Gio: Fr. Loredano - Bizzarrie Academiche - 1684

Bizzarrie Accademiche di Gio. Francesco Loredano, Nobile Veneto. Parte Prima e Seconda. Venezia, Appresso Steffano Curti, 1684.

Wydanie kompletne w jednym tomie dwóch części Bizzarrie Accademiche di Giovanni Francesco Loredano (lub Loredan, 1607-1661), szlachetny mieszkańc Venetii, pisarz i założyciel w 1630 r. Akademii Incogniti, jednego z najważniejszych i najbardziej wpływowych kręgów literackich i intelektualnych w weneckim XVII wieku.

In-12° (około 13,5 × 7 cm). Str. 315, [1]; [8], 13-248, [16]. Dwa autonomiczne frontispisy w obrębie ramek typograficznych, oba z ryciną drzeworytniczą przedstawiającą kosz owoców i kwiatów. Czasem z literami rzymskimi i kursywą; tytuły, znaki końcowe i inicjały zdobione. Kroną z epoki z pergamenu żaglowego (lub „alla veneziana”), z ręcznie napisanym tytułem na grzbiecie („Bizzarrie di Loredano” lub podobnie).

Zawartość
• Część pierwsza: zbiór przemówień i „bizzarrie” akademickie o charakterze paradoksalnym, moralnym, miłosnym i erudycyjnym (np. „Czy rumieniec to znak cnoty”, „Dlaczego Mars od wieków jest udawanym kochankiem”, „Zacinające uprzedzenia dobrego wychowania”, „Miłości sacrileghe”, „Dlaczego lekarze powinni mieć brodę dużą”, itp.). Zawiera także inne utwory tego samego autora: Śmierć Volestaina, Życie Kawalera Marina oraz Oda Pietra Michielli, szlachcica z Wenecji.
• Część druga: dalsze dyskursy akademickie, z dodatkiem Ragguagli di Parnaso i Gli Amori Infelici (Narrazja bajkowa, prozowa adaptacja episodu owera Piramo i Tisbe).

Bizzarrie stanowią jedną z najbardziej typowych i trwałych expresji kultury „incognita”: dowcipne, często paradoksalne lub „bizzarre” dyskursy, w których erudycja klasyczna i nowoczesna miesza się z tematami galantryjnymi, moralnymi i obyczajowymi, zgodnie z libertynowskim i światowym gustem weneckiej Akademii.

Warunki

Papier z widocznymi plamami i przebarwieniami; ślady uganiania się przez robaki w części końcowej brzegiem. Legatura w pergaminie dawnej formy zużyta i zżółknięta, z kilkoma uszkodzeniami i śladem długotrwałego użytkowania, lecz nadal solidna. Ręczny podpis własności na frontyspisie Części Pierwszej: „Ex Libris Petri Stephani Speranza”.

Znaczenie i rzadkość

Georgio Francesco Loredano był centralną postacią życia literackiego i politycznego Wenecji XVII wieku: patrycjusz, sędzia, założyciel i „książę” Incogniti. Jego Bizzarrie Accademiche, wychodzące od lat trzydziestych i wielokrotnie wznawiane w ciągu stulecia, stanowią jedną z najżywszych i najbardziej reprezentatywnych świadectw weneckiej akademicy barokowej, będących pośrednią drogą między traktatystyką, literaturą obyczajową a intelektualnym divertissement.

Wydanie Curti z 1684 r., w małym formacie kieszonkowym, jest jednym z ostatnich czternastowiecznych i łączy obie części z dodatkami. Rzadkie kompletne i w ówczesnej legaturze; egzemplarze z anotacjami pochodzenia z XVII lub XVIII wieku (jak ten) są szczególnie poszukiwane przez kolekcjonerów książek weneckich i historii akademii.

Egzemplarz o wyraźnym znaczeniu bibliograficznym i kolekcjonerskim, autentyczne świadectwo żywej kultury literackiej Serenissimæ.