Tijs Dragtsma (1992) - Her Silence Strung in Light





€ 140 | ||
|---|---|---|
€ 130 | ||
€ 120 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145028
Doskonała ocena na Trustpilot.
Podpisany, oryginalny obraz Tijsa Dragtsmy Her Silence Strung in Light z 2026 roku, wykonany techniką mieszaną, jest wydrapany na szkle akrylowym i sprzedawany w ramie.
Opis od sprzedawcy
Ona pochyla się nad wiolonczelą, oczy zamknięte, smyczek przeciągnięty nisko po strunach w jednej, nieprzerwanej linii. Nic w tej pozie nie woła, by ktoś patrzył; to moment koncentracji tak pełnej, że otaczający ją pokój zgasł na czarny, a jedynie miejsca, gdzie dzieje się muzyka, skąpano światłem.
Światło utrzymuje dokładnie to: krzywiznę przedramienia, gdy prowadzi smyczek, linię policzka skierowaną ku instrumentowi, tłoczenie ciała wiolonczeli, które chłonie blask jakby było przedłużeniem samej niej. Struny także mają nitkę jasności, napiętą między dłonią a drewnem, jedyny widoczny ślad dźwięku, który tworzy.
Wszystko inne zostaje w ciemności. Ramiona, opadnięcie sukni, koronka wiolonczeli wyrastająca poza zasięg wzroku — wszystko to cofa się, by dzieło nie należało nic do oglądającego poza koncentracją samą, ciałem całkowicie złożonym w instrument.
Żadna farba. Żaden druk. Żadna tinta. Obraz wytarty jest w powierzchni szkła akrylowego, zbudowany jako pole drobnych zarysowań, a nie pojedynczego uderzenia, gęsty tam, gdzie przedramię i policzek trzymają światło, niemal nieobecny tam, gdzie ciemność przejmuje władzę.
Obraz zawsze jest obecny, za dnia i w przytłumionym pokoju. Światło go nie tworzy, ono go ostrzy. Pod bezpośrednim źródłem zarysowania łapią światło i kontrast pogłębia się, a portret odczytujemy inaczej w zależności od miejsca, w którym stoisz — smyczek wydaje się poruszać, choć kształt nigdy się nie przerywa.
Jej cisza naciągnięta światłem należy do W Świetle, serii w Ramionach zarysowaniem w ramach Sztuki ze Zarysowaniem, w której obrazy konstruowane są poprzez kontrolowane uszkodzenie powierzchni, a nie pigment czy druk, i w której to samo uszkodzenie staje się sposobem, by człowiek mógł wyjść z mroku całkowicie na własnych warunkach.
„Cisza przed nutą to wciąż muzyka.”
O sztuce ze Zarysowaniem
Sztuka ze Zarysowaniem to zestaw prac, w których obraz nie jest rysowany, lecz uwalniany. Wyżłobiony linia po linii w głębokiej czerni, każda praca wyłania się dzięki niezliczonym precyzyjnym zarysowaniom, które łapią światło i wydobywają formę z ciemności.
Z dystansu obraz wydaje się prawie fotograficzny. Potężny, rozpoznawalny i pełen obecności. Z bliska jednak praca rozpływa się w gęste pole indywidualnych znaków. Delikatny, kruchy i prawie bez ciężaru. To, co wydawało się solidne, ukazuje się jako delikatna sieć linii, każda stanowi celowy gest, każda niezbędna dla całości.
Światło nie tworzy obrazu. Ostre go. Czerń pochłania, podczas gdy wyryte linie odbijają. W miarę jak światło przemieszcza się po powierzchni, obraz oddycha. Z jednego kąta figura stoi wyraźnie i zdefiniowanie. Z innego staje się miękka i wraca do ciemności, z której wyszła, nigdy nie znikając. Pod skupionym reflektorem kontrast pogłębia się i obraz nabiera rzeźbiarskiej, prawie luminescencyjnej jakości.
To, co czyni ten środek wysoce fascynującym, to jego cicha napięcie. Akt rysowania jest bezpośredni i nieodwracalny. Każda linia to decyzja, której nie da się cofnąć. A jednak efekt nie jest ostry. Jest intymny, atmosferyczny i ożywiony ruchem. Twardość staje się miękkością. Zniszczenie staje się tworzeniem. Nieobecność staje się obecnością.
W pracach takich jak ten portret figura nigdy nie jest całkiem ustalona. Dzięki współgrze linii, światła i cienia obraz zmienia się wraz z perspektywą i atmosferą. W pewnych momentach temat wydaje się wyjść z czerni. Innego razu uspokaja się i wraca do bezruchu. To w tym ruchu, pomiędzy ostrym konturem a spokojem, tchnie życie dzieło.
Jak wszystkie materiały dotykane przez czas, powierzchnia nosi własne ciche życie. Każde zarysowanie trzyma chwilę, oddech, gest. Wspólnie tworzą nie tylko obraz, ale obecność, która nadal ujawnia się przy każdej zmianie światła.
O artyście
Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.
Jako artysta napędzam się stałym pragnieniem poszukiwania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materia, struktura, światło i emocja łączą się.
Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może tworzyć emocję. Ten poszukiwanie leży w sercu wszystkiego, co tworzę.
W ramach TD Fine Art Studio każda seria traktowana jest jak odrębny świat, z własną logiką, atmosferą i identyfikacją wizualną. Niektóre prace budowane są poprzez rytm, powtarzanie i strukturę. Inne pojawiają się poprzez brak, cień, refleksję czy napięcie. To, co łączy je, to wspólne zobowiązanie do oryginalności, jasności i obecności emocjonalnej.
Jestem zafascynowany kontrastem. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a odczuciem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostawione do interpretacji. Celem nie jest dla mnie jedynie stworzenie obrazu, lecz stworzenie dzieła, które utrzymuje uwagę, zaprasza do refleksji i która nadal ujawnia się z czasem.
TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te poszukiwania się łączą. To nie tylko studio, ale rozwijający się uniwersum artystyczny kształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które wydają się wyraziste, celowe i żywe.
Ta oferta zawiera wizualizacje wygenerowane przez AI. Proszę odnieść się do oryginalnych fotografii, aby ocenić rzeczywisty stan przedmiotu.
Ona pochyla się nad wiolonczelą, oczy zamknięte, smyczek przeciągnięty nisko po strunach w jednej, nieprzerwanej linii. Nic w tej pozie nie woła, by ktoś patrzył; to moment koncentracji tak pełnej, że otaczający ją pokój zgasł na czarny, a jedynie miejsca, gdzie dzieje się muzyka, skąpano światłem.
Światło utrzymuje dokładnie to: krzywiznę przedramienia, gdy prowadzi smyczek, linię policzka skierowaną ku instrumentowi, tłoczenie ciała wiolonczeli, które chłonie blask jakby było przedłużeniem samej niej. Struny także mają nitkę jasności, napiętą między dłonią a drewnem, jedyny widoczny ślad dźwięku, który tworzy.
Wszystko inne zostaje w ciemności. Ramiona, opadnięcie sukni, koronka wiolonczeli wyrastająca poza zasięg wzroku — wszystko to cofa się, by dzieło nie należało nic do oglądającego poza koncentracją samą, ciałem całkowicie złożonym w instrument.
Żadna farba. Żaden druk. Żadna tinta. Obraz wytarty jest w powierzchni szkła akrylowego, zbudowany jako pole drobnych zarysowań, a nie pojedynczego uderzenia, gęsty tam, gdzie przedramię i policzek trzymają światło, niemal nieobecny tam, gdzie ciemność przejmuje władzę.
Obraz zawsze jest obecny, za dnia i w przytłumionym pokoju. Światło go nie tworzy, ono go ostrzy. Pod bezpośrednim źródłem zarysowania łapią światło i kontrast pogłębia się, a portret odczytujemy inaczej w zależności od miejsca, w którym stoisz — smyczek wydaje się poruszać, choć kształt nigdy się nie przerywa.
Jej cisza naciągnięta światłem należy do W Świetle, serii w Ramionach zarysowaniem w ramach Sztuki ze Zarysowaniem, w której obrazy konstruowane są poprzez kontrolowane uszkodzenie powierzchni, a nie pigment czy druk, i w której to samo uszkodzenie staje się sposobem, by człowiek mógł wyjść z mroku całkowicie na własnych warunkach.
„Cisza przed nutą to wciąż muzyka.”
O sztuce ze Zarysowaniem
Sztuka ze Zarysowaniem to zestaw prac, w których obraz nie jest rysowany, lecz uwalniany. Wyżłobiony linia po linii w głębokiej czerni, każda praca wyłania się dzięki niezliczonym precyzyjnym zarysowaniom, które łapią światło i wydobywają formę z ciemności.
Z dystansu obraz wydaje się prawie fotograficzny. Potężny, rozpoznawalny i pełen obecności. Z bliska jednak praca rozpływa się w gęste pole indywidualnych znaków. Delikatny, kruchy i prawie bez ciężaru. To, co wydawało się solidne, ukazuje się jako delikatna sieć linii, każda stanowi celowy gest, każda niezbędna dla całości.
Światło nie tworzy obrazu. Ostre go. Czerń pochłania, podczas gdy wyryte linie odbijają. W miarę jak światło przemieszcza się po powierzchni, obraz oddycha. Z jednego kąta figura stoi wyraźnie i zdefiniowanie. Z innego staje się miękka i wraca do ciemności, z której wyszła, nigdy nie znikając. Pod skupionym reflektorem kontrast pogłębia się i obraz nabiera rzeźbiarskiej, prawie luminescencyjnej jakości.
To, co czyni ten środek wysoce fascynującym, to jego cicha napięcie. Akt rysowania jest bezpośredni i nieodwracalny. Każda linia to decyzja, której nie da się cofnąć. A jednak efekt nie jest ostry. Jest intymny, atmosferyczny i ożywiony ruchem. Twardość staje się miękkością. Zniszczenie staje się tworzeniem. Nieobecność staje się obecnością.
W pracach takich jak ten portret figura nigdy nie jest całkiem ustalona. Dzięki współgrze linii, światła i cienia obraz zmienia się wraz z perspektywą i atmosferą. W pewnych momentach temat wydaje się wyjść z czerni. Innego razu uspokaja się i wraca do bezruchu. To w tym ruchu, pomiędzy ostrym konturem a spokojem, tchnie życie dzieło.
Jak wszystkie materiały dotykane przez czas, powierzchnia nosi własne ciche życie. Każde zarysowanie trzyma chwilę, oddech, gest. Wspólnie tworzą nie tylko obraz, ale obecność, która nadal ujawnia się przy każdej zmianie światła.
O artyście
Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.
Jako artysta napędzam się stałym pragnieniem poszukiwania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materia, struktura, światło i emocja łączą się.
Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może tworzyć emocję. Ten poszukiwanie leży w sercu wszystkiego, co tworzę.
W ramach TD Fine Art Studio każda seria traktowana jest jak odrębny świat, z własną logiką, atmosferą i identyfikacją wizualną. Niektóre prace budowane są poprzez rytm, powtarzanie i strukturę. Inne pojawiają się poprzez brak, cień, refleksję czy napięcie. To, co łączy je, to wspólne zobowiązanie do oryginalności, jasności i obecności emocjonalnej.
Jestem zafascynowany kontrastem. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a odczuciem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostawione do interpretacji. Celem nie jest dla mnie jedynie stworzenie obrazu, lecz stworzenie dzieła, które utrzymuje uwagę, zaprasza do refleksji i która nadal ujawnia się z czasem.
TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te poszukiwania się łączą. To nie tylko studio, ale rozwijający się uniwersum artystyczny kształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które wydają się wyraziste, celowe i żywe.
Ta oferta zawiera wizualizacje wygenerowane przez AI. Proszę odnieść się do oryginalnych fotografii, aby ocenić rzeczywisty stan przedmiotu.

