Gio: Fr. Loredano - Bizzarrie Academiche - 1684





Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.

Specjalista w literaturze podróżniczej i rzadkich drukach sprzed 1600 roku z 28-letnim doświadczeniem.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145776
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Bizzarrie Accademiche Gio. Francesco Loredana, szlachcica weneckiego. Część pierwsza i druga. Wenecja, u Steffana Curti, 1684.
Kompletne wydanie w jednym tomie obu części Bizzarrie Accademiche Giovanniego Francesca Loredana (lub Loredana, 1607–1661), weneckiego szlachcica, pisarza i założyciela w 1630 roku Accademia degli Incogniti, jednego z najbardziej wpływowych weneckich kręgów literackich i intelektualnych XVII wieku.
In-12° (około 13,5 × 7 cm). S. 315, [1]; [8], 13–248, [16]. Dwie odrębne karty tytułowe w ramce typograficznej, obie z drzeworytową winietą przedstawiającą kosz owoców i kwiatów. Antykwa i kursywa; żywe paginy, ozdobne finaliki i inicjały. Oprawa z epoki z wiotkiego pergaminu (tzw. „alla veneziana”), z odręcznym tytułem na grzbiecie („Bizzarrie di Loredano” lub podobnym).
Zawartość
• Część pierwsza: zbiór akademickich dyskursów i „dziwactw” o charakterze paradoksalnym, moralnym, miłosnym i erudycyjnym (np. „Czy rumienienie się jest oznaką cnoty”, „Dlaczego Mars był w starożytności przedstawiany jako kochanek”, „Uprzedzenia dobrego wychowania”, „Miłości świętokradcze”, „Dlaczego lekarze starają się zapuszczać długą brodę” itd.). Ponadto zawiera inne utwory tego samego autora: Śmierć Wallensteina, Żywot kawalera Marina oraz odę Pietra Michielego, szlachcica weneckiego.
• Część druga: kolejne dyskursy akademickie, uzupełnione o Ragguagli di Parnaso oraz Gli Amori Infelici (opowieść fantastyczna, prozatorska przeróbka Owidiuszowego epizodu o Pyramosie i Tysbe).
Bizzarrie to jeden z najbardziej typowych i trwałych przejawów kultury „incognita”: błyskotliwe, często paradoksalne lub „dziwaczne” dyskursy, w których klasyczna i nowożytna erudycja splata się z tematami galanteryjnymi, moralnymi i obyczajowymi, zgodnie z libertynskim i światowym gustem weneckiej Akademii.
Stan zachowania
Papier z licznymi plamami i zbrązowieniami; ślady żerowania korników przy grzbiecie w końcowej części tomu. Stara oprawa pergaminowa, wytarta i pożółkła, z pewnymi uszkodzeniami i śladami wielowiekowego użytkowania, ale nadal solidna. Odręczna notatka proweniencyjna na karcie tytułowej części pierwszej: „Ex Libris Petri Stephani Speranza”.
Znaczenie i rzadkość
Giovan Francesco Loredano był centralną postacią siedemnastowiecznego życia literackiego i politycznego Wenecji: patrycjuszem, urzędnikiem, założycielem i „księciem” Incogniti. Jego Bizzarrie Accademiche, wydawane od lat trzydziestych XVII wieku i wielokrotnie wznawiane w ciągu tego stulecia, należą do najżywszych i najbardziej reprezentatywnych świadectw barokowego akademizmu weneckiego, łączącego traktat, literaturę obyczajową i intelektualną rozrywkę.
Wydanie Curti z 1684 roku, w niewielkim, kieszonkowym formacie, jest jednym z ostatnich wydań XVII-wiecznych i obejmuje obie części wraz z dodatkami. Kompletne egzemplarze w oprawie z epoki są rzadko spotykane; szczególnym zainteresowaniem kolekcjonerów książek weneckich i historii akademii cieszą się egzemplarze z siedemnastowiecznymi lub osiemnastowiecznymi adnotacjami proweniencyjnymi, takie jak niniejszy.
Egzemplarz o niewątpliwej wartości bibliograficznej i kolekcjonerskiej, autentyczne świadectwo żywej kultury literackiej Serenissimy.
Bizzarrie Accademiche Gio. Francesco Loredana, szlachcica weneckiego. Część pierwsza i druga. Wenecja, u Steffana Curti, 1684.
Kompletne wydanie w jednym tomie obu części Bizzarrie Accademiche Giovanniego Francesca Loredana (lub Loredana, 1607–1661), weneckiego szlachcica, pisarza i założyciela w 1630 roku Accademia degli Incogniti, jednego z najbardziej wpływowych weneckich kręgów literackich i intelektualnych XVII wieku.
In-12° (około 13,5 × 7 cm). S. 315, [1]; [8], 13–248, [16]. Dwie odrębne karty tytułowe w ramce typograficznej, obie z drzeworytową winietą przedstawiającą kosz owoców i kwiatów. Antykwa i kursywa; żywe paginy, ozdobne finaliki i inicjały. Oprawa z epoki z wiotkiego pergaminu (tzw. „alla veneziana”), z odręcznym tytułem na grzbiecie („Bizzarrie di Loredano” lub podobnym).
Zawartość
• Część pierwsza: zbiór akademickich dyskursów i „dziwactw” o charakterze paradoksalnym, moralnym, miłosnym i erudycyjnym (np. „Czy rumienienie się jest oznaką cnoty”, „Dlaczego Mars był w starożytności przedstawiany jako kochanek”, „Uprzedzenia dobrego wychowania”, „Miłości świętokradcze”, „Dlaczego lekarze starają się zapuszczać długą brodę” itd.). Ponadto zawiera inne utwory tego samego autora: Śmierć Wallensteina, Żywot kawalera Marina oraz odę Pietra Michielego, szlachcica weneckiego.
• Część druga: kolejne dyskursy akademickie, uzupełnione o Ragguagli di Parnaso oraz Gli Amori Infelici (opowieść fantastyczna, prozatorska przeróbka Owidiuszowego epizodu o Pyramosie i Tysbe).
Bizzarrie to jeden z najbardziej typowych i trwałych przejawów kultury „incognita”: błyskotliwe, często paradoksalne lub „dziwaczne” dyskursy, w których klasyczna i nowożytna erudycja splata się z tematami galanteryjnymi, moralnymi i obyczajowymi, zgodnie z libertynskim i światowym gustem weneckiej Akademii.
Stan zachowania
Papier z licznymi plamami i zbrązowieniami; ślady żerowania korników przy grzbiecie w końcowej części tomu. Stara oprawa pergaminowa, wytarta i pożółkła, z pewnymi uszkodzeniami i śladami wielowiekowego użytkowania, ale nadal solidna. Odręczna notatka proweniencyjna na karcie tytułowej części pierwszej: „Ex Libris Petri Stephani Speranza”.
Znaczenie i rzadkość
Giovan Francesco Loredano był centralną postacią siedemnastowiecznego życia literackiego i politycznego Wenecji: patrycjuszem, urzędnikiem, założycielem i „księciem” Incogniti. Jego Bizzarrie Accademiche, wydawane od lat trzydziestych XVII wieku i wielokrotnie wznawiane w ciągu tego stulecia, należą do najżywszych i najbardziej reprezentatywnych świadectw barokowego akademizmu weneckiego, łączącego traktat, literaturę obyczajową i intelektualną rozrywkę.
Wydanie Curti z 1684 roku, w niewielkim, kieszonkowym formacie, jest jednym z ostatnich wydań XVII-wiecznych i obejmuje obie części wraz z dodatkami. Kompletne egzemplarze w oprawie z epoki są rzadko spotykane; szczególnym zainteresowaniem kolekcjonerów książek weneckich i historii akademii cieszą się egzemplarze z siedemnastowiecznymi lub osiemnastowiecznymi adnotacjami proweniencyjnymi, takie jak niniejszy.
Egzemplarz o niewątpliwej wartości bibliograficznej i kolekcjonerskiej, autentyczne świadectwo żywej kultury literackiej Serenissimy.
