Dmitriy Permiakov (1983) - Tè Russo

Dmitriy Permiakov – Poetycka siła Rosyjskiego Współczesnego Impresjonizmu
Dmitriy Permiakov jest jednym z najbardziej interesujących przedstawicieli współczesnego malarstwa rosyjskiego, potrafiącym połączyć wielką tradycję figuratywnego malarstwa rosyjskiego z głęboko nowoczesną wrażliwością. Jego twórczość wyróżnia się niezwykłą energią ekspresyjną, wyrafinowanymi poszukiwaniami chromatycznymi i unikalną zdolnością przekształcania odruchu impulsywnego w emocjonalne doświadczenie.
Urodzony w 1983 roku w mieście Kirov, Permiakov kształcił się w Kolegiu Sztuk A. A. Rylova i następnie uzyskał dyplom w Filii Uralskiej Akademii Malarstwa, Rzeźby i Architektury założonej przez Ilję Glazunowa. Należy do Związku Artystów Rosji i regularnie uczestniczy w ważnych wystawach krajowych i międzynarodowych.
Jego malarstwo często bywa zestawiane z francuskim impresjonizmem; jednak jego poszukiwania artystyczne mają korzenie w rosyjskiej tradycji malarskiej. Jego dzieła to nie tylko studia światła czy krajobrazu, lecz wizualne opowieści, w których każde pociągnięcie pędzla zachowuje rytm czasu, oddech natury i intensywność ludzkiego doświadczenia. Kolor, ruch i materia malarska stają się narzędziami do wywoływania głębokich emocji, połączonych z subtelnym poczuciem ironii i wyjątkową wrażliwością poetycką.
Od 2017 roku artysta regularnie pracuje we Francji, Niemczech i Wielkiej Brytanii, rozwijając intensywny dialog z europejskim środowiskiem sztuki. Od 2018 r. zrealizował liczne indywidualne wystawy na wyspie Guernsey. Szczególnie znamienne było jedno wystawienie, na którym jego prace zostały zaprezentowane obok dzieł Auguste Renoira, dając porównanie między językiem historycznego impresjonizmu a językiem malarstwa współczesnego. Podczas tej okazji jedno z jego dzieł trafiło do kolekcji Jej Królewskiej Mości Królowej Elżbiety II.
Dzieła Dmitriya Permiakowa są dziś przechowywane w muzeach sztuki Federacji Rosyjskiej i stanowią część kolekcji publicznych i prywatnych w Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech, Austrii, Włoszech, Luksemburgu, Stanach Zjednoczonych, Czarnogórze, Chinach, Tajwanie i w innych krajach, potwierdzając rosnące międzynarodowe uznanie jego pracy.