Victor Hugo - Les voix intérieures (EO) - 1837

HUGO (Victor). Dzieła całościowe Victora Hugo. Poezje. VI. Głosy wewnętrzne. [Połączone z:] Pieśni zmierzchu. Paryż, Eugène Renduel, 1837. In-8, xiv, [1] s., 320 s., a następnie Pieśni zmierzchu, 334 s., półskóra tawowa, grzbiet gładki ozdobiony rozetami i złotymi frędzlami, tytułowa plakietka z czarnej skóry, okładki z marmurkowanego papieru (oprawa epoki).

Wydanie oryginalne Głosów wewnętrznych w pierwszym nakładzie: na stronie 20 widnieje „Dans ces jours radieux”, które ręką skorygowano ołówkiem na „Dans ces temps radieux”. Tylko najwcześniejsze egzemplarze mają tę wariantę.

Victor Hugo (1802-1885) wyda ten zbiór w czerwcu 1837 roku, dwa lata po „Pieśniach zmierzchu” (1835), których ton kontynuuje: poezja intymności rodzinnej, przyrody i misji poety, w momencie gdy ugruntowuje się jako przywódca szkoły romantycznej. Oba zbiory tworzą, wraz z „Promieni i Cieni” (1840), cykl liryczny dojrzałości, wydany w pierwszym zbiorowym wydaniu dzieł zaproponowanym przez Eugène’a Renduela (1798-1874).

Tom zaczyna się od dedykacji dla ojca poety, generała Josepha-Léopolda-Sigisberta Hugo (1773-1828), po której następuje wzmianka NON INSCRIT SUR L’ARC DE L’ÉTOILE, a następnie przedmowa datowana na 24 czerwca 1837. Trzydzieści dwa utwory obejmują m.in. À l’Arc de triomphe, À Albert Dürer (1471-1528), La Vache, Soirée en mer, À un riche, À des oiseaux envolés, Après une lecture de Dante (1265-1321) i À Olympio, oraz Avril, à Louis B., skierowany do malarza Louisa Boulanger (1806-1867), Pensar, dudar, à Mademoiselle Louise B., dla Louise Bertin (1805-1877), i À Eugène vicomte H., elegia do brata poety, Eugène Hugo (1800-1837), który zmarł kilka miesięcy wcześniej.

Pieśni zmierzchu, związane z tytułem własnym, tworzą tom V tej samej kolekcji.

Oprawa lekko otarta, nakrycie krawędzi zużyte, epidermury, rozszczepiony brzeg, szerokie, stałe plamy żółkowe i kilka śladów, pieczęć na stronie tytułowej, inne drobne wady, stan ogólny dobry, ale egzemplarz z pierwszego nakładu rzadko spotykany.

(Clouzot, 147; Carteret, I, 408.)