VANTA - Veil XXV - NO RESERVE





€ 185 | ||
|---|---|---|
€ 175 | ||
€ 160 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 144785
Doskonała ocena na Trustpilot.
Oryginalny portret wykonany techniką mieszaną Veil XXV - NO RESERVE autorstwa VANTA ma wymiary 140 × 100 cm i pochodzi z 2020 roku lub później.
Opis od sprzedawcy
Veil
Veil to seria obrazów badających próg, na którym postać zaczyna rozpływać się w światło — portrety, w których twarz wygasa niemalże do niepoznania, cechy rozluźniają się w ciche pole tonów, podczas gdy włosy, ramiona i ubranie zachowują wystarczająco formy, by sugerować obecność. Każde dzieło leży gdzieś między portretem a atmosferą, jakby siedzący był widziany przez oddech na szkle, lub utrzymywany w momencie tuż przed tym, jak pamięć wyostrzy się w jasny obraz.
Seria czerpie z rozmytych foto-malarstw Gerharda Richtera — zwłaszcza miękkość w Betty i w jego pracach portretowych — a także z cichych, spektralnych postaci Luc Tuymansa, atmosferycznych portretów Marlene Dumas, zamglonej intymności Michaëla Borremansa oraz rozproszonej, niemal fotograficznej miękkości wnętrz Vilhelma Hammershöi. Czegoś z powolnych, świetlistych video-portretów Billa Violi — wspólnego zainteresowania ludzką obecnością uchwyconą na granicy widzialności — także tu słychać w tle.
Proces:
Każdy obraz zaczyna się od fotografii — albo portretu mojego własnego, albo wariantu wygenerowanego przez pracę nad serią zmienionych i czasem AI-odtworzonych wersji wybranego zdjęcia, aż pojawi się odpowiednie wyrażenie i kompozycja. Źródłowy obraz jest następnie przetwarzany cyfrowo, zakres kolorów stopniowo ograniczany, aż pozostanie tylko garść tonów — uproszczona, niemal wektorowana wersja oryginału, w której postać została sprowadzona do małej leksykony płaskich pól koloru z ostrymi, zdefiniowanymi krawędziami. Ten zredukowany obraz staje się roboczym planem. Projekuje się go na surowe płótno za pomocą rzutnika, a każde pole koloru zostaje następnie starannie pomalowane ręcznie. Acrylowe farby używane na tym etapie mieszane są z retarderami i medium wpływającymi na lepkość i znacząco wydłużającymi czas schnięcia, aby powierzchnia pozostawała w trakcie pracy podatna na to, co nastąpi. Gdy płaskie pola są ukończone, w taki sam rozmiar jak obraz — z dużą gąbką przymocowaną do spodu — opuszcza się na mokrą powierzchnię aż do pełnego kontaktu z farbą. Wierzchnie maszyny do szlifowania drewna zamontowane na górze tej struktury uruchamiają się, a ich wibracje przenoszone są przez gąbkę na obraz, zmiękczając twardo zarysowane pola kolorów i rozpuszczając je w siebie, aż postać ustali się w ostateczną, atmosferyczną miękkość. W niektórych pracach gąbka jest wcześniej namoczona specjalnym płynem, który nadaje wykończonej powierzchni głębisty, wbudowany połysk; w innych natomiast lakier nakładany jest osobno po wyschnięciu dzieła. Po podniesieniu struktury obraz pozostawia się do wyciszenia na trzy–cztery godziny, aż całkowicie się ustabilizuje.
Veil to seria o miękkości obecności — o tym, jak twarz może wchodzić i wychodzić z jasności, i o ciszy między patrzeniem na kogoś a jedynie wyczuwaniem, że ta osoba jest obecna.
Wysyłka:
Dzieło dostarczane bez ramy (profesjonalnie zapakowane, zwinięte w tubę). Można je łatwo ponownie naciągnąć przez profesjonalistę lub samemu; jest to też tańsze niż dodatkowy koszt wysyłki przy przesyłkach z naciągniętymi obrazami.
Podane wymiary odnoszą się do obrazu naciągniętego i zamontowanego na ramie (Rzeczywiste wymiary płótna są większe, aby umożliwić zamontowanie na ramie o grubości 2–4 cm.)
Zastrzeżenie:
Zdjęcia z procesu dołączone do ogłoszenia pokazują studia i prace w trakcie powstawania, a także zbliżenia ilustrujące strukturę płótna.
Historie sprzedawców
Veil
Veil to seria obrazów badających próg, na którym postać zaczyna rozpływać się w światło — portrety, w których twarz wygasa niemalże do niepoznania, cechy rozluźniają się w ciche pole tonów, podczas gdy włosy, ramiona i ubranie zachowują wystarczająco formy, by sugerować obecność. Każde dzieło leży gdzieś między portretem a atmosferą, jakby siedzący był widziany przez oddech na szkle, lub utrzymywany w momencie tuż przed tym, jak pamięć wyostrzy się w jasny obraz.
Seria czerpie z rozmytych foto-malarstw Gerharda Richtera — zwłaszcza miękkość w Betty i w jego pracach portretowych — a także z cichych, spektralnych postaci Luc Tuymansa, atmosferycznych portretów Marlene Dumas, zamglonej intymności Michaëla Borremansa oraz rozproszonej, niemal fotograficznej miękkości wnętrz Vilhelma Hammershöi. Czegoś z powolnych, świetlistych video-portretów Billa Violi — wspólnego zainteresowania ludzką obecnością uchwyconą na granicy widzialności — także tu słychać w tle.
Proces:
Każdy obraz zaczyna się od fotografii — albo portretu mojego własnego, albo wariantu wygenerowanego przez pracę nad serią zmienionych i czasem AI-odtworzonych wersji wybranego zdjęcia, aż pojawi się odpowiednie wyrażenie i kompozycja. Źródłowy obraz jest następnie przetwarzany cyfrowo, zakres kolorów stopniowo ograniczany, aż pozostanie tylko garść tonów — uproszczona, niemal wektorowana wersja oryginału, w której postać została sprowadzona do małej leksykony płaskich pól koloru z ostrymi, zdefiniowanymi krawędziami. Ten zredukowany obraz staje się roboczym planem. Projekuje się go na surowe płótno za pomocą rzutnika, a każde pole koloru zostaje następnie starannie pomalowane ręcznie. Acrylowe farby używane na tym etapie mieszane są z retarderami i medium wpływającymi na lepkość i znacząco wydłużającymi czas schnięcia, aby powierzchnia pozostawała w trakcie pracy podatna na to, co nastąpi. Gdy płaskie pola są ukończone, w taki sam rozmiar jak obraz — z dużą gąbką przymocowaną do spodu — opuszcza się na mokrą powierzchnię aż do pełnego kontaktu z farbą. Wierzchnie maszyny do szlifowania drewna zamontowane na górze tej struktury uruchamiają się, a ich wibracje przenoszone są przez gąbkę na obraz, zmiękczając twardo zarysowane pola kolorów i rozpuszczając je w siebie, aż postać ustali się w ostateczną, atmosferyczną miękkość. W niektórych pracach gąbka jest wcześniej namoczona specjalnym płynem, który nadaje wykończonej powierzchni głębisty, wbudowany połysk; w innych natomiast lakier nakładany jest osobno po wyschnięciu dzieła. Po podniesieniu struktury obraz pozostawia się do wyciszenia na trzy–cztery godziny, aż całkowicie się ustabilizuje.
Veil to seria o miękkości obecności — o tym, jak twarz może wchodzić i wychodzić z jasności, i o ciszy między patrzeniem na kogoś a jedynie wyczuwaniem, że ta osoba jest obecna.
Wysyłka:
Dzieło dostarczane bez ramy (profesjonalnie zapakowane, zwinięte w tubę). Można je łatwo ponownie naciągnąć przez profesjonalistę lub samemu; jest to też tańsze niż dodatkowy koszt wysyłki przy przesyłkach z naciągniętymi obrazami.
Podane wymiary odnoszą się do obrazu naciągniętego i zamontowanego na ramie (Rzeczywiste wymiary płótna są większe, aby umożliwić zamontowanie na ramie o grubości 2–4 cm.)
Zastrzeżenie:
Zdjęcia z procesu dołączone do ogłoszenia pokazują studia i prace w trakcie powstawania, a także zbliżenia ilustrujące strukturę płótna.

