René Francisco (1960) - Ignopolis. Serie.

René Francisco. Kuba. 1960
Kategoria: Rysunki i Grafiki Obra Graficka
Seria: Ignipolis
Wydawca: Del Campo i inni. Taller del Prado. Madryt.
Technika: Litografia
Nośnik: Papier Conqueror Connoiseur 300 g.
Wymiary: 62 x 82 cm – (50 x 70 cm ślad)
Wydanie: 100 egzemplarzy
Numeryzacja egzemplarza może się różnić, ale zawsze w obrębie certyfikowanego wydania 100 oryginalnych egzemplarzy podpisanych i numerowanych ręcznie.
P/A: 10
H.C.: 10
P/T: 5
Gatunek: Abstrakcyjny, Geometryczny

Należący do pokolenia artystów, które wyłoniło się pod koniec lat osiemdziesiątych, René Francisco Rodríguez (Holguín, Kuba, 1960) został wyróżniony w Muzeum Narodowym Sztuk Pięknych Nagrodą Narodową Sztuk Plastycznych w 2010 roku. To wyróżnienie przyznawane corocznie przez Ministerstwo Kultury Kuby od 1994 roku, raz w życiu twórcy sztuk wizualnych, żyjącemu i mieszkającemu w kraju, za całokształt twórczości. To pierwsze takie wyróżnienie dla artysty urodzonego po 1959 roku.

René Francisco ukończył Narodową Szkołę Sztuki (ENA) w 1982 roku i Wyższą Szkołę Sztuk (ISA) w 1987 roku, miejsce, gdzie prowadził niestandardową edukację. Od lat dziewięćdziesiątych XX wieku stał się obowiązkowym punktem odniesienia w kubańskiej sztuce, w duecie z Eduardo Ponjuán, a następnie w karierze solowej.

Jego wypowiedź artystyczna utrzymuje stały wzrost, łącząc: eksperyment, odnowę, badania, krytyczne spojrzenie i zainteresowanie społeczeństwem; te same cechy przejawiają się także w jego pedagogicznej, transgresyjnej działalności, która stanowi integralną całość z całym jego dorobkiem. René Francisco okazał się „ułatwiaczem lub medium” – jak sam niedawno zdefiniował – dla kilku pokoleń młodych artystów, z których niektórzy obecnie są uznanymi postaciami kubańskiego ruchu plastycznego.

Jego praca pedagogiczna, która liczy już dwadzieścia lat, została po raz pierwszy międzynarodowo uznana podczas VII Biennale w Hawanie, gdy w 2000 roku przyznano galerii DUPP – trzecią edycję jej projektu „Z perspektywy Pedagogicznej Praktyki” – Nagrodę UNESCO na rzecz rozwoju sztuk. Następnie doktorat Honorowy Sztuk Pięknych w San Francisco Art Institute w Kalifornii, USA, w 2001 roku, uznawał jednocześnie jego dorobek artystyczny i mistrzostwo.

O energii twórczej świadczy dwadzieścia cztery wystawy indywidualne, które do tej pory zrealizował. Do najważniejszych z ostatniego pięciolecia należą: wystąpienie na 52. Biennale w Wenecji, Włochy (2007), Historias cruzadas w PanAmerican Art Projections, USA (2008) oraz w Hawanie wystawy Interprete (2009) i Pinturas del ayer y del mañana (2010).

Wymownie należy wspomnieć jego pracę społeczną znaną jako Patio de Nin, w dzielnicy El Romerillo (2004/2005) – by przywołać tylko jeden przykład – oraz jego projekt zbiorowy Plaza almada (2009), połączony z rezydencjami, warsztatami i warsztatami twórczymi w różnych miejscach świata. Wielobarwne i dynamiczne dzieło stworzone przez René Francisco, związane ze społeczeństwem, krytyczne i bezpardonowe, nawiązuje nie tylko do problemów egzystencjalnych kraju, lecz także do zawiłych aspektów jego historii.

Charakter procesu realizacyjnego tego dzieła i jego performatywność rosną, podobnie jak praktyka artystyczna, która potwierdza przekonanie, że sztuka spotyka się z życiem, rozpuszcza się w nim i może je przemienić.

Obecnie stał się częścią kilku najważniejszych kolekcji w Hiszpanii, oprócz tych, w których już jest, takich jak kolekcja Jorge Perez w Miami, Ella Fontanal de Cisneros itp. Przygotowuje na listopad 2026 roku, jako kurator wystawy w Casa de América z okazji Szczytu Przywódców Państw Iberoamerykańskich.