Alfréd Réth (1884-1966) - Abstraction sphérique





€ 10 | ||
|---|---|---|
€ 2 | ||
€ 1 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 144785
Doskonała ocena na Trustpilot.
Sygnowany abstrakcyjny rysunek ołówkiem Abstraction sphérique autorstwa Alfréda Rétha powstał w latach 1950–1960 i ma wymiary 140 × 105 mm.
Opis od sprzedawcy
Piękny mały, typowy rysunek, w bardzo dobrym stanie, sygnowany przez Alfreda Retha, w rzeczywistości Alfreda Rotha, który urodził się w 1884 roku w Budapeszcie (Węgry). Syn lekarza, osiedla się w Paryżu w 1905 roku, po długich podróżach po Włoszech. Mieszkając w Montparnasse, uczęszcza tam do akademii Jacques Emile Blanche, gdzie pobiera lekcje rysunku. Podczas drugiej podróży do Włoch Alfred Reth studiuje kilka miesięcy w Akademii Sztuk Pięknych we Florencji. W 1907 roku wraca do Paryża. W jego dziełach dominuje wpływ kubizmu — portrety, martwe natury, pejzaże. Od dawna interesuje go sztuka indijska, którą odkrył w muzeach; Reth postanawia w 1908 roku studiować ją naukowo. Próbuję wprowadzić, na podstawie tych badań, mistyczne zasady do swojej pracy. W 1913 roku bardzo ważną wystawą poświęcono mu w berlińskiej Galerii Der Sturm, podczas której artysta pokazał ponad osiemdziesiąt obrazów i rysunków kubistycznych; oryginalność Retha w kubizmie polegała na poszukiwaniu „równowagi mas między sobą”. Alfred Reth zaciąga się do armii francuskiej po wybuchu wojny w 1914 roku, lecz szybko zostanie zreformowany. Artysta bierze udział w wystawach zbiorowych już od 1910 roku we Francji i za granicą, zwłaszcza w paryskich salonach rocznych (Salon d’Automne, Salon des Indépendants, Salon des Tuileries itd.). Zostanie założycielem Salonu Abstraction-Création oraz Salonu des Réalités Nouvelles. Wiele galerii paryskich będzie prezentować jego prace (Galerie Denise René, Galerie Berthe Weill itp.). W czasie i po pierwszej wojnie światowej Alfred Reth wraca do koncepcji malarstwa bardziej realistycznego. Wydaje się nawet, że przestaje malować na kilka lat aż do 1920 roku. W 1920 roku Reth ponownie łączy się z najbardziej śmiałymi elementami swojego przeszłego artystycznego dorobku, co prowadzi do rozwiązań plastycznych zbliżających się do chromatycznych kręgów Roberta Delaunaya. Jego twórczość będzie stopniowo i zdecydowanie zmierzać ku coraz całkowitej abstrakcji, bez żadnych problemów z przedstawieniem, kojarzeniami czy ekwiwalencją. Alfred Reth zmarł w Paryżu 15 września 1966 roku; niedawno poświęcono mu w Chicago wystawę.
Piękny mały, typowy rysunek, w bardzo dobrym stanie, sygnowany przez Alfreda Retha, w rzeczywistości Alfreda Rotha, który urodził się w 1884 roku w Budapeszcie (Węgry). Syn lekarza, osiedla się w Paryżu w 1905 roku, po długich podróżach po Włoszech. Mieszkając w Montparnasse, uczęszcza tam do akademii Jacques Emile Blanche, gdzie pobiera lekcje rysunku. Podczas drugiej podróży do Włoch Alfred Reth studiuje kilka miesięcy w Akademii Sztuk Pięknych we Florencji. W 1907 roku wraca do Paryża. W jego dziełach dominuje wpływ kubizmu — portrety, martwe natury, pejzaże. Od dawna interesuje go sztuka indijska, którą odkrył w muzeach; Reth postanawia w 1908 roku studiować ją naukowo. Próbuję wprowadzić, na podstawie tych badań, mistyczne zasady do swojej pracy. W 1913 roku bardzo ważną wystawą poświęcono mu w berlińskiej Galerii Der Sturm, podczas której artysta pokazał ponad osiemdziesiąt obrazów i rysunków kubistycznych; oryginalność Retha w kubizmie polegała na poszukiwaniu „równowagi mas między sobą”. Alfred Reth zaciąga się do armii francuskiej po wybuchu wojny w 1914 roku, lecz szybko zostanie zreformowany. Artysta bierze udział w wystawach zbiorowych już od 1910 roku we Francji i za granicą, zwłaszcza w paryskich salonach rocznych (Salon d’Automne, Salon des Indépendants, Salon des Tuileries itd.). Zostanie założycielem Salonu Abstraction-Création oraz Salonu des Réalités Nouvelles. Wiele galerii paryskich będzie prezentować jego prace (Galerie Denise René, Galerie Berthe Weill itp.). W czasie i po pierwszej wojnie światowej Alfred Reth wraca do koncepcji malarstwa bardziej realistycznego. Wydaje się nawet, że przestaje malować na kilka lat aż do 1920 roku. W 1920 roku Reth ponownie łączy się z najbardziej śmiałymi elementami swojego przeszłego artystycznego dorobku, co prowadzi do rozwiązań plastycznych zbliżających się do chromatycznych kręgów Roberta Delaunaya. Jego twórczość będzie stopniowo i zdecydowanie zmierzać ku coraz całkowitej abstrakcji, bez żadnych problemów z przedstawieniem, kojarzeniami czy ekwiwalencją. Alfred Reth zmarł w Paryżu 15 września 1966 roku; niedawno poświęcono mu w Chicago wystawę.

