VANTA - Veil XXVI - NO RESERVE






Ponad 10 lat doświadczenia w handlu sztuką; założył własną galerię.
€ 115 | ||
|---|---|---|
€ 105 | ||
€ 100 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 144490
Doskonała ocena na Trustpilot.
Oryginalny portret VANTY w technice mieszanej, *Veil XXVI - NO RESERVE*, jest podpisany odręcznie i pochodzi z 2020 roku lub później.
Opis od sprzedawcy
Veil
Veil to seria obrazów badająca próg, w którym postać zaczyna rozpływać się w światło — portrety, w których twarz staje się prawie nie do rozpoznania, cechy poluzowane w spokojne pole tonu, podczas gdy włosy, ramiona i ubranie utrzymują wystarczającą formę, by zasugerować obecność. Każde dzieło znajduje się gdzieś między portretem a atmosferą, jakby patrzono na modelka przez oddech na szkle, albo trzymano go w momencie tuż przed tym, jak pamięć wyostrzy się w jasny obraz.
Seria czerpie z rozmytych foto-powiększeń Gerharda Richtera — zwłaszcza łagodność „Betty” i jego prac portretowych — a także z cichych, spektralnych postaci Luc Tuymansa, atmosferycznych portretów Marlene Dumas, zamglonej intymności Michaëla Borremansa oraz z rozproszonej, niemal fotograficznej miękkości wnętrz Vilhelm Hammershøiego. W tle słychać także coś z powolnych, świetlistych wideo-portretów Billa Violi — wspólnego zainteresowania ludzką obecnością uchwyconą na skraju widoczności.
Proces:
Każde malowidło zaczyna się od fotografii — albo portretu własnego, albo wariantu stworzonego poprzez serię zmienianych i czasem AI-przedstawionych wersji wybranego obrazu, aż pojawi się odpowiednie wyrażenie i kompozycja. Źródłowy obraz poddawany jest następnie cyfrowemu przetworzeniu, zakres kolorów stopniowo ograniczany, aż pozostanie tylko kilka tonów — uproszczona, niemal wektorowa wersja oryginału, w której postać została sprowadzona do małego słownika pól koloru płaskiego z ostrymi, wyraźnymi krawędziami. Ten zredukowany obraz staje się roboczym planem.
Jest on projektowany na surowe płótno za pomocą projektora, a każde pole koloru jest następnie ostrożnie malowane ręcznie. Akryl używany na tym etapie mieszany jest z retarderami i medium wpływającymi na lepkość i znacznie spowalniającymi czas schnięcia, by powierzchnia pozostała podatna na to, co nastąpi. Gdy płaskie pola są ukończone, konstrukcja o tym samym rozmiarze co obraz — z dużą gąbką przymocowaną od spodu — opuszczana jest na mokrą powierzchnię, aż całkowicie styka się z farbą. Wierzchnie maszyny do szlifowania drewna zamocowane na górze tej konstrukcji uruchamiane są, a ich wibracje przekazywane są przez gąbkę do obrazu, złagodzą twarde krawędzie pól koloru i rozpuszczą je wzajemnie, aż postać przyjmie ostateczną, atmosferyczną miękkość. W niektórych pracach gąbka jest wcześniej nasycona specjalnym płynem, który nadaje wykończonej powierzchni głęboki, wbudowany połysk; w innych warstwa lakieru nakładana jest osobno po wyschnięciu dzieła. Po podniesieniu konstrukcji obraz pozostawia się do wyciszenia na trzy do czterech godzin, aż całkowicie zastygnie.
Veil to seria o miękkości obecności — o tym, jak twarz może ześlizgnąć się między jasnością a mrokiem, i o ciszy między widzeniem kogoś a samym wyczuwaniem, że ta osoba tu jest.
Wysyłka:
Dzieło dostarczane bez ramy (profesjonalne opakowanie, zrolowane w tubie). Można łatwo naciągnąć ponownie przez specjalistę albo samodzielnie; jest to także tańsze niż opłata za wysyłkę powiększająca koszty, jeśli wysyłane są malowidła rozciągnięte.
Wskazane wymiary odnoszą się do obrazu rozciągniętego i zamocowanego w ramie (Rzeczywiste wymiary płótna są większe, by umożliwić zamocowanie na ramie o grubości 2–4 cm).
Zastrzeżenie:
Zdjęcia z procesu dołączone do oferty pokazują studia i prace w toku, a także zbliżenia ilustrujące strukturę płótna.
Historie sprzedawców
Veil
Veil to seria obrazów badająca próg, w którym postać zaczyna rozpływać się w światło — portrety, w których twarz staje się prawie nie do rozpoznania, cechy poluzowane w spokojne pole tonu, podczas gdy włosy, ramiona i ubranie utrzymują wystarczającą formę, by zasugerować obecność. Każde dzieło znajduje się gdzieś między portretem a atmosferą, jakby patrzono na modelka przez oddech na szkle, albo trzymano go w momencie tuż przed tym, jak pamięć wyostrzy się w jasny obraz.
Seria czerpie z rozmytych foto-powiększeń Gerharda Richtera — zwłaszcza łagodność „Betty” i jego prac portretowych — a także z cichych, spektralnych postaci Luc Tuymansa, atmosferycznych portretów Marlene Dumas, zamglonej intymności Michaëla Borremansa oraz z rozproszonej, niemal fotograficznej miękkości wnętrz Vilhelm Hammershøiego. W tle słychać także coś z powolnych, świetlistych wideo-portretów Billa Violi — wspólnego zainteresowania ludzką obecnością uchwyconą na skraju widoczności.
Proces:
Każde malowidło zaczyna się od fotografii — albo portretu własnego, albo wariantu stworzonego poprzez serię zmienianych i czasem AI-przedstawionych wersji wybranego obrazu, aż pojawi się odpowiednie wyrażenie i kompozycja. Źródłowy obraz poddawany jest następnie cyfrowemu przetworzeniu, zakres kolorów stopniowo ograniczany, aż pozostanie tylko kilka tonów — uproszczona, niemal wektorowa wersja oryginału, w której postać została sprowadzona do małego słownika pól koloru płaskiego z ostrymi, wyraźnymi krawędziami. Ten zredukowany obraz staje się roboczym planem.
Jest on projektowany na surowe płótno za pomocą projektora, a każde pole koloru jest następnie ostrożnie malowane ręcznie. Akryl używany na tym etapie mieszany jest z retarderami i medium wpływającymi na lepkość i znacznie spowalniającymi czas schnięcia, by powierzchnia pozostała podatna na to, co nastąpi. Gdy płaskie pola są ukończone, konstrukcja o tym samym rozmiarze co obraz — z dużą gąbką przymocowaną od spodu — opuszczana jest na mokrą powierzchnię, aż całkowicie styka się z farbą. Wierzchnie maszyny do szlifowania drewna zamocowane na górze tej konstrukcji uruchamiane są, a ich wibracje przekazywane są przez gąbkę do obrazu, złagodzą twarde krawędzie pól koloru i rozpuszczą je wzajemnie, aż postać przyjmie ostateczną, atmosferyczną miękkość. W niektórych pracach gąbka jest wcześniej nasycona specjalnym płynem, który nadaje wykończonej powierzchni głęboki, wbudowany połysk; w innych warstwa lakieru nakładana jest osobno po wyschnięciu dzieła. Po podniesieniu konstrukcji obraz pozostawia się do wyciszenia na trzy do czterech godzin, aż całkowicie zastygnie.
Veil to seria o miękkości obecności — o tym, jak twarz może ześlizgnąć się między jasnością a mrokiem, i o ciszy między widzeniem kogoś a samym wyczuwaniem, że ta osoba tu jest.
Wysyłka:
Dzieło dostarczane bez ramy (profesjonalne opakowanie, zrolowane w tubie). Można łatwo naciągnąć ponownie przez specjalistę albo samodzielnie; jest to także tańsze niż opłata za wysyłkę powiększająca koszty, jeśli wysyłane są malowidła rozciągnięte.
Wskazane wymiary odnoszą się do obrazu rozciągniętego i zamocowanego w ramie (Rzeczywiste wymiary płótna są większe, by umożliwić zamocowanie na ramie o grubości 2–4 cm).
Zastrzeżenie:
Zdjęcia z procesu dołączone do oferty pokazują studia i prace w toku, a także zbliżenia ilustrujące strukturę płótna.
