Hiroshi Sugimoto - Dioramas - 2014





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145879
Doskonała ocena na Trustpilot.
Dioramas Hiroshiego Sugimoto to francuskojęzyczne tłumaczenie w twardej oprawie, wydane przez Xavier Barral w 2014 roku, liczące 118 stron.
Opis od sprzedawcy
W Dioramas Hiroshi Sugimoto bada jedną z najbardziej fascynujących sprzeczności fotografii: jej zdolność do przekształcania sztucznie zbudowanych scen w pozornie przekonujące przedstawienia rzeczywistości. Rozpoczęta po raz pierwszy w 1976 roku, ta uznawana seria zapoczątkowała karierę fotograficzną Sugimoto i ukształtowała wiele koncepcyjnych problemów, które zdefiniowały jego prace w kolejnych dekadach.
Projekt narodził się podczas wizyty w American Museum of Natural History w Nowym Jorku, gdzie Sugimoto zafascynował się misternymi dioramami przedstawiającymi zwierzęta w starannie odtworzonych naturalnych środowiskach. Mimo że wystawy te na pierwszy rzut oka wydają się sztuczne, odkrył, że przy odpowiednio dobranej perspektywie nabierają zadziwiającej realności. Dzięki aparatowi, pomalowanym krajobrazom, wypchanym zwierzętom i teatralnemu oświetleniu stają się scenami, które wydają się być uchwycone na wolności.
Pracując dużego formatu aparatem i czarno-białym filmem, Sugimoto usuwa visualne wskazówki ukazujące sztuczny charakter tych środowisk. Powstałe fotografie cechuje niezwykła tonowa bogactwo i niemal niepokojąca cisza. Pradawne stworzenia, białe niedźwiedzie polarne, pingwiny i inne zwierzęta zamieszkują krajobrazy, które jednocześnie wydają się autentyczne i dziwnie zawieszone poza czasem. To, co początkowo wydaje się tradycyjną fotografią dzikiej przyrody, stopniowo ukazuje się jako skomplikowana medytacja na temat percepcji, reprezentacji i natury prawdy fotograficznej.
Koncepcyjna błyskotliwość Dioramas tkwi w tej celowej niejednoznaczności. Sugimoto nie fotografuje po prostu wystaw muzealnych; bada związek między tym, co widzimy, tym, co wierzymy, a tym, co obraz fotograficzny przekonuje nas, że jest realne. Jego fotografie odkrywają zdolność kamery do wytwarzania wiarygodności, kwestionując założenie, że fotografia musi rejestrować coś, co istniało przed obiektywem dokładnie tak, jak wygląda w końcowym obrazie.
Poza intelektualną złożonością, te fotografie wyróżniają się także formalnym pięknem. Precyzyjne kompozycje Sugimoto, głębokie czernie i luminozne szarości przekształcają edukacyjne instalacje muzealne w obrazy o wyjątkowej elegancji. Brak ruchu nadaje zwierzętom niemal monumentalną obecność, podczas gdy starannie kontrolowane oświetlenie tworzy atmosferę oscillującą między obserwacją naukową, iluzją sceniczną a ponadczasową fotografią krajobrazową.
Jako fotoksiążka, Dioramas daje możliwość docenienia jednej z podstawowych serii w dorobku Sugimoto. Sekwencjonowanie i reprodukcja fotografii wzmacniają napięcie między iluzją a rzeczywistością, zachęcając czytelnika do powolnego przyjrzenia się każdemu obrazowi i zakwestionowania pozornej autentyczności jego tematu.
To kluczowe dzieło w historii fotografii koncepcyjnej, Dioramas pozostaje przekonującą demonstracją zdolności Sugimoto do przekształcenia prostego spostrzeżenia w głębokie badanie medium fotograficznego. Dla kolekcjonerów fotografii japońskiej i znaczących książek o fotografii stanowi ono szczególnie ważny zbiór prac jednego z najbardziej wpływowych artystów fotografii swojego pokolenia.
Historie sprzedawców
W Dioramas Hiroshi Sugimoto bada jedną z najbardziej fascynujących sprzeczności fotografii: jej zdolność do przekształcania sztucznie zbudowanych scen w pozornie przekonujące przedstawienia rzeczywistości. Rozpoczęta po raz pierwszy w 1976 roku, ta uznawana seria zapoczątkowała karierę fotograficzną Sugimoto i ukształtowała wiele koncepcyjnych problemów, które zdefiniowały jego prace w kolejnych dekadach.
Projekt narodził się podczas wizyty w American Museum of Natural History w Nowym Jorku, gdzie Sugimoto zafascynował się misternymi dioramami przedstawiającymi zwierzęta w starannie odtworzonych naturalnych środowiskach. Mimo że wystawy te na pierwszy rzut oka wydają się sztuczne, odkrył, że przy odpowiednio dobranej perspektywie nabierają zadziwiającej realności. Dzięki aparatowi, pomalowanym krajobrazom, wypchanym zwierzętom i teatralnemu oświetleniu stają się scenami, które wydają się być uchwycone na wolności.
Pracując dużego formatu aparatem i czarno-białym filmem, Sugimoto usuwa visualne wskazówki ukazujące sztuczny charakter tych środowisk. Powstałe fotografie cechuje niezwykła tonowa bogactwo i niemal niepokojąca cisza. Pradawne stworzenia, białe niedźwiedzie polarne, pingwiny i inne zwierzęta zamieszkują krajobrazy, które jednocześnie wydają się autentyczne i dziwnie zawieszone poza czasem. To, co początkowo wydaje się tradycyjną fotografią dzikiej przyrody, stopniowo ukazuje się jako skomplikowana medytacja na temat percepcji, reprezentacji i natury prawdy fotograficznej.
Koncepcyjna błyskotliwość Dioramas tkwi w tej celowej niejednoznaczności. Sugimoto nie fotografuje po prostu wystaw muzealnych; bada związek między tym, co widzimy, tym, co wierzymy, a tym, co obraz fotograficzny przekonuje nas, że jest realne. Jego fotografie odkrywają zdolność kamery do wytwarzania wiarygodności, kwestionując założenie, że fotografia musi rejestrować coś, co istniało przed obiektywem dokładnie tak, jak wygląda w końcowym obrazie.
Poza intelektualną złożonością, te fotografie wyróżniają się także formalnym pięknem. Precyzyjne kompozycje Sugimoto, głębokie czernie i luminozne szarości przekształcają edukacyjne instalacje muzealne w obrazy o wyjątkowej elegancji. Brak ruchu nadaje zwierzętom niemal monumentalną obecność, podczas gdy starannie kontrolowane oświetlenie tworzy atmosferę oscillującą między obserwacją naukową, iluzją sceniczną a ponadczasową fotografią krajobrazową.
Jako fotoksiążka, Dioramas daje możliwość docenienia jednej z podstawowych serii w dorobku Sugimoto. Sekwencjonowanie i reprodukcja fotografii wzmacniają napięcie między iluzją a rzeczywistością, zachęcając czytelnika do powolnego przyjrzenia się każdemu obrazowi i zakwestionowania pozornej autentyczności jego tematu.
To kluczowe dzieło w historii fotografii koncepcyjnej, Dioramas pozostaje przekonującą demonstracją zdolności Sugimoto do przekształcenia prostego spostrzeżenia w głębokie badanie medium fotograficznego. Dla kolekcjonerów fotografii japońskiej i znaczących książek o fotografii stanowi ono szczególnie ważny zbiór prac jednego z najbardziej wpływowych artystów fotografii swojego pokolenia.

