VANTA - Veil XXVII - NO RESERVE






Ponad 10 lat doświadczenia w handlu sztuką; założył własną galerię.
€ 71 | ||
|---|---|---|
€ 68 | ||
€ 65 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 144679
Doskonała ocena na Trustpilot.
Oryginalny portret VANTY wykonany techniką mieszaną, podpisany odręcznie i zatytułowany *Veil XXVII - NO RESERVE*, ma wymiary 140 × 100 cm i pochodzi z 2020 roku lub później.
Opis od sprzedawcy
Veil
Veil to seria obrazów eksplorujących próg, w którym postać zaczyna rozpływać się w światło — portrety, w których twarz została złagodzona niemal aż do nie do rozpoznania, rysy poluzowane w ciche pole tonalne, podczas gdy włosy, ramiona i ubranie zachowują wystarczająco dużo formy, by sugerować obecność. Każde dzieło leży gdzieś między portretem a atmosferą, jakby siedzący był widziany przez oddech na szkło albo utrzymywany w momencie tuż przed tym, jak pamięć zaczyna wyostrzać się w klarowny obraz.
Seria czerpie z zamglonych foto-powiedzi Gerharda Richter’a — zwłaszcza miękkość w Betty i w jego portretach — a także z cichych, spektralnych postaci Luc Tuymansa, atmosphericznych portretów Marlene Dumas, zamglonej intymności Michaëla Borremansa oraz rozproszonej, niemal fotograficznej miękkości wnętrz Vilhelma Hammershöi’ego. W tle obecna jest także coś z powolnych, jasnych wideo-portretów Billa Viola — wspólne zainteresowanie ludzką obecnością uchwyconą na krawędzi widoczności.
Proces:
Każdy obraz zaczyna się od fotografii — albo portretu mojej własnej, albo wariantu wygenerowanego poprzez serię zmienianych, czasem AI-renderowanych wersji wybranego obrazu, aż pojawią się odpowiedni wyraz i kompozycja. To źródłowe zdjęcie następnie przetwarzam cyfrowo, zakres kolorów stopniowo redukuję, aż pozostanie tylko kilka tonów — uproszczona, niemal wektorowa wersja oryginału, w której postać została sprowadzona do małego słownika płaskich pól koloru z ostrymi, zdefiniowanymi krawędziami. Ten zredukowany obraz staje się roboczym planem. Jest projektowany na surowe płótno za pomocą projektora i każde z pól koloru następnie starannie maluje się ręcznie. W tym etapie farba akrylowa miesza się z opóźniaczami i środkami przepływu, które zmieniają jej lepkość i znacznie wydłużają czas schnięcia, utrzymując powierzchnię w stanie roboczym na to, co nastąpi. Gdy płaskie pola są ukończone, strukturę o tym samym rozmiarze co obraz — z dużą gąbką przy spodzie — opuszcza się na mokrą powierzchnię, aż nawiąże pełny kontakt z farbą. Silnikami pił do drewna zamontowanymi na górze tej struktury uruchamia się, a drgania przenoszone przez gąbkę na obraz rozpuszczają ostre krawędzie kolorów i mieszają je ze sobą, aż postać wkroczy w ostateczną, atmosferyczną miękkość. W niektórych pracach gąbka jest wcześniej nasączona specjalnym płynem, który nadaje wykończeniu głęboki, wbudowany połysk; w innych wierzchnia warstwa lakieru nakładana jest osobno po wyschnięciu dzieła. Po podniesieniu struktury obraz pozostawia się na kilka do czterech godzin, aż całkowicie zastygnie.
Veil to seria o miękkości obecności — o tym, jak twarz może przemykać w głąb i na zewnątrz jasności, oraz o cichiej przestrzeni między patrzeniem na kogoś a jedynie wyczuwaniem, że ta osoba jest.
Wysyłka:
Dzieło dostarczane bez ramy (profesjonalnie zapakowane, zwinięte w tubę). Może łatwo zostać ponownie napięte przez profesjonalistę lub samodzielnie; jest to także tańsze niż dodatkowy koszt wysyłki przy wysyłce obrazów naciągniętych.
Wymiary podane dotyczą obrazu naciągniętego i zamocowanego na ramie (Rzeczywiste wymiary płótna są większe, by umożliwić zamocowanie na ramie o grubości 2–4 cm.
Zastrzeżenie:
Zdjęcia z procesu dołączone do oferty pokazują studia i prace w trakcie tworzenia, a także zbliżenia ilustrujące strukturę płótna."}
Historie sprzedawców
Veil
Veil to seria obrazów eksplorujących próg, w którym postać zaczyna rozpływać się w światło — portrety, w których twarz została złagodzona niemal aż do nie do rozpoznania, rysy poluzowane w ciche pole tonalne, podczas gdy włosy, ramiona i ubranie zachowują wystarczająco dużo formy, by sugerować obecność. Każde dzieło leży gdzieś między portretem a atmosferą, jakby siedzący był widziany przez oddech na szkło albo utrzymywany w momencie tuż przed tym, jak pamięć zaczyna wyostrzać się w klarowny obraz.
Seria czerpie z zamglonych foto-powiedzi Gerharda Richter’a — zwłaszcza miękkość w Betty i w jego portretach — a także z cichych, spektralnych postaci Luc Tuymansa, atmosphericznych portretów Marlene Dumas, zamglonej intymności Michaëla Borremansa oraz rozproszonej, niemal fotograficznej miękkości wnętrz Vilhelma Hammershöi’ego. W tle obecna jest także coś z powolnych, jasnych wideo-portretów Billa Viola — wspólne zainteresowanie ludzką obecnością uchwyconą na krawędzi widoczności.
Proces:
Każdy obraz zaczyna się od fotografii — albo portretu mojej własnej, albo wariantu wygenerowanego poprzez serię zmienianych, czasem AI-renderowanych wersji wybranego obrazu, aż pojawią się odpowiedni wyraz i kompozycja. To źródłowe zdjęcie następnie przetwarzam cyfrowo, zakres kolorów stopniowo redukuję, aż pozostanie tylko kilka tonów — uproszczona, niemal wektorowa wersja oryginału, w której postać została sprowadzona do małego słownika płaskich pól koloru z ostrymi, zdefiniowanymi krawędziami. Ten zredukowany obraz staje się roboczym planem. Jest projektowany na surowe płótno za pomocą projektora i każde z pól koloru następnie starannie maluje się ręcznie. W tym etapie farba akrylowa miesza się z opóźniaczami i środkami przepływu, które zmieniają jej lepkość i znacznie wydłużają czas schnięcia, utrzymując powierzchnię w stanie roboczym na to, co nastąpi. Gdy płaskie pola są ukończone, strukturę o tym samym rozmiarze co obraz — z dużą gąbką przy spodzie — opuszcza się na mokrą powierzchnię, aż nawiąże pełny kontakt z farbą. Silnikami pił do drewna zamontowanymi na górze tej struktury uruchamia się, a drgania przenoszone przez gąbkę na obraz rozpuszczają ostre krawędzie kolorów i mieszają je ze sobą, aż postać wkroczy w ostateczną, atmosferyczną miękkość. W niektórych pracach gąbka jest wcześniej nasączona specjalnym płynem, który nadaje wykończeniu głęboki, wbudowany połysk; w innych wierzchnia warstwa lakieru nakładana jest osobno po wyschnięciu dzieła. Po podniesieniu struktury obraz pozostawia się na kilka do czterech godzin, aż całkowicie zastygnie.
Veil to seria o miękkości obecności — o tym, jak twarz może przemykać w głąb i na zewnątrz jasności, oraz o cichiej przestrzeni między patrzeniem na kogoś a jedynie wyczuwaniem, że ta osoba jest.
Wysyłka:
Dzieło dostarczane bez ramy (profesjonalnie zapakowane, zwinięte w tubę). Może łatwo zostać ponownie napięte przez profesjonalistę lub samodzielnie; jest to także tańsze niż dodatkowy koszt wysyłki przy wysyłce obrazów naciągniętych.
Wymiary podane dotyczą obrazu naciągniętego i zamocowanego na ramie (Rzeczywiste wymiary płótna są większe, by umożliwić zamocowanie na ramie o grubości 2–4 cm.
Zastrzeżenie:
Zdjęcia z procesu dołączone do oferty pokazują studia i prace w trakcie tworzenia, a także zbliżenia ilustrujące strukturę płótna."}
