Handwritten - German Catholic Manuscript Prayer Book - 1780

Wyjątkowy i niezwykle ozdobny niemiecki katolicki rękopiśmienny księgozbiór modlitewny z datą orientacyjną od końca XVIII wieku lub początku XIX wieku (około 1780–1820).

Tom ma około 11 × 17 cm i zawiera 313 ręcznie pisanych stron. Tekst napisany jest całkowicie ręcznie w historycznym piśmie niemieckim, z licznymi nagłówkami i ważnymi fragmentami zapisanymi na czerwono, a tekst starannie oprawiony czerwonymi liniami.

Rękopis zawiera obszerny zbiór katolickich tekstów pobożnych, w tym modlitwy poranne i wieczorne, modlitwy związane z Komunią, modlitwy do Najświętszej Maryi Panny i innych świętych oraz modlitwy na konkretne święta i okazje religijne.

Szczególnie interesujący jest bogaty element dekoracyjny księgi. Zawiera około cztery do pięciu barwionych ręcznie scen pobożnych, a także kilka czarnobiałych miedziorytów religijnych włożonych między kartami rękopisu. Motywy obejmują Zmarwychwstanie, Najświętszą Maryję Pannę, Pietę i inne maryjne obrazy pobożne. Jedna z barwnych tablic nosi tytuł „PROTECTRIX BONA” i zawiera nazwiska Christoph Vogt i Phil. David Danner. Niektóre z tych druków wydają się być oddzielnie wyprodukowanymi obrazami pobożnymi, które następnie zostały włączone do rękopisu.

Oprawa jest szczególnie atrakcyjna: czarna skóra bogato zdobiona misternymi złotymi tłoczeniami florystycznymi, uzupełniona złoceniami na brzegach stron. Książka zachowana w dopasowanym, brązowym skórzanym futerku ochronnym, które otwiera się na dwie części. Wewnętrzna strona futerału wyściełana jest atrakcyjnym historycznym marblingowym papierem.

Rękopis i jego pobożne drzeworyty wykazują cechy zgodne z katolicką kulturą książek w regionach niemieckojęzycznych Środkowej Europy, prawdopodobnie w południowych Niemczech lub w Austrii. Na podstawie pism, oprawy, papieru i stylu drzeworytów pobożnych, datowanie na około 1800, szeroko mówiąc 1780–1820, wydaje się wiarygodne.

Tom wykazuje starzenie się związane z wiekiem, szczególnie w przypadku futerału ochronnego i niektórych brzegów, co widać na fotografiach. Niemniej jednak sam rękopis jest zadziwiająco dobrze zachowany, a pismo, czerwone linie, złocenia i liczne ilustracje utrzymują znaczne walory wizualne.