Veronica Van Eyck (1936-2001) - 2 serigrafie





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 144879
Doskonała ocena na Trustpilot.
Veronica Van Eyck (1936–2001), *2 serigrafie*, para oprawionych sitodruków, sygnowanych ołówkiem i oznaczonych numerami Prova E oraz Prova B, około 1990 roku.
Opis od sprzedawcy
Veronica Van Eyck (Monachium, 1936 – Ivrea, 2001), 2 oprawione w ramy serigrafie. Około 1990. Podpisane odręcznie przez artystkę i ponumerowane Prova E i Prova B. Urodzona w Niemczech, przeniosła się do Mediolanu, gdzie studiowała w Akademii Sztuk Pięknych Brera i w Zurychu, kształcąc się pod kierunkiem mistrzów takich jak Giacomo Manzù i Marino Marini. Na początku pracowała nad brązem przez około dwadzieścia lat, a następnie w 1976 roku odkryła marmur Carrary i od 1994 roku wprowadzała użycie żelaza i metali z płomieniem oksydymalnym. Poślubiła znanego ginekologa z Mediolanu i, po jego śmierci, osiedliła się w Buccinasco, gdzie założyła duże studio-laboratorium do rzeźbienia marmuru i obróbki metali. Wystawiała od końca lat pięćdziesiątych w galeriach sztuki we Włoszech i za granicą, w tym w Bianchini Gallery w Nowym Jorku (1959) oraz w Galleria delle Ore w Mediolanie (1964). Do najważniejszych wystaw należą te w Muzeum Archeologicznym w Mediolanie (1984), na Corso Vittorio Emanuele (1988) i w Sant’Ambrogio (1994). W związku z tą partią odradza się zakup poza UE (zamówienie może ulec opóźnieniu lub zostać unieważnione). Bez zastrzeżeń!!!!!!!
Veronica Van Eyck (Monachium, 1936 – Ivrea, 2001), 2 oprawione w ramy serigrafie. Około 1990. Podpisane odręcznie przez artystkę i ponumerowane Prova E i Prova B. Urodzona w Niemczech, przeniosła się do Mediolanu, gdzie studiowała w Akademii Sztuk Pięknych Brera i w Zurychu, kształcąc się pod kierunkiem mistrzów takich jak Giacomo Manzù i Marino Marini. Na początku pracowała nad brązem przez około dwadzieścia lat, a następnie w 1976 roku odkryła marmur Carrary i od 1994 roku wprowadzała użycie żelaza i metali z płomieniem oksydymalnym. Poślubiła znanego ginekologa z Mediolanu i, po jego śmierci, osiedliła się w Buccinasco, gdzie założyła duże studio-laboratorium do rzeźbienia marmuru i obróbki metali. Wystawiała od końca lat pięćdziesiątych w galeriach sztuki we Włoszech i za granicą, w tym w Bianchini Gallery w Nowym Jorku (1959) oraz w Galleria delle Ore w Mediolanie (1964). Do najważniejszych wystaw należą te w Muzeum Archeologicznym w Mediolanie (1984), na Corso Vittorio Emanuele (1988) i w Sant’Ambrogio (1994). W związku z tą partią odradza się zakup poza UE (zamówienie może ulec opóźnieniu lub zostać unieważnione). Bez zastrzeżeń!!!!!!!

