Anton Kaestner - #438 - L - " Etretat ".

#438 - L - "Etretat".

Pojedyncze dzieło, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z warsztatu w Paryżu.

Akrystaliczna farba w sprayu na plexiglassowej płycie o grubości 3 mm (UVchroniona).
Ten obraz nie jest drukiem. Jest to oryginalne, namalowane dzieło, którego błyszczący, „glossy” efekt zbliżony do zastosowania żywicy jest unikalny.

Wymiary: Cal 17,3 * 24,2 * 17,3 * 0,12 / 44 * 61,5 * 0,3 cm bez ramy.
Ten obraz dostarczany jest bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen z aluminium (Cal 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) zalecana i dostępna przy wysyłce za dodatkową kwotę 120€.

Dzieło jest podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Wysyłka objęta jest ubezpieczeniem.

Anton Kaestner jest malarzem, rzeźbiarzem i autorem szwajcarskim, mieszkającym w Paryżu. Jego prace wystawiane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji oraz wybór prac na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna – Genewa, styczeń 2027.


"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu natury i bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, swoim wpływem zasiał ziarenko tego, czym ostatecznie miało stać się pasją mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4, a później A3. Najpierw pociągnęło mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem także zamiłowanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moim poszukiwaniem ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego stania się artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabrała mnie po całym globie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły perspektywę, wystawiając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalnych scenach artystycznych i angażowałem się w twórczą energię każdego miejsca.
Pomimo nacisku na karierę biznesową, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho tliła się pod powierzchnia. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem na oderwanie się od świata i skupienie na moim wewnętrznym jaźni.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i doświadczać prawdziwych przeżyć. Dzięki mojej sztuce zawsze chciałem ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, w pełni poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie oddałem się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zdobyły uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Kalikografia artystyczna

Moja pierwsza wystawa solowa, „Échos”, która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, zaprezentowała charakterystyczne podejście do sztuki, odbiegające od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego ekstruzowanego plexiglasu, lekiej, gładkiej, błyszczącej i czasem kruchej powierzchni.
Ten proces uniemożliwia mi widzenie dzieła w trakcie jego rozwoju. Nie mam wizualnego feedbacku ani kontroli podczas procesu — to coś, co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — wszystko, co prowadzi do skrócenia myślenia — aby kierowały wynikiem, warstwami i efektami lustra, które tworzę, i pozostawiam miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło w końcu zostanie pokazane. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia/ustalenia w fotografii, jest wyzwaniem i wyzwalaniem. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i transparentności, a jednocześnie nadają każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: cieszę się, gdy rozpoznaję „nieuchronne potrzeby”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Swoje podejście celowo utrzymuję proste. Nie chodzi o „emocje” ani o „teoretyczne pojęcie”, lecz o przeżycie bycia. Nie o „szybką konsumpcję” ani o „intelektualizację/ posiadanie”, lecz o poszerzanie świadomości i eksplorację rzeczywistości, jej widocznych i niewidocznych historii; moje sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak mawiał francuski mistrz SF, Alain Damasio.
Chociaż moje prace czasem mogą przywodzić na myśl transparentność i luminescencję witraża, pozostają niemal wyłącznie abstrakcyjne. Co więcej, plexiglass nadaje malarstwu błyszczącą skórę, przez którą widać własną sylwetkę — inną przy każdym nowym widzu. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, się zmienia, widzi.
Gra światła, koloru i faktury, a także brakujące części, wymagają jedynie empatii. Mam nadzieję, że dialog między „szczegółami do zbliżenia” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych, introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym stawianiu pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, popychająca mnie do udoskonalania moich umiejętności i poszukiwania dalej tego, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienne rzemiosło, eksploracja, sposób na pobudzanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: "Codzienna praktyka potęguje pasję do widzenia."

Anton Kaestner