René Francisco (1960) - Ignopolis. Serie.

René Francisco. Kuba. 1960
Kategoria: Grafiki i druki Obra Gráfica
Seria: Ignipolis
Wydawca: Del Campo i inni. Taller del Prado. Madryt.
Technika: Lithografia
Nośnik: Papier Conqueror Connoiseur 300 g
Wymiary: 62 x 82 cm – (50 x 70 cm ślad)
Wydanie: 100 egzemplarzy
Numeracja egzemplarza może się różnić, ale zawsze mieści się w potwierdzonym wydaniu 100 oryginalnych egzemplarzy, podpisanych i ręcznie ponumerowanych.
P/A: 10
H.C.: 10
P/T: 5
Gatunek: Abstrakcyjny, Geometryczny

Należący do pokolenia artystów, które wyłoniło się pod koniec lat osiemdziesiątych, René Francisco Rodríguez (Holguín, Kuba, 1960) został uhonorowany w Narodowym Muzeum Sztuk Pięknych Nagrodą Narodową Sztuk Plastycznych 2010. To wyróżnienie, nadawane corocznie przez Ministerstwo Kultury Kuby od 1994 roku, przyznawane jest tylko raz twórcy sztuk wizualnych, żyjącemu i mieszkającemu w kraju, za całokształt pracy. To pierwszy raz, gdy nagrodę tę otrzymuje artysta urodzony po 1959 roku.

René Francisco jest absolwentem Szkoły Sztuk Narodowych (ENA) w 1982 roku i Wyższej Szkoły Sztuki (ISA) w 1987, ośrodka, gdzie prowadził niestandardową edukację. Od lat dziewięćdziesiątych XX wieku stał się obowiązkowym punktem odniesienia w kubańskiej sztuce w duecie z Eduardem Ponjuánem, a następnie w karierze solowej.

Jego artystyczny dyskurs utrzymuje stały postęp, łącząc: eksperyment, odnowę, badania, krytyczne myślenie i zainteresowanie społeczne; podobne cechy przejawiają się również w jego przewrotnej działalności pedagogicznej, która stanowi nierozerwalną całość z całością jego tworzenia. René Francisco okazał się „facylitatorem lub medium” – jak sam niedawno zdefiniował – dla kilku pokoleń artystów młodego pokolenia, z których niektórzy są obecnie uznanymi postaciami kubańskiego ruchu plastycznego.

Jego praca pedagogiczna, trwająca już dwadzieścia lat, zyskała międzynarodowe uznanie po raz pierwszy na VII Biennale w Hawanie, kiedy w 2000 roku Galerii DUPP – trzeciej edycji jej projektu Od pragmatycznej Pedagogiki – przyznano Nagrodę UNESCO na promowanie sztuk. Następnie doktorat honorowy w dziedzinie Sztuk Pięknych Instytutu Sztuki w San Francisco w Kalifornii, USA, w 2001 roku, równocześnie uznawał jego działalność artystyczną i mistrzostwo.

Dowodem jego energii twórczej są dwadzieścia cztery wystawy indywidualne, które zorganizował do tej pory. Wśród najważniejszych z ostatniego pięciolecia znajdują się: prezentacja na 52. Biennale w Wenecji, Włochy (2007), Historias cruzadas w Pan-American Art Projects, USA (2008) oraz w Hawanie wystawy Interprete (2009) i Pinturas del ayer y del mañana (2010).

Wymagana precyzyjna wzmianka o jego działalności społecznej znanej jako Patio de Nin, na osiedlu El Romerillo (2004/2005) – aby podać tylko jeden przykład – a także jego projekt zbiorowy Plaza almada (2009), włączony w rezydencje, warsztaty i warsztaty pracy w różnych miejscach na świecie. Wieloaspektowe i dynamiczne dzieło tworzone przez René Francisco, związane ze społecznym, krytycznym i bezkompromisowym podejściem, odnosi się nie tylko do egzystencjalnych problemów kraju, lecz także do wszelkich niuansów jego historii.

Charakter procesowy tego dzieła i jego performatywność rosną, podobnie jak praktyka artystyczna potwierdza jego przekonanie, że sztuka styka się z życiem, rozpuszcza się w nim i może je przemieniać.

Aktualnie stał się częścią wielu najważniejszych kolekcji w Hiszpanii, oprócz tych, które już posiada – takich jak kolekcja Jorge Perez z Miami, Ella Fontanal de Cisneros, itp. W listopadzie 2026 roku, jako kurator wystawy w Casa de América z okazji Szczytu Głów Państw Iberoamerykańskich, przygotowuje wystawę.