[Royal Bindings] - Bayardi - Antichità d’Ercolano - 1752

ROYAL BINDINGS – CINQUE VOLUMI ALLE ARMI DI CARLO DI BORBONE: IL TESORO DI ERCOLANO
Dzieło monumentalne powstałe z woli monarchii Bourbonów, poświęcone władcy, który doprowadził do wykopalisk w Herkulanum, oparte z biblioteki królewskiej.
Pięć imponujących tomów z XVIII wieku w prestiżowych neapolitańskich oprawach epoki, ozdobionych w złocie herbami Karola III Burbonów, przyszłego króla Hiszpanii.
Ponad 2.700 stron, jedenaście tablicy i liczne ilustracje opowiadają pierwszą wielką epidemię odkryć archeologicznych w rejonie Neapolu.
Wydany przez Regale Stamperia Palatina w Neapolu, utworzony ku czci i upowszechnieniu antyków wydobytych na jaw.
Wa pentingowy świadectwo kultury antyku europejskiego i królewskiego mecenatu w wieku Świateł.

ABSTRAKT
Prodromo antichità d’Ercolano Ottavii Antonii Bayardi reprezentuje jedną z pierwszych wielkich inicjatyw wydawniczych poświęconych odkryciom archeologicznym w rejonie Vesuwio. Wydany w Neapolu w pięciu tomach w latach 1752–1756, został zaplanowany w ramach programu kulturalnego promowanego przez Karola Burbon, króla Neapolu i Sycylii, który w 1738 roku zlecił rozpoczęcie wykopalisk w Herkulanum. Dzieło obejmuje łącznie 2.726 stron, jedenaście tablic rytowanych, z których większość złożona, oraz liczne ilustracje w tekście. Bayardi rozwija szeroką, historyczną, mitologiczną i erudytywną narrację poświęconą zwłaszcza Herkulesowi, tradycjom starożytności oraz początkom miasta. Najbardziej prestiżowym elementem egzemplarza jest pięć neapolitańskich opraw z epoki, wykonywanych w jaszczubie cielęcej, z na płytach złoconymi herbami władcy, któremu dedykowano dzieło. Zestaw o dużej wartości bibliograficznej, łączący historię archeologii, kulturę antykwaryczną i wspaniałość dworu Burbonów.

DLACZEGO KUPIĆ
Głównym wyróżnikiem tego egzemplarza są pięć neapolitańskich opraw epoki w jaszczur charakterze cielęcym, bogato zdobione złotem i ozdobione herbami Karola Burbon, króla Neapolu i Sycylii, a także przyszłego Karola III w Hiszpanii. Królewskie herby nadają całości wyjątkowe znaczenie historyczne, łącząc materialnie dzieło z władcą, który promował wykopaliska w Herkulanum, i któremu Bayardi poświęcił swoją pracę. Nie chodzi tu jedynie o publikację upamiętniającą; Prodromo narodził się w ramach precyzyjnego programu prestiżu dynastycznego i kulturalnego, dzięki któremu monarchia Burbonów chciała przedstawić Europie niezwykłe odkrycia archeologiczne dokonane w terytoriach Królestwa. W 1746 Karol Burbon powierzył osobiście Ottavio Antonio Bayardiemu zadanie zilustrowania antyków Herkulanum. Publikacja została zrealizowana przez Regale Stamperia Palatina, instytucję powołaną do nadania formy edytorskiej temu ambitnemu przedsięwzięciu. Oprawy z herbami królewskimi stanowią szczególnie interesujący przykład dla kolekcjonerstwa książek dyplomatycznych, opraw heraldycznych i dzieł związanych z wielkimi dworami Europy. Chociaż sama obecność w bibliotece prywatnej monarchy nie została udowodniona, materiałowy związek między księgą, dedykatem i zleceniodawcą Burbonami pozostaje niezwykle interesujący historycznie. Pięć tomów, jedenaście tablic rytowanych, imponująca długość tekstu oraz zachowanie oryginalnych opraw czynią ten zestaw wyjątkowo atrakcyjnym dla kolekcjonerów archeologii, historii eksploracji, antyków klasycznych i książek ilustrowanych z XVIII wieku.

WARTOŚĆ RYNKOWA
Szacunkowa wartość rynkowa: 3200–3500 euro. Ocena uwzględnia kompletność pięciu tomów, historyczne znaczenie pierwszego wielkiego przedsięwzięcia wydawniczego poświęconego Herkulanum, obecność jedenastu tablic rytowanych oraz przede wszystkim prestiżowe neapolitańskie oprawy z herbami Karola Burbonów. Związek z królem inicjatorem wykopalisk stanowi główny element wartości kolekcjonerskiej. Oprawy heraldyczne nadają całości charakter reprezentacyjny, wyróżniający ją spośród kopii w zwykłej oprawie.

OPIS FIZYCZNY I STAN
Pięć tomów w formacie quarto, łączną objętość XLVIII, 2678 stron, w sumie 2726 stron według bibliografii dzieła. Jedenastu tablic rytowanych poza tekstem, z większością składających się, a także ilustracje, inicjały i fryzy drzeworytowe. Widoczne okienka. Pierwszy tom zachował tytułowy kartusz drukowany na czerwono i czarno, ozdobiony ryciną. Prestiżowe neapolitańskie oprawy w całości z cielęciny, z dekoracjami złoceniami i herbami Karola de Borbone na płytach. Grzbiety w płytkich podziałach bogato zdobione złotem. Oprawy mają drobne przetarcia, końcówki grzbietów pęknięte i kilka dziur od ćmy. Kartki zachowały się z brązowieniem i przebarwieniami, zgodnie z wiekiem dzieła. Zestaw zachowuje znacznie jednolity wygląd estetyczny i historyczny charakter oryginalnych opraw. W starych księgach, o długiej historii, mogą wystąpić pewne niedoskonałości nie zawsze uwzględnione w opisie. Ta adnotacja zawiera Wizualizacje AI. Proszę odnieść się do oryginalnych fotografii, aby zweryfikować faktyczny stan przedmiotu. Obrazy są integralną częścią opisu.

PEŁNY TYTUŁ I AUTOR
Prodromo delle antichità d’Ercolano alla Maestà del Re delle Due Sicilie Carlo infante di Spagna, duca di Parma, Piacenza, &c. &c.
Napoli, Regale Stamperia Palatina, 1752 [tomi III–V publiсati nel 1756].
Ottavio Antonio Bayardi.

KONTEKST I ZNACZENIE
Odkrycie Herkulanum było jednym z najważniejszych wydarzeń kulturalnych XVIII-wiecznej Europy. Miasto rzymskie, pogrzebane pod materiałami wulkanicznymi erupcją Wezuwiusza z 79 r. n.e., zachowało pod sobą niezwykłe świadectwa życia starożytnego. W 1738, podczas rządów Karola Burbonów, rozpoczęto systematyczne wykopaliska, które ujawniły rzeźby, malowidła ścienne, mozaiki, inskrypcje i przedmioty cywilizacji rzymskiej. Odkrycia wzbudziły natychmiast duże zainteresowanie na dworach i środowiskach erudycyjnych w całej Europie, przyczyniając się do narodzin nowej wrażliwości na archeologię i sztukę klasyczną. Karol Burbon szybko zrozumiał prestiż polityczny i kulturowy, jaki mogły przynieść te odkrycia, i poprowadził ambitny program badań, ochrony i publikowania znalezisk. W tym kontekście narodził się Prodromo delle antichità d’Ercolano. Bayardi, powierzony przez władcę do zilustrowania znalezisk, wymyślił monumentalne dzieło, mające dostarczyć szeroki obraz historyczny, mitologiczny i literacki antyków Herkulanum. Tekst koncentruje się przede wszystkim na postaci Herkulesa, mitologicznych tradycjach związanych z założeniem miasta i świadectwach autorów antycznych. Chociaż nie stanowi katalogu systematycznego znalezisk archeologicznych, Prodromo stanowi kluczowe świadectwo wczesnych badań w Herkulanum, gdy interpretacja odkryć była wciąż silnie związana z kulturą antykwaryczną i filologiczna. Przedstawienie poprzedziło publikację słynnych Antichità di Ercolano esposte, rozpoczętą w 1757 pod auspicjami Akademii Herkulanowskiej. Dział Bayardiego dokumentuje zatem moment przejścia, w którym tradycja erudycyjna przekształcała się w nowy model dokumentacji archeologicznej. Oprawy z herbami Karola de Borbone jeszcze silniej podkreślają historyczne znaczenie egzemplarza, przypominając o roli monarchii w promowaniu i rozpowszechnianiu odkryć.

BRIEF BIOGRAPHY OF THE AUTHOR
Ottavio Antonio Bayardi (Parma, 1694 – Rzym, 1764) był duchownym, literatem i włoskim erudytą działającym w środowiskach kultury Settecento. Jego humanistyczne wykształcenie i szeroka znajomość literatury klasycznej uczyniły go odpowiednią postacią do ambitnych projektów antykwarycznych promowanych przez dwór neapolitański. W 1746 Karol Burbon powierzył mu zadanie studiowania i ilustrowania antyków wydobytych podczas wykopalisk w Herkulanum. Bayardi podjął się pracy o dużej skali, mającej na celu zebranie i zinterpretowanie świadectw literackich, historycznych i mitologicznych związanych z miastem i jego terytorium. Rezultat to monumentalny Prodromo delle antichità d’Ercolano, opublikowany w pięciu tomach, poprzedzony katalogiem zabytków wydobytych z ziemi. Ogrom interpetacyjny i erudytywne podejście wywołały dyskusje w ówczesnych środowiskach intelektualnych, zwłaszcza że dzieło poświęcało większą uwagę źródłom i mitologii niż bezpośredniemu opisowi znalezisk. Późniejsza instytucja Akademii Herkulanowskiej oznaczała przejście do innego modelu dokumentacji, opierającego się na bardziej systematycznej publikacji antyków wydobytych. Pomimo tych ograniczeń, praca Bayardiego ma duże znaczenie historyczne jako świadectwo wczesnych ambicji naukowych i wydawniczych związanych z ponownym odkryciem Herkulanum.

POWÓD I ROZKŁAD ROYALNY
Pięć neapolitańskich opraw z herbami Karola de Borbone stanowi najważniejszy przewodnik egzemplarza. Karol de Borbon (1716–1788), syn Filipa V i Elżbiety Farnese, został królem Neapolu i Sycylii w 1734 roku, a później królem Hiszpanii w 1759 roku pod imieniem Karol III. Jego panowanie w Neapolu charakteryzowało się ambitnym programem odnowy politycznej, artystycznej i kulturalnej, w tym budową wielkich rezydencji królewskich, promowaniem sztuk i wsparciem badań archeologicznych. Wykopaliska w Herkulanum, rozpoczęte z jego woli w 1738 roku, stały się jednym z najsławniejszych rezultatów tej polityki. Publikacja Prodromo wpisuje się bezpośrednio w ten kontekst. Dzieło było dedykowane władcy i drukowane przez Regale Stamperia Palatina — instytucję związaną z reprezentacyjną kulturą monarchii. Złocone herbowe emblematy na płytach pięciu opraw świadczą o wyjątkowej przeznaczeniu tej edycji. Kopie z analogicznymi oprawami heraldycznymi są udokumentowane w ważnych zbiorach bibliograficznych, potwierdzając istnienie typologii egzemplarzy przeznaczonych do upamiętnienia prestiżu zamawiającego Burbonów. Możliwe pochodzenie osobiste tego zestawu z biblioteki Karola de Borbone nie jest udokumentowane, lecz związek między władcą, dziełem a jego materialnym opracowaniem pozostaje niezwykle interesujący historycznie. Pięć tomów stanowi zatem znaczące świadectwo księgi jako narzędzia kultury, prestiżu dynasty i reprezentacji władzy w Europie XVIII wieku.

HISTORIA W DRUKU I KOLEJNOŚĆ OBIEGU
Prodromo delle antichità d’Ercolano ukazał się w Neapolu w Regale Stamperia Palatina w pięciu tomach, z datą 1752 na tytułach. Pierwsze dwa tomy ukazały się w 1752 roku, tomy III, IV i V ukończono i wydano w 1756. Zbiór ten stanowi jedną z pierwszych wielkich prób drukarskich dworu królewskiego, utworzonych, by szeroko upowszechniać odkrycia archeologiczne promowane przez monarchię Burbonów. Realizacja tak obszernego dzieła wymagała znacznych nakładów typograficznych i organizacyjnych. Pięć tomów liczy łącznie ponad 2.700 stron, z archiwum ilustracyjnym w postaci jedenaście tablic rytowanych, licznymi figurami w tekście, fryzami i inicjałami. Elegancja kompozycji typograficznej i obecność egzemplarzy w oprawach z herbami królewskimi odzwierciedlają wagę publikacji w oczach dworu napoletano. Dzieło wyprzedza wielki cykl Antichità di Ercolano esposte, zapoczątkowany w 1757 przy pomocy Akademii Ercolanese, która odegrała kluczową rolę w międzynarodowej popularyzacji obrazów i wiedzy o wykopaliska Vesuwiana. Prodromo zajmuje zatem znaczące miejsce w historii jako początek wielkiego sezonu edytorskiego poświęconego Herkulanum i ponownemu odkryciu starożytności klasycznych.

BIBLIOGRAFIA I ODNOŚNIKI
Ottavio Antonio Bayardi, Prodromo delle antichità d’Ercolano alla Maestà del Re delle Due Sicilie Carlo infante di Spagna, duca di Parma, Piacenza, &c. &c., Napoli, Regale Stamperia Palatina, 1752 [tomi III–V publiсati nel 1756]. Pięć tomów w kwartcie, s. XLVIII, 2678, z jedenastoma tablicami rytowanymi i ilustracjami w tekście. Dizionario Biografico degli Italiani, w. Ottavio Antonio Bayardi. Nova Bibliotheca Pompeiana.