Antoni Tapies - Memòria Personal

Plakat litograficzny Antoni Tàpies (*)
Ta praca została wykonana z okazji indywidualnej wystawy artysty w Erker Galerie St. Gallen w latach 1988–1989.
Zrealizowana na wysokiej gramaturze papieru litograficznego.
Wydanie luksusowe ograniczone do 700 egz.

Specyfikacje:

Wymiary: 74 x 54 cm
Rok: 1988
Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, a zawsze przechowywana w profesjonalnym segregatorze sztuki, dlatego oferowana w bardzo dobrym stanie).
Pochodzenie: Kolekcja prywatna.

Dzieło będzie uważnie manipulowane i pakowane w wzmocnioną tekturową paczkę. Wysyłka będzie z numerem przesyłki.

Wysyłka obejmuje także ubezpieczenie transportowe o wartości końcowej dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez kosztów dla nabywcy.

(*) Antoni Tàpies urodził się w 1923 roku w Barcelonie (Hiszpania). Równocześnie studiował prawo i rysunek w Akademii Valls (1943). Powstanie militarne dowodzone przez generała Franco z Maroka rozszerzyło się na całą Hiszpanię i doprowadziło do wojny domowej. Antoni Tapiès, przeciwnik dyktatora od wewnątrz, został ostatecznie naznaczony tą okrutną wojną.
W 1948 roku współzałożył grupę „Dau al Set” oraz jej czasopismo. Poznał Joana Miró. Po okresie powstawania dzieł surrealistycznych Tapiès zainteresował się filozofią i sztuką orientalną, zwłaszcza kaligrafią. Tàpies przetwarza najróżniejsze, często najbiedniejsze materiały w znaki malarskie.
Jego pierwsza wystawa indywidualna została zorganizowana w 1950 roku. Artysta wprowadza kolory i skamieniałe w bloki kleju, piasek i gips, które staną się „murami świadczącymi o męczeństwie naszego ludu”. Tapiès używa gazet, fragmentów sznurka do kolaży o znaczeniu społecznym prowokującym.
W 1951 roku w Paryżu spotyka Braque’a, Picassa, odkrywa sztukę informalną z Dubuffetem i Fautrier oraz pisma Michela Tapiégo. Artysta kieruje się ku bardziej figuralnym kompozycjom pod koniec lat 60. Krzyż jest powtarzającym się znakiem w jego twórczości, niezależnie od tego, czy mowa o dziele malarskim, czy graficznym, licznych. które tworzy równolegle. Jego rozdarte i drapiące kompozycje wciąż wyrażają krytyczne stanowisko. Odlewy i ślady ukazują wewnętrzną medytację.
Na początku lat 80. Tapiès realizuje „instalacje” i zajmuje się ceramiką oraz mozaiką. Od 1962 roku duże muzea organizują retrospektywy jego twórczości (Hanower 1962, Wiedeń 1968, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Paryżu 1973, podróżująca retrospektywa w Stanach Zjednoczonych w 1988…).
Antoni Tapiès jest autorem kilku dzieł pisanych refleksji na temat sztuki: „Praktyka sztuki” (1970), „Sztuka przeciwko estetyce” (1974). Antoni Tapiès mieszkał i pracował w Barcelonie, mieście, w którym znajduje się jego Fundacja, założona w 1984 roku. Artysta zmarł 6 lutego 2012 roku, miał 88 lat.