać wydaje się wyłaniać z ciemnego tła, podczas gdy materia malarska, impasty i rysunek mieszają się, tworząc z zwierzęcia obecność niemal totemiczną.

Pod względem formatu, tematu, siły wzroku i przede wszystkim ze względu na pochodzenie paryskie, potwierdzoną w 1999 roku certyfikację i uzasadnioną bibliografię artysty, jest to dzieło szczególnie atrakcyjne dla kolekcjonerów malarstwa hiszpańskiego awangardowego i Szkoły Paryża.