Isa Sator - Le Harem - Série Les 1001 Nuits

Le Harem należy do serii Tysiąc i jednej Nocy, namalowanej przez Isa Sator w 2016 roku.

W pobliżu basenu trzy nagie kobiety oddają się sobie, splecione na żółto-złoconych poduszkach i zasłonach, niebiesko-nocnych, brązowych i fioletowych. Ciała podkreślone złotymi akcentami i obrysowane cienką linią złota, niczym iluminacja.

Isa odświeża harem opowieści orientalnych i całą tradycję odalisek w malarstwie.

Tu nie ma spojrzenia z zewnątrz: jest tylko odpoczynek, towarzyszenie sobie i przyjemność bycia razem. Paznokcie w kolorze różowym, biżuteria i reliefowe fryzury opowiadają o kokieterii i delikatności tych zawieszonych w czasie chwil.

Dzieło zmysłowe i jasne, między opowieścią orientalną a koloryzmem ekspresjonistycznym.

Cechy

Technika: [akryl na płótnie], złocenia, reliefowe linie naniesione flakonem
Wymiary: 90 × 130 × [głębokość] cm (W × S × G)
Krawędzie [malowane], prezentowane bez rámu, gotowe do zawieszenia
Podpis: w prawym dolnym rogu, złoceniem reliefowym; [podtytuł i podpis z tyłu?]
Dzieło unikalne

Wystawy
Galerie Felix, Paryż / La Table Fleurie, Montreuil, 2016.

Proveniencja
Studio artysty.

Dokumentacja
Certyfikat autentyczności podpisany przez artystę.

Artystka ISA SATOR

Isa Sator jest malarką, kolorystką i rysowniczką francuską, urodzoną w 1963 roku w Île-de-France.
Była adwokatką w barze Paryża, od lat 2000 całkowicie poświęca się malarstwu, podczas pobytu na Pacyfiku Południowym.
Artystka-plastyczka, Isa Sator posiada osobliwy świat wizualny, na skrzyżowaniu mody, monumentalnej architektury i krajobrazów, które zapraszają do kontemplacji.
Jej praca bada piękno form, poezję przestrzeni i esencję istot.

Jej najważniejsze wystawy:
2026 — Otwarcie atelier, Magic City, Saint-Ouen
2025 — Les Vierges Polaires, Spazio Espositivo Artè, Luciano Marani, Cagliari, It
2024 — Espace Élisabeth Oster, Paryż 17 - stała wystawa
2023 — Cagliari je t'aime Isa Sator, Spazio Espositivo Artè, Luciano Marani, Cagliari, It
2019 — Women Artists Itinerancy #02, New Hope, Pensylwania, oraz New York, NY, NY
2019 — 3 Femmes Paris-New York, Galerie JPHT, Paryż 3
2018 — Portraits de famille de Bécassine, Galerie JPHT, Paryż 3
2017 — France Pavillon, wystawa w Huston, Waszyngton DC i Raleigh, USA.
2017 — Les Grandes Cocottes, Orangerie du Sénat, Paryż 6
2016 — Les Mille et Une Nuits, Galerie Felix, Paryż 17
2015 — ADN Sator, Galerie JPHT, Paryż 3
2014 — Les 12 villes de la Coupe du monde au Brésil, Brixton, Londyn
2009 — Rock’n Roll at all, Virgin Megastore Champs Elysées, Paryż 8
2007 — Smart Barbies, National Arts Club, Gramercy Park, NY, NY
2003 — African Queen, rue du Vertbois, Paryż 3

Co o tym mówią:
- Jean-Paul Gavard-Perret (lelitteraire.com): język na skrzyżowaniu Nolde’a, Cocteau, Massona, Joëlle de La Casinière i Basquiata.
- Ward Morehouse III (National Arts Club, New York, 2007): malarstwo zbliżone do Chagalla i Pabla Picassa; droga która przywołuje Gauguina na morzach Południa.
- Patrick Wassef (La Gazette des Arts): siła życiowa zawsze obecna, charakter, który się z wiekiem uszlachetniał.
- Mylène Vignon (Saisons de Culture): wolna i ekstrawagancka piękność Wielkich Cocottes.
- Vittorio E. Pisu (S'Arti Nostra): „Picasso XXI wieku.”