Joan Miro (1893-1983) - Testa

Joan Miró – Żartobliwe, biomorficzne abstrakcje oraz charakterystycznie poetycki język wizualny wyraźnie rezonują z ekspresyjną wszechstronnością, która cechuje mistrzów sztuki nowoczesnej i współczesnej.
Podobnie jak Pablo Picasso, bliski przyjaciel i duży wpływ na jego wczesną karierę, Miró nieustannie kwestionował tradycyjne granice reprezentacji, przekształcając codzienną rzeczywistość w głęboko symboliczny, liryczny język.
Ta radykalna subwersja formy łączy także Miró z surową, palpitalną/intuicyjną emocjonalnością Egona Schielego, którego zniekształcone figury odrzucały konwencjonalną estetykę na rzecz czystego, nieprzefiltrowanego wyrazu psychicznego.
Chociaż snowe pejzaże Miró mogą wydawać się odległe od surowych, monumentalnych faktur Eduarda Chillidy, obaj artyści łączyła głęboka obsesja na punkcie relacji przestrzennych i poetyckiego napięcia między pustą przestrzenią a stałą formą.
Ponadto poleganie Miró na uniwersalnych, uproszczonych symbolach oraz odważnych konturach graficznych wyprzedziło wizualną natychmiastowość ikon popowych Andy Warhola oraz ostre, prowokacyjne szablony Banksy’ego, pokazując, że jego uproszczony, poetycki kod pomógł utorować drogę sztuce do natychmiastowego i silnego komunikowania się across różnymi pokoleniami i mediami.