Gianfranco Zenerato - ABSTRACT MOUSE

OKAZJE DLA KOLLEKCjonerów I INWESTORÓW W SZTUCE

Wśród współczesnych artystów najcenniejszych i najszybciej rosnących na Catawiki Gianfranco Zenerato zdobył już zaufanie ponad 180 międzynarodowych kolekcjonerów.

DODAJ DO SWOJEJ KOLEKCJI WYJĘTE, WYJĄTKOWE DZIEŁO, KTÓRE MOŻE PODNIEŚĆ PRESTIŻ TWOJEGO DZIEDZICTWA ARTYSTYCZNEGO!

- 225 dzieł sprzedanych
- 100% pozytywnych opinii
- 90 zrecenzowanych certyfikowanych

www.zenerato.com

Unikatowy fragment 100% RĘCZNIE MALOWANY - RAMA W GRATISIE!
Międzynarodowy Certyfikat Archiwizacyjny - Certyfikat autentyczności - Akta zawierające ścieżkę artystyczną artysty - całkowite wymiary z ramą 49x59x4,5 cm - akryl i piasek kwarcowy na panelu - gotowy do zawieszenia - wspaniała barokowa drewniana rama wykonana ręcznie (jak na zdjęciu)

DLACZEGO KOLEKCJONOWAĆ DZIEŁO GIANFRANCO ZENERATO

✓ Ponad 35 lat kariery zawodowej
Działający od 1990 roku Gianfranco Zenerato z czasem wypracował osobisty, rozpoznawalny język artystyczny, ceniony przez kolekcjonerów i krytyków sztuki.

✓ Ponad 600 wystaw i wydarzeń artystycznych
Stała obecność na krajowej i międzynarodowej scenie artystycznej, budowana przez dekady działalności wystawienniczej.

✓ Ponad 500 nagród i wyróżnień
Ścieżka artystyczna nagradzana przez instytucje, krytyków i organizacje kulturalne, które doceniły jej wartość i jakość.

✓ Dzieła w kolekcjach prywatnych i publicznych
Jego obrazy znajdują się w kolekcjach w Italii, Europie, Ameryce i Azji, potwierdzając międzynarodowe zainteresowanie jego pracami.

✓ Ceniony przez krytykę specjalistyczną
Jego poszukiwania artystyczne były analizowane i prezentowane przez autorytarnych krytyków i historyków sztuki, w tym przez Paolo Levi, Giammarco Puntelli, Sandro Serradifalco, Giorgio Grasso i wielu innych specjalistów z branży.

✓ Unikalny, natychmiast rozpoznawalny styl
Dzieła Zenerato łączą tradycję figuratywną, symbolizm i współczesność. Każdy obraz opowiada historię i zaprasza obserwatora do osobistej, zawsze nowej interpretacji.

✓ Wysoka jakość techniczna prac
Wielka dbałość o detale, zrównoważenie kompozycyjne i intensywność barw czynią każdą pracę mocnym wizualnym i kolekcjonerskim akcentem.

✓ To nie tylko dekoracja
Każde dzieło rodzi się z procesu badań, trwającego ponad trzy dekady działalności zawodowej i stanowi syntezę artystycznej wizji autora.

Szansa dla kolekcjonera

Kupno dzieła Gianfranco Zenerato oznacza posiadanie oryginalnego utworu stworzonego przez artystę o długiej dokumentowanej karierze, setkach wyróżnień i ugruntowanej obecności w międzynarodowych kolekcjach.

Dzieło zaprojektowane nie tylko do podziwiania dziś, ale by utrzymywać wartość artystyczną, kulturową i kolekcjonerską na przestrzeni czasu.
"Abstract Mouse" to manifestion wizualny naszej epoki.
Dzieło, które przekracza prostą reprezentację, aby stać się refleksją nad relacją między człowiekiem a technologią, między rzeczywistym a wirtualnym. Jego siła tkwi w równowadze między abstrakcją a evokacją, w malarskim geście, który czyni mysz komputerową — symbol epoki cyfrowej — współczesną ikoną.
Kupno to posiadanie fragmentu tego dialogu, dzieła które nieustannie pyta i fascynuje.

WAŻNA UWAGA DLA OFERENTÓW Z POZA UNII EUROPEJSKIEJ
Wysyłki do państw spoza UE są możliwe, ale z powodu skomplikowanych procedur biurokratycznych (zezwolenia ministerialne, formalności celne itp.) wiążą się z dodatkowymi kosztami, już uwzględnionymi w kosztach wysyłki podanych w ogłoszeniu. Z tych samych powodów czas dostawy może być dłuższy niż zwykle. Dziękujemy za zrozumienie.

GIANFRANCO ZENERATO (Artysta Profesjonalista - Włochy)

Czynny od 1990 r., podjął ścieżkę artystyczną, która doprowadziła go do udziału w ponad 600 wydarzeniach artystycznych, otrzymując nagrody krajowe i międzynarodowe za jakość swoich prac. Z ponad 500 nagrodami na koncie, jego twórczość wzbogaca znaczące kolekcje publiczne i prywatne w Italii, Europie, Ameryce i Azji. Wystawiał u boku mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò i wielu innych...

Obecnie współpracuje z uznanym krytykiem sztuki, prof. Giammarco Puntellim.

Kilka opinii znanych ekspertów branży:

Gianfranco Zenerato wpisuje się w nurt artystów lat siedemdziesiątych, surowych posłańców wobec społeczeństwa zachodniego. Podczas gdy milanończyk Antonio Recalcati i rzymianin Franco Mulas wyrażali gniew społeczny, Zenerato jest nosicielem nastroju żałobnego ostrzegania, gdzie klęska człowieka może być także prochem laickiej odkupienia. To wizja bogata w znaczenia symboliczne, malarz z szkoły nowoczesnej, który z talentem godzi poszukiwanie z eksperymentem. (Paolo Levi)

Zauważa się, że ta ikoniczna grafika zaprasza do medytacji nad pięknem martwej natury, kwiatu i młodej kobiety. Klasyczność tych milczących obrazów przerywa nastrojową nadzwyczajność współczesnego, ponurego świata, który odrywa nas od snu. (Paolo Levi)

W tym niepokojącym, lecz wyraźnym przekazie wizualnym dialog między chromatyczną esencją a harmonią form potwierdza ekspresyjną tęsknotę i mistrzostwo zdolnego artysty. Interesujące i innowacyjne jest połączenie kwiatów, owoców i technologicznych przedmiotów współczesności. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato opracowuje narracje znaków, które stopniowo ujawniają nieograniczone możliwości wyobraźni, zorganizowane według uporządkowanych sekwencji jego mentalnych przemyśleń. Jego fantazyjne konstrukcje mogłyby mylić krytyków, by uznać go za surrealistę. To nieprawda, gdyż nie proponuje on nierealnego wyobrażenia, lecz realną rzeczywistość, którą zna, z wyraźnym, symbolicznie komunikacyjnym celem. (Sandro Serradifalco)

To malowidło Gianfranco Zenerato jest technicznie dobrze zbudowane, delikatnie i bogato zaaranżowane, i proponuje rzeczywistość stworzoną przez umysł marzyciela. Jego prace mają silny komponent scenograficzny, a czytelnicy tych przekazów pozostają w niepewności, jak autor nadał im znaczenie. On igra ze symbolami i aluzjami, bawi się mylącymi koordynatami interpretacyjnymi tego, co może być splotem opowieści przebranej za nierzeczywistość. (S. Russo)

Z Gianfranco Zenerato mamy doskonały pomysł, przemieniony z ogromną zdolnością w to, co stanowi figurację oczekiwania, gdzie nowoczesność spotyka czas, który już nie istnieje, by ponownie spotkać uczucia... (Giammarco Puntelli)

Autor kładzie nacisk na nakładanie i przecięcia gatunków, na poszukiwanie sugestywne i metaforyczne, silne w motywach i kolorach. Dzięki błyskawicznej intuicji łączy przeszłość (martwa natura), teraźniejszość (kobiecy wizerunek) i przyszłość (symbolizm, krypticzny zapis ...) tak, że dzieło staje się artystycznym, a także literackim i meta-narracyjnym paradygmatem. Nacisk kładzie na malarza odnalezienie nowego uniwersum wizualnego, zbadanie granic tradycyjnej ikonografii, aby udowodnić, że malarstwo dziś — wśród hałasu — nadal jest oryginalną dyscypliną. Twórczość artysty potwierdza, że podejście związane z gatunkiem wciąż ma prawo bytu w malarstwie XXI wieku.

Malarstwo Gianfranco Zenerato prowadzi nas do spojrzenia na rzeczywistość, operowanego na trzech poziomach. To podróż w czasie, którą podejmujemy z artystą, który dzięki różnym eksperymentom doprowadził przez lata do umieszczenia swojego widzenia w teraźniejszości, która „patrzy” na przeszłość jak na świat idealny, lecz już utracony, i na przyszłość pełną sztucznych i udawanych zafałszowań. To przestrogą i ostrzeżeniem płynącym z elementów umieszczonych na płótnie, które tworzą jego widzenie całości. Bateria, jako stały element, mówi nam „uwaga”, czas dobiega końca, a wyraźny odwołanie do naturalnych elementów na pierwszym planie, skażonych przedmiotami świata technologicznego (mysz, CD, budzik) podkreśla, jak ważne jest nie zerwanie więzi z przeszłością, z światem, w którym natura była dominująca.

Element żeński, osadzony w czasie teraźniejszym, reprezentuje archetyp matki-Ziemi, umieszczonej w środku między przeszłością a przyszłością.

Gianfranco, niczym Odyseusz, przemierza tę przestrzeń czasową, poszukując sił, które nas podtrzymują, kształtują, zmienią lub rządzą naszym losem. Pchany ku przyszłości, człowiek-artysta podejmuje podróż z siłą i determinacją, lecz potem uświadamia sobie własną kruchość wobec złożoności świata, który on sam stworzył, technologicznego, który wymyka mu się z rąk, i czuje potrzebę powrotu do miejsca, z którego wyszedł. W ten sposób powraca cykliczność, w której podróż to wieczne wołanie do życia i śmierci. Musimy wrócić do punktu wyjścia, by odnaleźć siebie, a postać kobieca staje się symbolem kobiety, która umożliwia nam odrodzenie.

Słowa „wyjść” i „urodzić” zawierają w sobie zarówno pojęcie separacji, jak i dystansu, i w każdej podróży Gianfranco Zenerato powraca do tej czasowej kołowrotu — wyjście i powrót. Kiedy patrzymy w przyszłość, jedynym wyjściem jest zwrócenie wzroku ku przeszłości, by nie utracić naszych korzeni, by nie zostać odczłowieczonym przez świat technologiczny i posttechnologiczny. Każda podróż stawia na tej samej płaszczyźnie racjonalność i emocje, wywołuje wątpliwości i lęki, codzienne czasy zniekształcają się i nabierają różnych znaczeń. W kierunku przyszłości idzie wyzwanie, uchwycone w spojrzeniu kobiety, ale także niebezpieczeństwo, bo to niemal utrata tożsamości. Rozpoczynając podróż, trzeba zmierzyć się z rozstaniem ze „starym ja”, z przyzwyczajeniami, rolami i pewnościami. Wyjść to wolność, i chociaż jest ograniczona, bo zbliża nas do nieznanego, potrafi porządkować przeszłość. Perspektywa w ruchu staje się odśrodkowa i skupiająca; przepływ ekspansji to kierunek, w którym zmierzamy, podczas gdy punkt centralny kontrakcji to kierunek, z którego pochodzimy. W pracach Zenerato czuć tę pochodzenie z jednego miejsca i kierunek ku innemu. W centrum figura kobieca jako punkt odniesienia: to świadomość artysty, serce podróży, z jego rytmami, hałasami, czasami, trudnościami, odkryciami i emocjami.

Czas przyszły, reprezentujący nadejście, w niektórych pracach jest odhumanizowany, a figura kobieca jest niemal rozpływana, ponieważ sam artysta nie rozpoznaje się w takim położeniu: jest to jakby utrata tożsamości będąca ponurą akceptacją utraty więzi z przeszłością, a także elementy martwych natur stają się w niektórych przypadkach niemal nieobecne i przyćmione przez elementy technologiczne.

Staje się zatem kluczowe, by chronić się przed tą przyszłością, która postępuje niebezpiecznie i prawie niekontrolowanie, i uciekać w coś znanego i starego, gdzie nawet „iluzje są prawdziwe”.

Z Gianfranco Zenerato mamy prawdziwą możliwość podróżowania przez sny, znaki i symbole, gdzie każdy z nas zobaczy siebie odbitego w lustrze. Wyruszyć z nim będzie znaczyło chwilowo zagaśnić te lustra, w oczekiwaniu na odkrycie innego wizerunku siebie. Może odnajdziemy naszą esencję, uświadomimy sobie relatywność wartości i punktów widzenia własnych i cudzych. Możemy się zgubić, a potem odnaleźć, zdając sobie sprawę z wspólnej natury, przeznaczenia i tożsamości. (Gaetana Foletto)

Artysta, zaczynając od klasycznego passé, językiem przed-astrakcji figurative, na tle swojego wewnętrznego kosmosu historyzującego, przesuwa wskaźnik świadomości rozwoju, aż po skrajne punkty obecności, poddając swoją wyrobioną technikę energii snu, znaku, symbolowi i przede wszystkim kolorowi, bogatemu w jasność i czystość tonalną, aby wchodzić w kontakt z obecnym, także technologicznym. Jego nowoczesność jest autentycznie psychologiczna i ekspresyjna, wyrażająca ładunek emocjonalny zmiennych postmodernistycznych z końca XX wieku w dalej... z nałożeniami perspektywicznymi karawaggjowskimi ... i nowoczesną psychologią wywodzącą się z późnorenesansowego (Rembrandt ...). Zenerato ma szerokie możliwości twórcze w zakresie historii, potrafi je poetycko łączyć, montując, wywołując struny poezji duszy na osie historii sztuki w uniwersalnych wartościach, i w skanowaniu po stronie swojej nieskończonej wyobraźni, poprzez hiperrealizm swojego marzeniowego snu, otwarte okno dodane do rozumu. dialogując z teraźniejszością. (Profesor Alfredo Pasolino)

Bardzo interesujące jego badania: figuracja osiąga efekt scenograficzny w przestrzeni, gdzie wibruje symboliczna częstotliwość, której wyrazem bywa sen, mit, lub codzienna rzeczywistość, wszystko harmonizowane przez wspaniałą grę barw.

Artysta precyzji i nowoczesności
Redakcja Francesco Cairone

Najbardziej oryginalni autorzy nie są oryginalni, bo promują to, co nowe, lecz ponieważ wyrażają to, co mają do powiedzenia, w sposób, który sugeruje, że nigdy nie było to powiedziane wcześniej. (Goethe)

Należy zacząć od natarczywego zdania Goethego, by mówić o bogatej i innowacyjnej malarskiej sztuce artysty Gianfranco Zenerato, i to dlatego, że poprzez to proste zdanie opowiada się wielką prawdę, a mianowicie że w malarstwie już wszystko zostało powiedziane, i dziś artysta, który dąży do wypracowania własnej indywidualności, bez wpływu przez prądy i mistrzów przeszłości, musi pokonać ogromne przeszkody, bo jak mawiał również Giorgio Morandi: „Świat nie ma nic lub prawie nic nowego”, i zatem by być oryginalnym, trzeba malować z uwzględnieniem przemian społecznych, technologicznych i naukowych.

Mówi się, że sztuka należy do wszystkich, ale nie dla wszystkich; każdy ma prawo wzruszyć się przed arcydziełem, lecz malowanie i tworzenie to dar, który Bóg podarował tylko wybrańcom, którzy potrafią zobaczyć to, czego inni często nawet nie dostrzegają, i przekształcają emocje wywołane drobnymi rzeczami, gestem, czułością, spojrzeniem w intensywne tony, które barwą ożywiają szary świat otaczający nas. Wśród tych szczęśliwców z pewnością trzeba wymienić Mistrza Zenerato, utalentowanego artystę, który czyni z drobiazgowości, rygoru i wyobraźni styl malarski, który, choć przywołuje mistrzów przeszłości, pokazuje że artysta czerpał lekcje z pięknej malarskiej tradycji, ukrywając przed sobą i innymi technikę bezbłędną, prezentując unikalność i tożsamość widoczną w tym wyrafinowanym, nowoczesnym tli, która czyni go białą książką w narodowej scenie artystycznej. Kwiatowe korony, dojrzałe i bujne owoce spoczywające na wysokich marmurowych murach, często skreślanych miłosnymi rysunkami pary młodych kochanków, splatają się z przedmiotami nowoczesnego dnia, takimi jak CD-ROM, myszka, łopatka, które stają się łącznikiem między przeszłością, teraźniejszością a przyszłością; pejzaż otoczenia, zwykle uchwycony w zmierzchu, gdy zielone światło żegna słońce i wita księżyc, wydobywa jeszcze silniej to, co Zenerato wyklucza na marmurowych tablicach na pierwszym planie, gdzie kolor staje się coraz żywszy, obejmując od czerwieni, po żółć, zieleń i wszystkie ciepłe odcienie tęczy.

Również tęczowy motyw wydaje się górować nad karierą tego młodego, obiecującego artysty; proza malarstwa, bo tworzy styl, który najpierw jest poetycki, a potem malarski, dzięki czemu potrafi ukazać to, co on czuje, filtrując brzydotę i negatywności, które niosą ze sobą nasz świat.

Oni o nim pisali lub oceniali jego prace:

Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'Olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino i inni...

Współpracował z następującymi galeriami:

Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler