Latarnia - Metal

Stara ręczna latarnia kolejowa sygnalizacyjna na olej.
Ciekawy przedmiot z dziedziny archeologii przemysłowej, używany pod koniec XIX wieku i w połowie XX wieku. Te narzędzia były kluczowe dla bezpieczeństwa, używane przez pracowników torowych (manewrowych lub dyżurnych) do komunikowania się z maszynistami pociągów w ruchu.

• System sygnalizacji kolorystycznej: Większość takich latarni umożliwiała zmianę koloru emitowanego światła poprzez obrót dźwigni, wewnętrznym korpusem lub wywołanie filtrów kolorowych. Standardowe kolory to czerwony (wskazujący na zatrzymanie lub niebezpieczeństwo), zielony (dopuszczający ruch) oraz biały/żółty (światło serwisowe lub manewrowe).

• Solidna konstrukcja: Były wykonane z ciężkiego metalu (często blacha żelazna, mosiądz lub miedź) aby wytrzymać uderzenia, warunki atmosferyczne i intensywne użycie. Wiele ma wybrzuszony dach z odpowiednimi szczelinami, zaprojektowanymi do odprowadzania gorących oparów spalania, aby wiatr czy deszcz nie zgasiły płomienia.

• Działanie na paliwo: Wewnątrz mieści się wyjmowany zbiornik na olej (lub kerosen), palnik i knot z bawełny regulowany za pomocą małej pokrętki zewnętrznej lub wewnętrznej, aby dozować intensywność światła.