Anton Kaestner - #464 - M - " Villerville #2 ".

#464 - M - „ Villerville #2 ”.
Piece unique, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, bezpośrednio z warsztatu normandzkiego.

Spray akrylowy na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm (przeciwwytrzymujący UV).
To nie jest druk. To oryginalne dzieło namalowane w wielu warstwach farby i/lub sprayu, którego błyszczące wykończenie „glossy”, zbliżone do zastosowania żywicy, jest unikalne.

Wymiary: 44,0 cm x 32,0 cm x 0,3 cm bez ramy.
Obraz sprzedawany bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen z aluminium, referencja 34 (44 cm x 0,23 × 1,38 cm / 0,6 × 3,5 cm) zalecana i dostępna przy wysyłce za dodatkową kwotę 90€.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace wystawiane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Następna wystawa – Genewa, styczeń 27.

„Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i kulturowej bogactwa mojego kraju. Dzięki twórczości w mojej rodzinie ceniono kreatywność, a to właśnie mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, miał wpływ na zasianie ziarna, które ostatecznie stało się pasją mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4, a następnie A3. Początkowo pociągała mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem także zamiłowanie do materialnych sfer duchowych, które rezonowały z moim zgłębianiem ludzkiego istnienia, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego zostania artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabrała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Podróże poszerzyły mój światopogląd, pozwalając mi poznać szeroki wachlarz wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie jechał, zanurzałem się w lokalne sceny artystyczne i angażowałem się w kreatywną energię każdego miejsca.
Pomimo nacisku na karierę biznesową, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho siedząca pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem na oderwanie od świata i skoncentrowanie się na swoim wnętrzu.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Dzięki mojej sztuce mam nadzieję oferować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem pracownię w Paryżu i całkowicie oddałem się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moja praca szybko zyskała uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

KURRICULUM ARTYSTYCZNE

Moja pierwsza wystawa indywidualna, „Échos”, która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała odmienny sposób podejścia do sztuki, z dala od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na tylnej stronie recyklingowanego ekstruzowanego pleksiglasu, lekka, gładka, błyszcząca i czasem krucha powierzchnia.
Ten proces uniemożliwia mi obserwowanie dzieła w trakcie powstawania. Nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli podczas procesu — coś, co akceptuję. Pozwalam „losowym eksperymentom” — wszystko jest dozwolone, aby wywołać zaskakujący wynik! — prowadzić efekt końcowy, warstwy i efekt lustra, które tworzę, i zostawiać miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie ostatecznie wystawione. To podejście, które koresponduje z procesem objawienia/uwiecznienia fotografii, jest zarazem wyzwalające i trudne. Wartości kompozycji wzbogacają się dzięki warstwom i przejrzystości, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: cieszę się, gdy rozpoznaję „niezbywalne konieczności”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Utrzymuję moje podejście celowo proste. Ani „emocje”, ani „teoretyczna koncepcja”, lecz doświadczenie bycia. Ani „szybka konsumpcja”, ani „intelektualizacja/ intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widocznych i niewidzialnych opowieści, moje sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif” jak powiedziałby francuski mistrz SF Alain Damasio.
Chociaż moje prace czasem mogą przywodzić na myśl transparentność i luminosność witraża, są one prawie całkowicie abstrakcyjne. Dodatkowo pleksiglas nadaje malarstwu mieniącą się skórę, pod którą można dostrzec własny kontur, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretywne lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, także brakujących fragmentów, wymaga jedynie empatii. Liczę na to, że gra między „detalami z bliska” a „dystansem do całości” zachęci widzów do własnych, introspektywnych podróży.
Nie twierdzę, że znam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w nieustannym zadawaniu pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, która zmusza mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego eksplorowania tego, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienny rzemień, eksploracja, sposób na wywoływanie znaczących rozmów.

Jak mówiłby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka pomnaża pasję do widzenia.”

Anton Kaestner